اجتماعی
اوتیسم چیست | بیماری اوتیسم چگونه درمان میشود؟
بیماری اوتیسم برای خیلی از خانواده ها آشنایی دارند ولی برای دیدن جزئیات بیشتر اوتیسم اندیشه معاصر را دنبال کنید.
اجتماعی
بیماری اوتیسم برای خیلی از خانواده ها آشنایی دارند ولی برای دیدن جزئیات بیشتر اوتیسم اندیشه معاصر را دنبال کنید.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، اوتیسم یکی از نام های آشنایی است که این روزها به گوش افراد بسیار میخورد. بیماری اوتیسم برای خانواده ها همراه با اضطراب و استرس میباشد و خانواده ها به دنبال راه درمان آن هستند. اوتیسم یکی از بیماری های رفتاری میباشد که بیماری پیچیده عصبی- رفتاری میباشد. برای با خبر شدن از جزئیات بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر اندیشه معاصر را تا انتها دنبال کنید و نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
با توجه به آمار DSM (راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی)، اختلال اوتیسم را میتوان به چند دسته زیر تقسیم کرد:
با یا بدون همراهی اختلالات فکری
با یا بدون اختلال زبانی
مرتبط با یک بیماری پزشکی یا ژنتیکی شناختهشده یا یک عامل محیطی
همراه با اختلال عصبی، روانی یا رفتاری دیگر
با کاتاتونیا (Catatonia، نوعی اختلال روانی که در طی آن بیمار درک درستی از محیط و اطرافیان خود ندارد.)
یک فرد میتواند به یک یا چند مورد از این اختلالات، مبتلا شود.

اوتیسم
قبل از DSM-۵، برای افراد در طیف اوتیسم ابتلا به یکی از اختلالات زیر تشخیص داده میشد:
اختلال اوتیسم
سندرم آسپرگر (Asperger’s syndrome)
اختلال فراگیر رشد طبقه بندی نشده (PDD-NOS)
اختلال از هم گسیختگی کودکی/درمانکده
علائم و نشانه های نخستین اوتیسم(تا پیش از ۲ سالگی)
اوتیسم در سال های اول زندگی خود را نشان می دهد به صورتی که ۵۰ درصد والدین پیش از ۱۲ ماهگی و ۸۰ تا ۹۰ درصد والدین پیش از ۲۴ ماهگی متوجه علائم این اختلال در کودکشان می گردند.فرد مبتلا با چالشهای رفتاری و اجتماعی زیادی رو به روست، مشکلاتی چون رفتارهای تکراری وعدم ارتباط با دنیای اطراف ونقایص گفتاری از این جمله هستند. علائم روشنتر اوتیسم در سنین بین ۲ تا ۳ سالگی خود را نشان می دهد ولی محققین در حال بررسی و کار بر روی علائم تا پیش از ۱۸ ماهگی هستند و به نتایج تقریباً قابل استنادی نیز دست یافته اند.مهمترین نکته در مورد کودکان اوتیستیک ,تشخیص به هنگام این اختلال است تا بتوان با استفاده از تکنیک ها و رویکرد های استاندارد از دوره حساس رشد این کودکان نهایت استفاده را نمود و نقایص به وجود آمده توسط این اختلال را جبران یا پیشگیری کرد. به همین دلیل است که تشخیص بموقع برای کودک دارای اوتیسم حیاتی است.برای همین منظور والدین می بایستی تا پیش از ۲ سالگی به علائم زیر توجه کنند البته برخی ازاین علائم ممکن است در کودکان دارای فرایند رشد عادی نیز دیده شود ولی در کودکان مشکوک به اوتیسم به صورت حداکثری مشاهده می گردد.
این علائم به شرح زیر است:
تا ۵ ماهگی هیچ لبخند اجتماعی یا رفتاری که نشان دهنده شادی در اثر ارتباط با دیگران باشد در وی مشاهده نگردد.
تا6 ماهگی نمی خندد.
تا ۶ ماهگی هیچ ارتباط چشمی در کودک مشاهده نگردد و یا به صورت کاملاً محدود وجود داشته باشد.
تا ۸ ماهگی توجه ای به بازی های دالی یا داکی ندارد و از ان لذت نمی برد .
تا ۹ ماهگی هیچ آوا یا غان وغونی وجود ندارد و همچنان کودک بدون لبخند است و ارتباط غیر کلامی نیز وجود ندارد.در این سن کودک اوا و یا حالات چهره دیگران را نیز تقلید نکند.
تا ۱۲ ماهگی هیچگونه علامتی برای برقراری ارتباط غیر کلامی مانند اشاره برای درخواست کردن یا نشان دادن وجود نداشته باشد.
تا ۱۲ ماهگی کودک هیچگونه پاسخی به نام خود نشان ندهد.
تا12 ماهگی برای ارامش و یا رفع نیاز به دنبال پدر و مادر خود نمی گردد.
تا16 ماهگی کودک هیچ کلمه ای نگوید.
تا18 ماهگی به صورت معمول بازی نکند.
تا24 ماهگی کودک هیچ جمله معنی دار دوکلمه ای نگوید. و در نهایت هرگونه پسروی در مهارت گفتاری ،اجتماعی و ارتباطی بعد از یک تا دو سالگی./مرکز تخصصی درمان و توانبخشی اوتیسم اردیبهشت
علائم اوتیسم در بزرگسالی شامل مشکل در حفظ ارتباط چشمی، ادامه دادن به مکالمه، دوست یابی، تعبیر شوخی یا کنایه و درک احساسات دیگر است.
افراد دچار اوتیسم رفتارهای تکراری بسیاری دارند. به عنوان مثال حرکات خاص دست و علاقه به داشتن ساختار و روتین مشخص نمونههایی از رفتارهای تکراری هستند. همچنین ممکن است فرد به موضوع خاصی، مثل ریاضی، علاقه نشان دهد و مدام درمورد آن صحبت کند یا سخت آن را تمرین کند.
بزرگسالان مبتلا به اوتیسم همچنین ممکن است در اثر صدا، تصاویر یا بافت خاصی پریشان شوند. از آنجایی که علائم اوتیسم در بعضی از بزرگسالان خفیفتر است، گاهی به سختی میتوان آنها را تشخیص داد.
اوتیسم در پسران چهار برابر بیشتر از دختران رخ میدهد. اما هنوز هم زنان زیادی هستند که با این اختلال دست و پنجه نرم میکنند. زنان مبتلا به اوتیسم اغلب نادیده گرفته شدهاند یا مشکل آنها به اشتباه تشخیص داده شده است.
زنان مبتلا به اوتیسم تلاش زیادی صرف یاد گرفتن رفتارهای اجتماعی میکنند تا همرنگ جماعت شوند. آنها خود را با روشهای جایگزین تطبیق میدهند و درنهایت اختلال اوتیسم خود را مخفی میکنند. زیرا معیارهای فعلی تشخیص، براساس ارزیابی رفتار مردان ایجاد شده است.
علائم اوتیسم در زنان و مردان به شکل متفاوتی ظاهر میشود. ممکن است زنان به جای علاقه ذهنی به یک شیء یا سیستم، جذب برند یا سلبریتی خاصی شوند، با لباسهایی که در آن راحت نیستند مشکل داشته باشند و لباسهای اورسایز را انتخاب کنند. ممکن است حتی اگر به خود یاد داده باشند که تماس چشمی برقرار کنند، باز هم به طور طبیعی این کار را انجام ندهند. عدم توانایی فرد برای همرنگ شدن با جماعت میتواند عزت نفس او را خدشه دار کند و منجر به اضطراب یا افسردگی شود که هر دو معمولا در زنان بیشتر تشخیص داده میشود.
اوتیسم یک اختلال و ناتوانی در رشد است. با توجه به اینکه هر اختلال در رشدی به عنوان معلولیت شناخته میشود. بنابراین میتوان گفت اوتیسم نیز در گروه معلولیتها جای دارد./درمانکده
اندیشه معاصر
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.