فرمول همسان سازی حقوق بازنشستگان بر اساس مابه التفاوت دریافتی شاغلان

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصربه نقل از جارنیوز همانطور که قبلاً نیز مورد اشاره قرار داده‌ام هر فرد در زمان بازنشستگی از مستمری برخوردار می‌گردد که حاصل متوسط حقوق و دستمزد مشمول بیمه‌پردازی در ۲۴ ماه برای اطلاعات بیشتر اندیشه معاصر را دنبال کنید

فرمول همسان سازی حقووق بازنشستگان بر اساس مابه التفاوت دریافتی شاغلان

همانطور که قبلاً نیز مورد اشاره قرار داده‌ام هر فرد در زمان بازنشستگی از مستمری برخوردار می‌گردد که حاصل متوسط حقوق و دستمزد مشمول بیمه‌پردازی در ۲۴ ماه آخر بیمه‌پردازی منتهی به بازنشستگی‌اش می‌باشد.

اثر این میانگین‌گیری که رابطه مستقیمی با درصدهای افزایشی حقوق ۲۴ ماه آخر بیمه‌پردازی وی و نیز ماه و سال بازنشستگی وی دارد؛ کاملاً محسوس و قابل ملاحظه است. بطوریکه مستمری برقراری وی که بر اساس ماده ۷۷ قانون تامین اجتماعی بدست می‌آید از حقوق زمان اشتغال به کار وی کاهشی را بدست می‌دهد که در جداول ذیل مقادیر این کاهش و در نمودار این تغییرات در سنوات مختلف قابل را ارائه می‌نمایند.

توجه شود که مقدار این کاهش بسته به سال و ماه بازنشستگی در بین مستمری‌بگیران متفاوت و متغیّر می‌باشد. و نمی‌توان برای همه افراد یک مقدار ثابت را تبیین و با بکار گرفت !

به عنوان مثال برای فرد بازنشسته اسفند ماه سال ۱۳۹۰ میتوان مستمری بازنشستگی وی را ۹۱٪ حقوق اشتغالش منظور نمود در حالیکه برای فرد بازنشسته نظیر وی در فروردین ماه ۱۴۰۱ این نسبت به ۵۷٪ تغییر می‌نماید !!!

لذا این دو فرد نظیر از لحاظ بیمه‌پردازی ( دارای سنوات یکسان بیمه‌پردازی و ضریب یکسان بیمه‌پردازی ) دارای دو ضریب مستمری برقراری متفاوتی خواهند بود که به مقدار ( ۵۷/۹۱ ) یعنی ۶۰٪ با هم متفاوت می‌باشند.

فرمول همسان سازی حقوق بازنشستگان بر اساس مابه التفاوت دریافتی شاغلان

۱) این تفاوت عمیق ما را به چند نکته مهم یاد‌اوری می‌نماید و آن اینکه ضریب مستمری برقراری با تعریف مزبور ( مقدار مستمری برقراری به حداقل حقوق زمان برقراری ) از ویژگی مطلوب برای احتساب آن به عنوان شاخص مورد نظر در بند ط ماده ۹ قانون ساختار جامع نظام تامین اجتماعی برخوردار نمی‌باشد و نمی‌تواند به عنوان قاعده عدالت برای تعیین تناسب صحیح میزان مشارکت افراد عضو و تحت پوشش صندوق‌های بیمه‌ای محسوب گردد و بنابراین استفاده از این پارامتر با تعریف مذکور برای متناسب‌سازی مورد اشاره این بند قانون به منزله تناسب بخشیدن ارائه تعهدات بیمه‌ای سازمان تامین اجتماعی در مقابل اعضای تحت پوشش صندوق دارای خلل می‌باشد.

۲) این تفاوت در ضریب مستمری برقراری افراد همتراز حاکی از آن است که هیچ‌گاه نمی‌توان این شاخص بازنشستگی را نیز برابر با شاخص شاغل همتراز معادل پنداشت و لذا ۹۰٪ این شاخص نمی‌تواند به عنوان ۹۰٪ شاغل همتراز برابر محسوب گردد.

۳) برای دست یافتن به ضریب مستمری برقراری که هم آثار این کاهش متفاوت و وابسته به زمان برقراری برای بکارگیری صحیح در متناسب‌سازی را خنثی نماید و هم آنکه با شاخص ذیربط فرد همتراز معادل نماید؛ لازم است تغییری در تعریف و محاسبه ضریب مستمری برقراری ایجاد نمود !

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.