به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،احادیثی رسیده درباره شهر قم و اهل آن که معتبر نیز هستند نشان از عظمت شهر قم دارد و براساس آنچه تاکنون اتفاق افتاده و به مرور حادث گردیده است، نشانگر این حقیقت است که این شهر در اسلام و برای اهل بیت...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،احادیثی رسیده درباره شهر قم و اهل آن که معتبر نیز هستند نشان از عظمت شهر قم دارد و براساس آنچه تاکنون اتفاق افتاده و به مرور حادث گردیده است، نشانگر این حقیقت است که این شهر در اسلام و برای اهل بیت عترت جایگاه ویژه‌ای دارد و در آینده اسلام نیز این شهر به عنوان پایگاه دین و مرکزیت علمی خواهد داشت چنانکه امروز ما شاهد این امر هستیم که شهر قم محوریت یافته و روز به روز این برجستگی به وضوح در این شهر به ظهور می‌رسد. به نظر می‌رسد که تمام این حوادث و اهمیت و جایگاه این شهر معطوف به یک نقطه است و عامل مهمی که این شهرها را به این صورت مهم جلوه می‌دهد یک امر اساسی است چرا این شهر در احادیث اهل بیت به عنوان پناهگاه اهل بیت ذکر شده است؟
چرا در حدیث معراج که پیامبر اکرم به سبب معراج بر هستی و اسرار آن وقوف کامل یافت درباره این شهر صحبت به میان آمده است1 معراجی که از اهمیت فوق‌العاده‌ای در اسلام برخوردار است و یکی از معجزات مهم پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ و خاتم پیامبران است و در آن پیشوائی و افضلیت نبی خاتم بر تمامی پیامبران به اثبات رسیده است و آن حضرت بر تمامی انبیاء امامت نموده2 چرا باید با شهر قم این معراج و اسرای نبوی گره خورده است؟
از این اتصال معراج و قم باید یک درس بگیریم و با دیدن تحولات بزرگ بعد از پیامبر اکرم تا امروز که قم به عنوان یکی از شهرهای ایران اسلامی است که در آن انقلاب اسلامی رخ داده و حکومت اسلامی مستقر گردیده است نباید از کنار اینها و مرتبط بودن آن با معراج نبوی به سادگی و بدون تأمل بگذریم. چون معراج مسئله بسیار مهم در اسلام است و اعتقاد به معراج یکی از ارکان اسلام می‌باشد خداوند در این سیر آسمانی و تسلط بر کائنات از مسائل مهم پیامبر خویش را آگاه می‌سازد. که از جمله آنها خبر از آینده و در کنار آن خبر از تأسیس و بوجود آمدن شهری در اسلام به نام قم است.۳
علاوه بر این احادیثی که از ناحیه معصومین درباره این شهر و خصوصاًَ بانوی بزرگ اسلام و کریمه اهل بیت صادر شده ما را به اهمیت این شهر که منشأ آن همه برکات و اهمیت آن وجود مرقد نورانی و ملکوتی حضرت فاطمه معصومه بنت موسی بن جعفر ـ علیهم السلام ـ است، متوجه می‌سازد.
امام صادق ـ علیه السلام ـ می‌فرماید: خداوند قم را برای سایر شهرها حجت می‌آورد و اهل قم را برای اهل تمام مردم از شرق و غرب حجت می‌آورد4 ـ به خاطر دینداری و ولایتمداری آنها ـ روایتی که عبدالعظیم حسنی ـ علیه السلام ـ آن را با چند واسطه از امام صادق ـ علیه السلام ـ نقل می‌کند از امیرالمؤمنان ـ علیه السلام ـ که شهر قم را عش اهل بیت دانسته «قم محل زندگی و آشیانه و ماوای آل محمد ـ صلی الله علیه و آله ـ و شیعیان آنها خواهد بود…»۵
و امام صادق ـ علیه السلام ـ می‌فرماید: وقتی که گرفتاری و بلا به شما رو آورد به قم بروید، قم ماوی و منزل فرزندان فاطمه ـ سلام الله علیها ـ است و محل امن مؤمنان…»۶
روایات زیادی درباره شهر قم و اهل آن و مرقد مطهر حضرت معصومه و مقام آن بانوی مقدس در منابع حدیثی و تاریخی آمده است که همه آنها از نظر سند صحیح و معتبر می‌باشند و هیچ تردیدی درباره سندیت آنها در کتب رجالی وجود ندارد از جمله روایتی از امام رضا ـ علیه السلام ـ درباره زیارت حضرت معصومه که فرموده‌اند: هر کس او را زیارت کند بهشت بر او واجب است و زیارت او معادل زیارت من است زیارت حضرت معصومه ثوابی معادل زیارت امام معصوم هشتم است که امام هشتم این حقیقت را بیان نموده است. و روایتی از امام جواد و روایتی از امام صادق ـ علیه السلام ـ که فرموده است: از اولاد من بانویی در این شهر (قم) بنام (فاطمه) مدفون خواهد شد که پاداش زیارتش بهشت است.۷
تمام این روایات بیانگر شخصیت ممتاز حضرت فاطمه معصومه بوده است که شخصیت معنوی آن حضرت در پیشگاه خداوند و شأن و منزلتش به قدری رفیع است که روزگاری دین الهی به خاطر مرقدش در تمام جهان گسترش و محفوظ خواهد بود و احادیث اهل بیت از کنار مرقدش به تمام جهان پرتوافکنی خواهد نمود. و این شهر را به عنوان پایگاه اسلام اصیل و خواستگاه مراجع تقلید و یاران واقعی امام زمان (عج) مطرح خواهد نمود، و این کرامتی است که از سوی خداوند متعال به این بانوی گرانقدر اسلام عطاء نموده است. با مطالعه در حوادث واقعه در این شهر که زیستگاه و خواستگاه علمای بزرگ و عرفای نامداری بوده است که هر یک در عبودیت الهی و در احیای اسلام نقش بسزایی داشته‌اند و بسیاری از آنها گمنام زیسته اما خدمات آنها به اسلام و در حفظ اسلام بسیار ارجدار بوده است. همه اینها معطوف به وجود مرقد این بانوی گرانقدر اسلام است.۸ با تأمل در این رویدادها از صدر اسلام و از آغاز تاریخ اسلام که مأمن شیعه در قم بوده و محدثان عالی مقام وصی به بزرگواری در این شهر زیسته و چونان پروانه در گرد شمع مرقد با کرامت و نورانی کریمه اهل بیت اظهار نورانیت نموده‌اند.۹
بنابراین روایات درباره شأن و شخصیت حضرت معصومه در منابع اسلامی وجود دارد و روایاتی که در شأن شهر قم آمده معطوف به شخصیت حضرت معصومه است و به خاطر مرقد مطهر ایشان است چون قبل از وجود و حضور ایشان و مدفون شدنشان در این شهر چندان مرکزیت و محوریت و اهمیت برای این شهر نبود اگرچه محدثانی در این شهر بودند ولی تمام روایات نشان می‌دهد که شخصیت کریمه اهل بیت این شهر را مرکزیت داده و عظمت بخشیده است.
که همه اینها بازگوکننده این حقیقت است که اولاً شخصیت ایشان به عنوان امام‌زاده معصوم در پیشگاه خداوند بسیار قابل توجه است به طوری که تمام بزرگان در گرد شمع وجود او با همه نورانیت و کرامت ناچیز هستند و این خود حکایت از عظمت معنوی ائمه هدی می‌باشد که فرزند آنها چنین نورافکنی دارد اگر خودشان فرصت داشتند چه عظمت و نورانیت در دنیا بپا می‌داشتند، علاوه بر این شخصیت آن حضرت حکایت از این دارد که ولایت در گرد شمع وجود او تا ظهور حضرت مهدی به برکت پرورش عالمان در سایه عنایتش محفوظ و مصون خواهد بود و شهر قم شهری ولایت‌مدار است که سربازان و یاران و مقدمه‌سازان ظهور مهدی در آن زندگی خواهند نمود.
درباره سند وارده در فضیلت شهر قم و حضرت معصومه باید گفت که تمام این روایات در منابع معتبر از طریق اسناد معتبر نقل شده که هیچ خدشه‌ای بر طریق و سند و منابع روایت وارد نیست.
۱ . مجلسی، بحار، ج سوم، بیروت، مؤسسه الوفاء، ۱۴۰۳، ج ۱۸، ص ۳۱۶.
۲ . همان، ص ۳۱۷ و ۳۲۰.
۳ . شیخ عباس قمی، سفینه البحار، ج ۲، ماده قم و مجلسی، بحار، پیشین، ج ۱۸، ص ۳۲۵-۳۱۸.
۴ . همان منابع (فوق)، ج ۲، ماده قم، و ج ۱۸، ص ۳۱۶.
۵ . شیخ عباس، سفینه البحار، ج ۲، ص ۴۴۲، ماده قم، مجلسی، بحار، ج ۱۴، ص ۳۳۹.
۶ .انوار المشعشعین، ص ۱۱۴.
۷ . شیخ عباس، سفینه البحار، ج ۲، ص ۳۷۶، ماده فاطمه و ص ۴۴۶ ماده قم، به نقل از کتاب محمد محمدی، زندگینامه حضرت معصومه، چهارم، قم،دین و دانش، ۱۳۵۰، ص ۸۷، به نقل از کامل الزیارات و عیون اخبار الرضا، ج ۲، ص ۲۶۲.
۸ . ر.ک: به زندگینامه شیخ عبدالکریم حائری و آیت الله بروجردی و آیت الله اراکی، نوشته رضا استادی.
۹ . یاقوت صمدی، معجم البلدان، بیروت، دار احیاء التراث، ج ۲، ص ۳۶۱.
