به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، عید قربان یاد بود یک خاطره است؛خاطره یک پدر و قصه یک پسر.پدری که ثمره زندگی خویش را به قربانگاه برد و پسری که دست در دستان پدر به سوی مسلخ رفت،عجیب آنکه نه پدر در تصمیمش تردید داشت و نه پسر ترسی ...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، عید قربان یاد بود یک خاطره است؛خاطره یک پدر و قصه یک پسر.پدری که ثمره زندگی خویش را به قربانگاه برد و پسری که دست در دستان پدر به سوی مسلخ رفت،عجیب آنکه نه پدر در تصمیمش تردید داشت و نه پسر ترسی در دلپ. این اراده و عزم راسخ نتیجه یک عمر بندگی خالصانه ابراهیم بود و اسماعیلی که به حقانیت الهی ایمان قلبی داشت.
چه آزمونی برای انسان سخت تر از آزمودن با میوه عمرش؟چه دردی جانکاه تر از مرگ فرزند برای یک پدر؟آن روز در دل هاجر چه میگذشت فقط خدا می داند.مادری که قد رعنای پسر را میبیند،در دلش قربان صدقه اش می رود اما با قدرت ایمان چشمانش را به روی مهر مادری می بندد و دردانه اش را با پدر راهی قتلگاه می کند.
ابراهیم بت شکن با گامهای استوار و اراده ای مصمم آمد تا نگذارد فرزند همچون بت مانع رسیدن او به معبودش شود.نگاه ابراهیم و اسماعیل نه به خنجر برنده، به آسمان بود تا لبخند رضایت پروردگار را ببینند.ترس مجالی برای عرضه نداشت، وقتی دل پسر و دستهای پدر قرص و محکم بود.
تیغ بر گلوی فرزند می چرخید، ولی نمی برید. گویی معجزه ای رُخ داده بود. لحظه ای زمان متوقف شد؛به رسم نمایش سرافرازی و قبولی،به امر رب عالمیان،گوسفندی جای اسماعیل را گرفت و در دستان پدر ذبح شد و اینگونه اوج تقرب و سرسپردگی مخلوق به خالق در تاریخ به ثبت رسید.
و اینگونه عید قربان یادبود ابراهیم خلیل شد و قصه ایثار اسماعیل.
عید قربان روز تقرّب به پروردگار است. روز رها شدن از تعلّقات و قربانی کردن تمنیّات در پیش پای اراده الهی؛
عید قربان، عید جان باختن و قربانی کردن جان خویش در پای معشوق است.عید سرسپردگی و بندگی به درگاه احدیت و زاییده شدن انسانی نو از پس منیت های هوا و هوس.
عید قربان، عید ابراهیم است و «اسماعیلش» و عید محمد است و ذبح عظیمش«حسین». مگر نه اینکه در قنوت نماز عید قربان، خدای را می خوانیم که: «این روز، روزی است که آن را برای مسلمانان عید قرار دادی و برای محمد و آل محمد مایه ی شرف و کرامت…»
بیایید در استقبال از این همه سپیدی روح ،سپید بپوشیم،خود را به گوهر بندگی آراسته کنیم و دو رکعت نماز، به زلالی باران بخوانیم و از خود تا خدا طواف کنیم تا همه چیز او باشد و او.
«شیرینی و حلاوت بی نظیرعید سعید قربان گوارای وجودتان»
*نفیسه ترابنده
انتهای پیام/*
