به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، اینک سفره پرنعمت خدا در ماه رمضان گسترده تر شده و شب قدری دیگر از راه رسیده و قرار است پروردگار سرنوشت یک ساله مان را رقم بزند و آن را توشه سیاحت دنیایی کند. همان شب قدری که پیامبر آن را قلب ماه ر...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، اینک سفره پرنعمت خدا در ماه رمضان گسترده تر شده و شب قدری دیگر از راه رسیده و قرار است پروردگار سرنوشت یک ساله مان را رقم بزند و آن را توشه سیاحت دنیایی کند. همان شب قدری که پیامبر آن را قلب ماه رمضان نامید،همان شبی که موعد زمزمه نجوای خاموش دل‌ها ودیدههایی گریان و صورت‌های خیس از باران پشیمانی است،همان شبی که سرود فرشتگان عرش در مطلع” إِنّا أَنْزَلْناهُ فی لَیْلَهِ الْقَدْرِ”به گوش می‌رسد.
امشب درست همان شبی است که بی صبرانه منتظرش بودیم و امید داشتیم که بار دیگر آن را درک‌کنیم.چه بسیار خفتگان در خاک که حسرت درک دوباره چنین شبی را با خود به گور بردند. پس بیایید این فرصت دوباره را مغتنم شماریم و با دلی شکسته دست نیاز به بارگاه ملکوتی حضرت حق بلند کرده و نجوا کنیم: بار الها ای محبوب من! چگونه مرا خواندی در حالی که لحظات حیاتم در ضربان‌های غفلت از یاد تو سپری گشت و زیبایی‌های زود گذر مرا شیفته خود نمود و آرزوهای فرداهای دور مرا در خود پیچید و آنگاه که به ستایش تو ایستادم از نام بزرگ تو محافظت نکردم و آن را به هوس‌های زود گذر آراستم ، ولی تو مهربانتر از آن بودی که مرا مورد خشم خود قرار دهی ، بلکه مرا به محبت خود نواختی. چگونه تو را سپاسی گویم و منتظر رحمتت مانم که برایش سجده های طولانی نکردم و کمر بندگی در اطاعت آن نبستم؟خود می دانم که حق بندگی را بجا نیاورده ام اما ای خالق بی همتا! در این شب عزیز یاریم کن تا به خطاهایم اعتراف کنم و تو را سپاس گویم . تویی که سخاوتمندانه مرا مورد لطف و احسانت قرار می دهی و مرا آزاده و بزرگ می‌شماری. ای خالق ضربان‌های حیات! آنگاه که امر می‌فرمایی تا ساعت وجود از حرکت بایستد و مرا در حیاتی دیگر حیات مجدد می‌بخشی مرا مورد لطف و رحمت بی پایانت قرار بده و یاریم کن تا شکرگذار نعمت‌های تو باشم و به خردی و کوچکی ام ترحم کن که سر به سجده تو دارم و تو تنها معبود و معشوق من هستی««سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ»
*نفیسه ترابنده
انتهای پیام/*
