مهیج ترین یافته های روانشناسی : تاثیر داروهای روانگردان، رابطه احساس و همدلی، تاثیر سن درجهانی شدن احساسات
مهیج ترین یافته های روانشناسی : تاثیر داروهای روانگردان، رابطه احساس و همدلی، تاثیر سن درجهانی شدن احساسات
مهیج ترین یافته های روانشناسی : تاثیر داروهای روانگردان، رابطه احساس و همدلی، تاثیر سن درجهانی شدن احساسات
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، چه چیزی در روانشناسی جدید است؟ مروری کوتاه بر تحقیقاتی که در این رشته منتشر شده است را در اندیشه معاصر بخوانید. مواد روانگردان در درمان اختلالات روانی نویدبخش است؟ محققان تفاوت های سنی را در تمایل به جهانی شدن احساسات شناسایی کرده اند.
هاروارد با اینفلوئنسرهای رسانه های اجتماعی همکاری می کند تا به آنها کمک کند تا محتوای دقیق تری برای سلامت روان ارائه کنند. مانند بسیاری از رشته های دانشگاهی، زمانی که تحقیقات جدید منتشر می شود، اغلب در مجلات علمی و با داوری همتایان منتشر می شود. در حالی که این منابع معتبر هستند، اما به طور منظم توسط مخاطبان غیر دانشگاهی خوانده نمی شوند. به این ترتیب، من میخواستم مروری کوتاه بر برخی از جدیدترین و مهیج ترین یافته های روانشناسی ارائه دهم.
این یافتهای است که به اخبار ملی رسیده است و در نشریات اصلی مانند نیویورک تایمز منتشر شده است. تحقیقات رو به رشدی وجود دارد که نشان می دهد با نظارت و مراقبت مناسب، استفاده از داروهای روانگردان مانند سیلوسایبین (“قارچ های جادویی”) می تواند به کاهش علائم مرتبط با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و سایر اختلالات روانی کمک کند. به عنوان مثال، همانطور که در نیویورک تایمز گزارش شده است:
سیلوسایبین در تغییر فعالیت طبیعی مغز، قدرت تحریف ادراکات، دگرگونی حواس و خم کردن احساسات را دارد. محققان امکان اعطای انعطافپذیری جدید به مغز را میبینند که به افراد این فرصت را میدهد تا از آسیبهای ذهنی فرار کنند. مطالعات نشان دادهاند که ممکن است پیشرفتهایی برای افراد مبتلا به شرایط چالشبرانگیز سلامت روان، از جمله PTSD، اعتیاد به مواد و افسردگی مقاوم به درمان، بدون خاصیتهای ایجاد عادت برخی داروهای دیگر امکانپذیر باشد. (بیکر، ۲۰۲۳، بند ۱۰)
ایالت ها به روند جرم زدایی بسیاری از موادی که قبلاً ممنوع بودند ادامه داده اند و راه را برای فرصت های بیشتری برای مطالعه عناصر درمانی بالقوه این مواد باز کرده اند.

جدیدترین و مهیج ترین یافته های روانشناسی
مطالعه ای که سال گذشته در Emotion منتشر شد، عدم وضوح خودپنداره (SCC) را با نگرانی کمتر همدلانه مرتبط می کند (کرول و بارتز، ۲۰۲۲). SCC ساختاری است که به چگونگی تعریف، پایداری و منسجم بودن احساس شخص از خود یا هویت میپردازد.
نویسندگان در این مطالعه نشان میدهند که SCC با سازه همدلی مرتبط است، که میزانی است که ما میتوانیم دیدگاه یا دیدگاه دیگران را درک کنیم.
اغلب یک مؤلفه عاطفی در همدلی وجود دارد، جایی که برانگیختن آن به ما اجازه می دهد با دیگران ارتباط برقرار کنیم و جهان را همانطور که آنها تجربه می کنند، تجربه کنیم.
نویسندگان این مطالعه دنبال میکنند که برای اینکه افراد بتوانند به این طریق با دیگران ارتباط برقرار کنند، باید حس قوی از خود داشته باشند. به عبارت دیگر، پاسخ همدلانه – که اغلب احتمال کمک به دیگران را نیز پیشبینی میکند – بیشتر توسط کسانی که SCC بیشتری دارند نشان داده میشود.
این امر پیامدهای مهمی در رابطه با تأثیرگذاری مداخلات در افزایش همدلی در دیگران دارد. برای مثال، نویسندگان خاطرنشان میکنند که بدون تقویت SCC افراد، برنامههایی که منحصراً بر پرورش همدلی تکیه میکنند ممکن است بهخصوص مفید نباشند.
یکی دیگر از پیشرفتهای دانشگاهی که در سطح گستردهای منتشر شده است، در این ماه در بسیاری از نشریات رایج گزارش شد که هاروارد در ۱۸ ماه گذشته با تأثیرگذاران برجسته رسانههای اجتماعی که میلیونها فالوور دارند همکاری کرده است تا به آنها کمک کند محتوای علمی دقیقتری ارائه کنند. آنها در مورد سلامت روان پست می کنند.
با توجه به نقش بزرگی که اینفلوئنسرهای رسانه های اجتماعی اکنون در انتقال اطلاعاتی ایفا می کنند که به طور سنتی افراد برای آن به دنبال متخصص می گردند – مانند پزشکان خود یا سایر افراد دارای اعتبار – گروهی از محققان هاروارد برنامه ای را توسعه دادند و از تأثیرگذاران برجسته رسانه های اجتماعی دعوت کردند تا در آن شرکت کنند.
هدف این بود که ببینیم آیا میتوان این تأثیرگذاران را تشویق کرد که مداخلات مبتنی بر شواهد بیشتری را هنگام ارسال محتوای مربوط به سلامت و رفاه روانی به اشتراک بگذارند. علاوه بر جزئیات این مداخله که اخیراً در نیویورک تایمز منتشر شده است، هاروارد مقاله ای نیز منتشر کرده است. جزئیات بیشتر را اینجا بیابید.
زندگی به خصوص در قرن بیست و یکم پر استرس است. شاید یکی از بهترین راهها برای استفاده عملی از یافتههای حوزه ما برای بهبود زندگی دیگران، بررسی راههای موثر برای مدیریت استرس باشد. بارلو و همکاران در آنچه ممکن است اولین مطالعه در این زمینه باشد که به طور صریح پاسخ به استرس را از طریق ادغام دیدگاه توسعه طول عمر بررسی کرده است. (۲۰۲۳) تفاوت های سنی را در مورد تمایل به جهانی شدن احساسات شناسایی می کند.
جهانی شدن عواطف میزانی است که افراد احساساتی را که در لحظه دارند به دیدگاه های بزرگتر در رابطه با رضایت از زندگی خود تفسیر می کنند. به عبارت دیگر، فردی که روز بدی را پشت سر می گذارد و فکر می کند “زندگی من بد است” یا “هیچ چیز به من نمی رسد” درگیر جهانی شدن احساسات منفی خواهد بود.
جای تعجب نیست که چنین تمایلی با مشخصات روانشناختی ناسازگار همراه است، با توجه به اینکه احساسات ما می توانند از روز به روز یا حتی لحظه به لحظه تغییر کنند. در حالی که جهانی شدن مثبت ممکن است برای ما آسیب کمتری داشته باشد، به طور کلی، اگر احساس خوشبختی خود را به عوامل خارجی – چه مثبت یا منفی – متصل کنیم، این خطر نوسانات عاطفی را افزایش می دهد و ثبات عاطفی ما را تضعیف می کند. در این مطالعه خاص، محققان تشخیص دادند که افراد مسنتر کمتر مستعد جهانیسازی منفی هستند، که نشاندهنده تغییراتی در این تمایل بر اساس سن یک فرد است.
علاوه بر این، چنین یافتهای با تحقیقاتی مطابقت دارد که مشخص میکند اغلب با افزایش سن افراد، ابزارها و انعطافپذیری بهتری در مورد مدیریت استرس دارند.
همیشه تحقیقات جدید و هیجان انگیز زیادی در زمینه ما گزارش می شود. در حالی که این به هیچ وجه فهرستی جامع از آنچه در این رشته اتفاق میافتد را منعکس نمیکند، امیدواریم که به خوانندگان طعم و مقیاس کاری را که محققان در رشته روانشناسی انجام میدهند، بچشند. منتظر اکتشافات جدیدتری باشید که به اشتراک خواهم گذاشت، زیرا کار دانشمندان علوم اجتماعی هرگز تمام نشده است.
منابع
بیکر، ام. (۲۰۲۳، ۲۷ اکتبر). قارچ درمانی جادویی با ترکیبی از شادی و وحشت مواجه می شود. نیویورک تایمز: ملی، A15. [چاپ]
بارلو، ام. ا.، ویلروث، ای سی، وروش، سی.، جان، او. پی.، و ماوس، آی. بی. (۲۰۲۳). وقتی احساسات روزانه به رضایت از زندگی سرازیر می شود: تفاوت های سنی در جهانی شدن احساسات روانشناسی و پیری. https://doi-org.qbcc.ezproxy.cuny.edu/۱۰.۱۰۳۷/pag0000771.supp (تکمیلی)
Krol، S.A.، Bartz، J.A. (۲۰۲۲). خود و همدلی: نداشتن احساس روشن و پایدار از خود، همدلی و رفتار کمکی را تضعیف می کند. عاطفه، ۲۲ (۷)، ۱۵۵۴-۱۵۷۱.
پایان/*
اندیشه معاصر را در روبیکا دنبال کنید.