به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر؛ متخصص کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اینکه کاهش اشتهای کودک همیشه نشانه بیماری نیست، گفت تداوم کم اشتهایی، کاهش وزن یا اختلال در روند رشد از جمله علائمی است که نباید به سادگی به بدغذایی نسبت داده شود و نیازمند بررسی پزشکی است. بر اساس این توصیه ها، یکی از رایج ترین اشتباهات والدین اجبار کردن کودک به غذا خوردن است که می تواند مقاومت او را بیشتر کند و رابطه او با غذا را تخریب کند . بهترین رویکرد، ایجاد نظم در وعده های غذایی و میان وعده هاست؛ به این معنا که کودک هر دو تا سه ساعت یک وعده یا میان وعده دریافت کند، اما در فواصل بین آن ها فقط آب در دسترس باشد . کاهش مصرف شیرینی، آبمیوه های صنعتی و تنقلات بی ارزش نیز به افزایش اشتهای طبیعی کودک کمک می کند، زیرا این خوراکی ها کالری بالایی دارند و کودک را سیر می کنند بدون اینکه مواد مغذی لازم را برسانند . مشارکت دادن کودک در آماده سازی غذا، ایجاد فضایی آرام و بدون تلویزیون و موبایل سر میز غذا و الگو بودن والدین در خوردن غذاهای متنوع از دیگر راهکارهای مؤثر است . در صورتی که کودک با وجود اصلاح این عادات، همچنان کم اشتها بماند یا روند رشدش مختل شود، مراجعه به پزشک ضروری است . نکته مهم این است که بسیاری از کودکان در سنین نوپایی از نظر رشدی طبیعی هستند و صرفاً به دلیل کاهش سرعت رشد نسبت به سال اول، اشتهایشان کمتر به نظر می رسد.
کم اشتهایی همیشه بیماری نیست، اما بی توجهی هم درست نیست.
متخصص کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اینکه کاهش اشتهای کودک همیشه نشانه بیماری نیست، گفت: تداوم کماشتهایی، کاهش وزن یا اختلال در روند رشد از جمله علائمی است که نباید بهسادگی به بدغذایی نسبت داده شود و نیازمند بررسی پزشکی است.
دکتر منا نصیری، با اشاره به اینکه کاهش اشتها و انتخابی غذا خوردن از نگرانیهای شایع والدین است، اظهار کرد: کمخوری در کودکان همیشه به معنای وجود بیماری نیست. بهویژه در سالهای نوپایی، با کاهش سرعت رشد نسبت به دوران شیرخوارگی، نیاز کودک به انرژی تغییر میکند و ممکن است اشتهای او از روزی به روز دیگر متفاوت باشد.
وی افزود: بسیاری از کودکان خردسال در دورههایی به برخی غذاها بیمیل میشوند یا تنها تعداد محدودی از مواد غذایی را ترجیح میدهند. این رفتار در بسیاری از موارد گذراست و با رشد کودک تغییر میکند؛ بنابراین، بهتر است والدین به جای تمرکز بر مقدار غذای مصرفشده در یک وعده یا یک روز، روند رشد، وضعیت عمومی و تنوع غذایی کودک را در طول زمان در نظر بگیرند.
این متخصص کودکان با تأکید بر نقش خانواده در شکلگیری عادات غذایی سالم گفت: تنظیم زمان وعدههای اصلی و میانوعدهها، فراهم کردن محیطی آرام و بدون تلویزیون و تلفن همراه هنگام غذا خوردن و صرف وعدههای غذایی در کنار اعضای خانواده، میتواند به ایجاد عادات غذایی مناسب در کودکان کمک کند.
دکتر نصیری ادامه داد: بهتر است والدین غذاهای سالم و متنوعی در اختیار کودک قرار دهند و اجازه دهند او از میان این گزینهها، مقدار مورد نیاز خود را انتخاب کند. اجبار، تهدید یا تنبیه برای غذا خوردن، میتواند این فرایند را به تجربهای تنشزا تبدیل کند و بر نگرش کودک نسبت به غذا تأثیر منفی بگذارد.
وی با اشاره به اهمیت آشنایی تدریجی کودکان با مواد غذایی مختلف بیان کرد: والدین میتوانند غذای جدید را در کنار غذایی که کودک به آن علاقه دارد، با مقدار کم و بدون اعمال فشار ارائه کنند. پذیرش یک غذای جدید ممکن است به تکرار دفعات ارائه آن نیاز داشته باشد؛ بنابراین، نپذیرفتن یک غذا در یک یا چند نوبت، به معنای حذف دائمی آن از برنامه غذایی کودک نیست.
کدام علائم کاهش اشتها را باید جدی گرفت؟
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به نشانههای هشداردهنده کاهش اشتها اظهار کرد: اگر کماشتهایی مداوم باشد یا با علائمی مانند کاهش وزن، وزنگیری ناکافی یا اختلال در رشد متناسب با سن، ضعف و کاهش سطح انرژی، محدود شدن شدید تنوع غذایی، مشکل در جویدن یا بلع، استفراغ یا سایر علائم جسمی همراه شود، لازم است کودک از سوی پزشک ارزیابی شود.
وی خاطرنشان کرد: کاهش وزن یا نگرانی درباره روند رشد کودک از مهمترین مواردی است که نباید صرفاً به بدغذایی نسبت داده شود. در چنین شرایطی، بررسی علت زمینهای و ارزیابی وضعیت تغذیهای کودک اهمیت دارد.
دکتر نصیری در پایان تأکید کرد: ارزیابی وضعیت تغذیهای کودکان باید با توجه به سن، روند رشد، الگوی غذایی و وضعیت عمومی آنان انجام شود. والدین نیز در صورت مشاهده علائم هشدار یا تداوم کاهش اشتها، بهتر است برای بررسی علت و دریافت راهنمایی مناسب به پزشک مراجعه کنند.
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.