08:43 - 1403/03/10

روانشناسی کودک و نوجوان؛

پریسا کربلایی حسنی مطرح کرد؛ چرا تنبیه فیزیکی ممنوع است؟

تنبیه بدنی موجب افزایش بدرفتاری، لجبازی، مقابله جویی، منفی گرایی، افسردگی، اضطراب و پرخاشگری در کودک شما می شود. مطالعات نشان داده است که تنبیه بدنی دختران را دچار اضطراب و افسردگی و پسران را دچار پرخاشگری، عصبانیت و لجبازی می کند.

پریسا کربلایی حسنی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، پریسا کربلایی حسنی در مصاحبه با خبرنگار اندیشه معاصر درباره مضرات تنبیه فیزیکی و بدنی کودکان مطالب نفیسی را مطرح کرد. ایشان در پاسخ به سوال خبرنگار اندیشه معاصر، که چرا تنبیه فیزیکی ممنوع است؟ پاسخ دادند: آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا روان پزشکان و روان شناسان و مشاوران تربیتی می گویند کودک خود را تنبیه فیزیکی نکنید؟

خیلی ساده است، تنبیه بدنی موجب افزایش بدرفتاری، لجبازی، مقابله جویی، منفی گرایی، افسردگی، اضطراب و پرخاشگری در کودک شما می شود. مطالعات نشان داده است که تنبیه بدنی دختران را دچار اضطراب و افسردگی و پسران را دچار پرخاشگری، عصبانیت و لجبازی می کند. پس تنبیه بدنی و فیزیکی دقیقاً مشکلات رفتاری کودک شما را افزایش می دهد، در حالی که هدف شما کاستن آن مشکلات است.

این روانشناس در ادامه گفت: می خواهم به یک سؤال صادقانه پاسخ دهید؟ شما چه زمانی کودک خود را کتک می زنید؟ کمی فکر کنید:

– موقعی که دیگه صبرم لبریز شده، اول تحملش می کنم، مدارا می کنم، ولی وقتی دیگه می بینم نمی تونم تحمل کنم کتکش می زنم.
– کفر منو درمی آره. اون قدر عصبیم می کنه که خون جلوی چشمامو می گیره.
– آخه آدم هم تحملی داره، منو به جایی می رسونه که دیگه نمی تونم خودم رو کنترل کنم، در اون موقع باید فقط بزنمش تا راحت بشم و…
این ها پاسخ هایی اند که اکثر والدین می دهند. چیزی که در تمام این پاسخ ها مشترک است، این است که تنبیه فیزیکی زمانی رخ می دهد که شما خشمگین و عصبانی هستید و باید به نوعی خشم خود را تخلیه کنید. یعنی خودتان هم می دانید که در آن لحظه، کتک زدن، ناسزاگفتن و داد و فریاد کشیدن فقط راهی است برای تخلیه ی خشم شما و اصلاً برای کودک اثر درمانی ندارد.

پریسا کربلایی حسنی در ادامه افزود: حالا فکر می کنید پس از این مرحله چه اتفاقی می افتد؟

وی ادامه داد: خودتان خوب می دانید تمام اعمالی که در زمان خشم و عصبانیت و بدون فکر انجام داده اید موجب پشیمانی و ندامت شما خواهند شد و این مختص فرزندان شما نیست و شامل سایر ارتباطات خانوادگی، شغلی و اجتماعی نیز می شود. چون در زمان خشم و عصبانیت شما تمام جوانب مسئله را نسنجیده اید و لذا کاری را انجام داده اید و یا حرفی را زده اید که پس از فروکش آتشفشان خشم از آن عمل و یا آن حرف پشیمان می شوید.

این روانشناس درارتباط اتفاق لحظه تبیه فیزیکی والدین مطرح کرد: شما در یک لحظه کنترل خود را از دست می دهید و فرزند خود را تنبیه می کنید، پس از آن که آرام شدید، از عمل خود شرمنده می شوید. خود را سرزنش می کنید که چرا کودک معصوم خود را کتک زده اید. او بدرفتار و لجوج است ولی حقش نبود که این طور بی رحمانه کتک بخورد. پس از این که احساس پشیمانی و گناه به سراغ شما آمد، سعی می کنید رفتار خود را جبران کنید. حالا کودک تان را نوازش می کنید و برای او وسیله و اسباب بازی می خرید، در مقابل بدرفتاری او کوتاه می آیید، در واقع به او رشوه می دهید، و این کارها را انجام می دهید تا احساس گناه کم تری داشته باشید. می بینید که روش تربیتی شما در دو طرف طیف قرار می گیرد، از یک طرف، پرخاشگری و خشونت و از طرف دیگر، انعطاف زیاد که در نهایت به انفعال تبدیل خواهد شد. در این صورت، مسلم است که پس از مدتی مشکلات رفتاری کودک افزایش می یابد و شما خود را ناکام و ناتوان احساس می کنید.

وی افزود: مورد دیگری که در تنبیه بدنی هست این است که در تنبیه بدنی شما فقط به کودک تان می گویید که چه کاری را نباید بکند و نمی گویید که به جای آن چه کاری را باید انجام دهد:

داد نزن، عربده نکش، مثل احمق ها رفتار نکن، حرص منو در نیار، دوستانت را نزن، مثل دست و پا چلفتی ها راه نرو، در را این قدر محکم نبند.

در پایان پریسا کربلایی حسنی روانشناس کودک و نوجوان به خبرنگار اندیشه معاصر گفت: چه خوب است که در کنار نبایدها و نکن ها، کودک بایدها و بکن ها را نیز بشناسد:

آرام صحبت کن، درب را آهسته ببند، با سارا دوست باش و اسباب بازی هایت را به او هم بده تا او هم بازی کند، در خیابان دست مرا بگیر، پشت میز بنشین و غذا بخور و…

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.

 

مطالب مرتبط

برنجستان