حمله به فردو، نطنز و اصفهان؛ وقتی آمریکا آخرین پل‌های گفت‌وگو را با بمب و آتش ویران کرد

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، در ساعات اولیه بامداد، جنگنده‌های متجاوز آمریکایی، در اقدامی آشکارا ناقض حقوق بین‌الملل، به زیرساخت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران در فردو، نطنز و اصفهان حمله کردند. این حملات نه‌تنها جنایتی علیه یک کشور مستقل، بلکه ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به نظم حقوقی جهانی و فروپاشی کامل امید به گفت‌وگو و تعامل سازنده بود.

تأسیسات مورد هدف، تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، صرفاً فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای داشتند؛ فعالیت‌هایی که همواره در چارچوب تعهدات بین‌المللی ایران تعریف شده‌اند. یورش نظامی به چنین سایت‌هایی، نقض فاحش ماده ۲ منشور ملل متحد، اصل منع توسل به زور، و تجاوز به حق حاکمیت یک دولت عضو سازمان ملل است. در ادبیات حقوقی، این حمله را نمی‌توان جز به عنوان یک «اقدام تجاوزکارانه مسلحانه» طبقه‌بندی کرد.

فراتر از بُعد حقوقی، آنچه رخ داده، نقطه پایان دیپلماسی است. چگونه می‌توان از مذاکره سخن گفت، وقتی طرف مقابل، به‌جای زبان منطق، از زبان موشک و انفجار استفاده می‌کند؟ چگونه می‌توان به گفت‌وگویی امیدوار بود که طرف آغازگر آن، همزمان عامل نقض همه‌جانبه تعهدات بین‌المللی‌ست؟

آمریکا، با این حمله، نه تنها قوانین بین‌المللی را زیر پا گذاشت، بلکه آخرین بقایای اعتماد را نیز به خاک سپرد. دیگر نمی‌توان سخن از میز مذاکره به میان آورد، وقتی سقف آن با آتش جنگنده‌های دشمن فرو ریخته است.

از منظر حقوق بین‌الملل، حتی در صورت ادعای تهدید امنیتی، اقدام نظامی بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل، کاملاً نامشروع است. این در حالی است که ایران نه تهدیدی برای آمریکا بوده و نه اقدامی که توجیه‌کننده چنین حمله‌ای باشد انجام داده است. برعکس، این اقدام جنگ‌طلبانه خود ایالات متحده است که صلح و ثبات منطقه و جهان را در معرض تهدید جدی قرار داده.

جامعه جهانی امروز در آزمونی تاریخی قرار گرفته است. اگر سکوت کند، یعنی جهان در برابر قدرت، از قانون چشم پوشیده است؛ یعنی هر کشوری با زور، می‌تواند حق حاکمیت دیگران را نقض کند. اما اگر با صدایی واحد، این تجاوز را محکوم کند، شاید هنوز امیدی به بازگشت قانون باقی بماند.

در این میان، مردم ایران، با صبر و عزت، نشان داده‌اند که قربانی نخواهند بود. تجاوز به خاک ایران، پاسخ خواهد گرفت؛ اما نه از سر انتقام، بلکه در چارچوب دفاع مشروع و قانونی که حقوق بین‌الملل برای هر ملت مستقل به رسمیت شناخته است.

اکنون همه چیز روشن است: آمریکا، با این حمله وحشیانه، بستر هرگونه مذاکره را نابود کرد. آنچه باقی مانده، نه گفت‌وگو، بلکه مطالبه جهانی برای بازخواست و پاسخگویی است؛ و ایران در این مسیر، هم ایستادگی خواهد کرد، هم قانون را بر دوش خواهد کشید.

مجید قاسم کردی/ جقوقدان و فعال مدنی

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.