به گزارش تحریریه پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، صدای بال فرشتگان، تا فرسنگ‌ها شنیده می‌شود و چلچراغ راستی، زمین را روشن می کند. جهان به هیاهو نشسته است و نسیم، در حال خوشامدگویی است. کعبه، در پوست خویش نمی گنجد؛ از آمدن ابرمردی که دنیا ...
به گزارش تحریریه پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، صدای بال فرشتگان، تا فرسنگ‌ها شنیده می‌شود و چلچراغ راستی، زمین را روشن می کند. جهان به هیاهو نشسته است و نسیم، در حال خوشامدگویی است. کعبه، در پوست خویش نمی گنجد؛ از آمدن ابرمردی که دنیا انتظار دیدنش را می کشد. کعبه اگر میان چاک کرده است، از شوق نگاه به جمال آسمانی اوست.
علی جان! آمدی و کعبه، لحظه‌های رسیدنت را در آغوش معطرش تجربه کرد و دامان کعبه فرش قدم های مبارک تو شد.
ما با نام تو، برخاستن را آموختیم و با نام تو بزرگ شدیم. با نام تو، تمام گره های افتاده در زندگی مان را باز کردیم،ما همصدا با نوای ملکوت« یاعلی» گفتیم و عشقمان به تو آغاز گر زندگی خاکی ما شد.
علی! ای قبله عارفان و ناسکان و خداپرستان! تو همان مصباح جمال ازلی و گوهر تابناک الهی هستی که از درون خانه خدا پا به عرصه وجود گذاشتی تا همگان را به پرستش خدای کعبه فراخوانی و پرچمهای ضلالت و سیه روزی را از فراز کعبه بر زمین افکنی و بیرق هدایت جهانیان را دوش به دوش رسول خدا و همراه او و پس از او برافرازی.تو آمدی تا خورشید را مهمان کوچه های شب زده بشریت کنی. بیگمان خروش رعدآسای ذوالفقارت در هزارتوی تاریخ همچنان دل دشمنان خدا را به لرزه درمی آورد و مایه رعب و وحشت آنان خواهد بود تا روزی که به اقتضای اراده الهی، وارث به حق تو، از پشت پرده غیبت به درآید و با همان ذوالفقار، جهان را پس از قرنها بیدادگری، پر از عدل و داد سازد و ما شیعیان تو همان منتظران مهدی فاطمه هستیم!
علی جان! سالروز ولادتت را بهانه ای قرار داده‌ایم برای بزرگداشت مقام پدر، همان پدرانی که بذر عشق تو را در دلهایمان کاشتند،همان پدرانی که تکیه گاه محکمی برایمان بودند تا در دنیای بی علی یتیم نمانیم.
علی جان! به رسم ارادت روز میلادت را آتش عشق بر می افروزیم. شربت شعف می نوشیم و اشک شوق می‌ریزیم و همصدا با ملکوتیان با صدای بلندی که گوش جهان را پر کند می‌خوانیم«نازد بخودش خدا که حیدر دارد.»
روز میلادت بر ما و بر همه تنهایان تاریخ مبارک باد
*نفیسه ترابنده
انتهای پیام/*
