شرح فقراتى از دعاى أبوحمزه ثمالى، ج۱، ص: ۱۷ أعوذُ باللهِ مِن الشَّیطانِ الرّجیمِ بِسم اللهِ الرّحمنِ الرّحیمِ وصَلَّى اللَهُ على خَیرِ خَلقه محمّدٍ و آلِه الطّاهرینَ ولَعنهُ اللَهِ على أعدائِهم أجمَعین به گزارش اندیشه معاصر؛ علامه ح...
شرح فقراتى از دعاى أبوحمزه ثمالى، ج۱، ص: ۱۷
أعوذُ باللهِ مِن الشَّیطانِ الرّجیمِ
بِسم اللهِ الرّحمنِ الرّحیمِ
وصَلَّى اللَهُ على خَیرِ خَلقه محمّدٍ و آلِه الطّاهرینَ
ولَعنهُ اللَهِ على أعدائِهم أجمَعین
به گزارش اندیشه معاصر؛ علامه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی در شرح دعای ابوحمزه ثمالی بیاناتی عالی و راقی دارند که ما در ادامه برای شما مشتاقان طریق الی الله و عاشقان حق و حقیقت ارائهسند همکاری‌های دوجانبه ایران و صربستان امضا شد می کنیم. امیدواریم که با شرح دعای ابوحمزه ثمالی اسراری از این دعای عالی المضامین برای مشتاقان مکشوف گردد.
إلهى لاتُؤَدِّبنى بِعُقوبتِکَ، و لاتَمکُر بى فى حیلَتکَ! مِن أینَ لِىَ الخَیرُ یا رَبِّ، و لایوجَدُ إلّا مِن عندِکَ؟! و مِن أینَ لِىَ النَّجاهُ و لاتُستَطاعُ إلّا بِکَ؟! لاالّذى أحسَنَ استَغنى عن عَونِکَ و رحمتِکَ، و لا الّذى أساءَ و اجتَرَأ علَیکَ و لَمیرضِکَ خَرَجَ عن قدرتِکَ!
إلهى لا تُؤَدِّبنى بعُقوبتِکَ؛ «اى پروردگار من، اى خداى من! مرا ادب نکن به عقوبتى که بر من مىکنى!»
ولا تَمکُر بى فى حیلَتکَ؛ «در آن حَذاقت و حدّت نظرى که در امور من دارى، با من مکر و خدعه نکن!»
از اینجا استفاده مى شود که ممکن است خداوند على أعلى انسان را به عقوبت، ادب کند؛ و در امر انسان حیله کند و در حیلهاى که در امر انسان مى کند، مکر کند.
حالا باید دید معناى مکر چیست؟ و عقوبت پروردگار براى ادب کردن انسان کدام است؟
«خدایا مرا ادب نکن به عقوبت خودت!» نه اینکه مطلقاً مرا ادب نکن، بلکه مرا ادب نکن به عقوبت! خدا ممکن است انسان را ادب کند به عقوبت، و ادب کند به غیر عقوبت؛ آنوقت تقاضا مىدارد که مرا به عقوبت، ادب نکن!
این جمله خیلى جمله غریبى است! خیلى پرمعنا است! چه قِسم است؟ مگر ممکن است خدا انسان را ادب کند به عقوبت؟!
عقوبت: یعنى عقاب؛ یعنى گوشمالى و تنبیه.
