به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، سرکار خانم نفیسه ترابنده در یادداشتی در ارتباط حضرت عیسی بن مریم نوشتند: با وقار می آید و عطر پاکش، نجیبانه فضا را پر می کند،می آید در حالی که مسیح را در آغوش کشیده است. چشمهای نگرانش به سمت آسمان است، سرخی آتش درونش در چهره هویداست.شتاب دقیقه های ترسناک را تاب نمی آورد. سؤالهای بیجواب، او را آرام نخواهد گذاشت! سکوتش بلندتر از هر فریادی ست،در دل میداند که تنها پناهش خالقی است که چنین مقدر ساخته است،فرشتگان از جانب خالق یکتا پیام می آورند که ای مریم! خدا تو را به کلمهای از خودش بشارت میدهد که نامش مسیح عیسی بن مریم است، در حالی که در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان الهی است (سوره آل عمران،ایه ۴۵)
دیگر از آن تلاطم و آشفتگی روحی خبری نیست،همقدم با نسیم های معطر بلند می شود؛ بی واهمه و هراس. به راه می افتد، دهانش هنوز طعم خرمای بهشتی میدهد. هیاهوی آدمیان را از دور میشنود. نگاه های سرد و سنگین آنها و نگاههای معصومانه و پاک مریم درهم گره می خورد.انگشت های اتهام نجابتش را نشانه رفته اند، چشمهای بهت زده دوستان و… این همه را به اذن پروردگار توانا طفل در گهواره پاسخ می دهد؛همان طفلی که پیامبر اولوالعزم الهی است.
مسیح آمد تا جهان به ظهور پیامبری دیگر ایمان بیاورد،پیامبری که به مهر و لبخند و به صلح و صلاح بلند آوازه است.مسیح آمد تا بشارت دهد خدا یکی است، اما برای یک قوم و قبیله نیست. خدا یکی است و برای همه بشر، یکی است. مسیح آمد تا بگوید قوم برتر، قوم بالاتر، قوم برگزیده وجود ندارد. هرکس که به خدای واحد ایمان آورد، رستگار می شود.مسیح آمد تا نوید آمدن محمد را بدهد و یاری گر آخرین منجی و موعود بشر باشد.مسیح آمد تا چشمهای نابینا را نور شود و با دستان حیات بخشش، مردگان در گور زنده شوند.مسیح همان فرستاده ای است که لحظه ای در رسالت فراگیر خود در نجاتِ بشرِ گرفتار در گردابِ خود پرستی ها سستی ننمود و از آرمان خداپرستی دفاع کرد و میراثی مقدس و جاودانه در تاریخ بشر بنیاد نهاد.مسیح همان پیام آور صلح و دوستی و نوید بخش سلامت روح و اندیشه است.
«میلاد سراسر نور عیسی بن مریم بر همه موحدان و حق پرستان گیتی مبارک باد»
نفیسه ترابنده
انتهای پیام/*