جودو ورزش کدام کشور است | اطلاعاتی درباره ورزش جودو

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، جودو یکی از ورزش های رزمی ژاپن است که هواداران خاص خودش  را دارد. ورزش جودو اولین رشته رزمی شرقی میباشد. جودو سبک های مختلفی دارد جودوی المپیکی، معروف ترین سبک کودوکان جودو می باشد که امروزه در ایران و تمام دنیا بطور گسترده آموزش داده می شود. برای با خبر شدن ازجزئیات بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر اندیشه معاصر را تا انتها دنبال کنید و نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

فلسفه و تاریخ ورزش جودو

تاریخ اولیه جودو از بنیانگذار آن، دانشمند و مربی ژاپنی جیگورو کانو (۱۸۶۰-۱۹۳۸) جدایی ناپذیر است. کانو در یک خانواده مرفه ژاپنی به دنیا آمد. پدربزرگ او مردی خودساخته بود: آبجوسازی از استان شیگا در مرکز ژاپن. با این حال، پدر کانو پسر بزرگتر نبود و بنابراین این تجارت را به ارث نبرد. در عوض، او یک کشیش شینتو و یک مقام دولتی شد، با نفوذ کافی برای پسرش که بتواند وارد کلاس دوم دانشگاه امپراتوری توکیو شود.

جودو

تکنیک های جودو

در این بخش اطلاعاتی در مورد تکنیک های جودو مانند پرتاب (Nage Waza) و گراپلینگ (Katame Waza) ارائه می شود. توجه داشته باشید که جودو یک هنر رزمی ژاپنی با صد ها تکنیک مختلف گراپلینگ است.
برای استفاده صحیح و ایمن از تکنیک ‌های جودو، باید آن ‌ها را از یک مربی جودو یاد بگیرید که می ‌تواند توضیح عمیقی در مورد این تکنیک ارائه دهد، اشتباهات شما را به درستی اصلاح کند و جزئیات نحوه استفاده از تکنیک ها را به شما بیاموزد. این فنون هنر های رزمی را فقط باید زیر نظر مربی هنر های رزمی آموزش دیده تمرین کرد. برخی از این تکنیک ها (مانند هاداکا جیم یا خفه کردن برهنه عقب) اگر به درستی انجام نشوند بسیار خطرناک هستند. همه فنون هنر های رزمی باید با خیال راحت و مسئولانه استفاده شوند.
تکنیک های مختلف در جودو به عنوان وازا شناخته می شود. سه نوع مختلف وازا به شرح زیر است:

ناگه وازا (تکنیک های پرتاب)
کاتامه وازا (تکنیک گراپلینگ)
Atemi-waza (تکنیک های حمله)

Atemi-waza محبوب نیست زیرا برای آسیب رساندن به حریف طراحی شده است. کسی که این وازا را انجام می‌دهد توری و بر او که این وازا اعمال می‌شود اوکه می‌گویند. در تکنیک ناگه وازا توری سعی می کند اوک را روی زمین پرتاب کند. این تکنیک شامل مراحل مختلفی است. عمل شکستن تعادل در زیر این وازا به کوزوشی معروف است. به طور مشابه، عمل چرخش و اتصال به زمین به عنوان تسوکوری شناخته می شود. عمل اجرای موفقیت آمیز و پرتاب بر روی زمین به عنوان Kake نامیده می شود. کاتامه وازا شامل هنر محکم گرفتن فردی است. این مدل وازا بیشتر به دسته‌ های زیادی تقسیم می‌ شود، مانند osaekomi-waza (تکنیک نگه داشتن)، shime-waza (عمل خفه کردن اوک توسط توری) و kansetsu-waza (توری سعی می‌کند با دستکاری قسمت ‌های مفصلی خود اوک را پایین بیاورد). جارو کردن پا فرآیندی است که در آن بازیکن سعی می کند حریف خود را با استفاده از پا های خود روی زمین قرار دهد. تسلط بر این تکنیک برای شما بسیار مفید خواهد بود و می تواند عاملی کلیدی در پیروزی در یک مسابقه باشد. در اینجا چند تکنیک جالب وجود دارد که باید یاد بگیرید و امتحان کنید. در تکنیک جارو پا حریف را وادار کنید تا به سمت شما جلو بیاید. در محله بعدی قبل از اینکه او به عقب برگردد، فقط یکی از مچ های پای او را با پای خود بگیرید. در مرحله سوم مچ پا را از طریق پای خود به سمت مناسب بچرخانید و آن را رها کنید تا حریفتان به پشت روی زمین بیفتد./احسان دیبازار

تکنیک و تمرین

در حالی که جودو شامل انواع رول، زمین خوردن، پرتاب، نگه داشتن زمین، چوک، قفل مفصل و ضربات است، تمرکز اصلی روی پرتاب (ناگه-وازا) و کار روی زمین یا نوازا (ne-waza) است. پرتاب‌ها به دو گروه تکنیک‌های ایستاده (تاچی وازا) و تکنیک‌های قربانی (سوتمی وازا) تقسیم می‌شوند. تکنیک های ایستادن بیشتر به تکنیک های دست (ته وازا)، تکنیک های لگن (کوشی وازا) و تکنیک های پا و ساق(اشی وازا) تقسیم می شوند. فنون فداکاری به دو دسته تقسیم می شود که پرتاب کننده مستقیماً به عقب می افتد (ma-sutemi-waza) و تکنیک هایی که در آنها به پهلو می افتد (yoko-sutemi-waza).

تکنیک های مبارزه زمینی یا نوازا به حملات علیه مفاصل یا قفل های مفصلی (kansetsu-waza)، نگهدارنده های خفه کننده یا (shime-waza) و تکنیک های نگه داشتن یا سنجاق (osaekomi-waza) تقسیم می شوند.

نوعی اسپارینگ در جودو انجام می شود که به راندوری به معنای «تمرین آزاد» معروف است. در راندوری، دو حریف ممکن است با هر روش پرتاب جودو یا گریپلینگ به یکدیگر حمله کنند. تکنیک های ضربه ای (اتمی وازا) مانند لگد زدن و مشت زدن همراه با تکنیک های چاقو و شمشیر در کاتا حفظ می شود. این شکل از آموزش معمولاً برای تمرین‌کنندگان با رتبه‌های بالاتر (مثلاً در کیمه نو کاتا) در نظر گرفته می‌شود، اما در مسابقه ممنوع است و معمولاً به دلایل ایمنی در راندوری نیز ممنوع می باشد. همچنین به دلایل ایمنی، خفه کردن، قفل کردن مفاصل و تکنیک های قربانی مشمول محدودیت های سنی یا رتبه ای هستند.

در تمرین راندوری و تورنمنت (شیایی)، وقتی حریف با موفقیت یک چوکهلد یا قفل مشترک را اجرا می‌کند، با ضربه زدن بر روی تشک یا حریف حداقل دو بار به نحوی که به وضوح نشان دهنده سابمیشن باشد، تسلیم می‌شود یا “تاپ اوت می‌زند”. هنگامی که این اتفاق می افتد، مسابقه تمام می شود، بازیکنی که ضربه می زند شکست خورده است و چوکه یا قفل مفصل متوقف می شود./موج کوه

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.