مطالعه جدیدی در مجله نیچر کامیونیکیشنز نشان میدهد مصرف منظم قهوه ترکیب میکروبهای روده را تغییر میدهد و از طریق محور روده-مغز، بر خلقوخو، استرس، حافظه و توجه اثر میگذارد. این اثرات تا حدی مستقل از کافئین هستند؛ قهوه بدون کافئین یادگیر...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر؛ پژوهشی جدید که در مجله «نیچر کامیونیکیشنز» منتشر شده، نشان میدهد مصرف منظم قهوه میتواند ترکیب میکروبهای روده را تغییر دهد و از این مسیر، بر خلقوخو، سطح استرس، حافظه و توجه اثر بگذارد؛ هرچند محققان تأکید کردهاند که این یافتهها هنوز رابطه علت و معلولی را ثابت نمیکنند. در این مطالعه، ۳۱ فرد قهوهخور و ۳۱ فرد غیرقهوهخور مورد بررسی قرار گرفتند و نمونههای مدفوع و ادرار آنها برای تحلیل میکروبیوم روده جمعآوری شد. نتایج نشان داد قهوهخورها سطوح بالاتری از باکتریهای کریپتوباکتریوم کورتوم و اگرتلا داشتند و در مقابل، سطح متابولیتهای ایندول-۳-پروپیونیک اسید و ایندول-۳-کارباکسآلدهید در آنها کاهش یافته بود. رفتار قهوهخورها نیز با افزایش تکانشگری و واکنشپذیری عاطفی همراه بود، در حالی که غیرقهوهخورها عملکرد بهتری در حافظه داشتند.
نکته قابل توجه این است که بخشی از این اثرات مستقل از کافئین رخ میدهد. در این مطالعه، پس از دو هفته پرهیز از قهوه، شرکتکنندگان به طور تصادفی به دو گروه قهوه کافئیندار و بدون کافئین تقسیم شدند. هر دو گروه پس از بازگشت به مصرف قهوه، کاهش استرس، افسردگی و تکانشگری را گزارش کردند. با این حال، تفاوتهایی نیز مشاهده شد: قهوه بدون کافئین با بهبود یادگیری و حافظه مرتبط بود، در حالی که قهوه کافئیندار اضطراب را کاهش داده و توجه و هوشیاری را بهبود میبخشد. پروفسور جان کریان، سرپرست این پژوهش، تأکید کرده: «قهوه چیزی فراتر از کافئین است؛ یک عامل رژیمی پیچیده که با میکروبهای روده، متابولیسم و حتی سلامت عاطفی ما تعامل میکند». محققان همچنین خاطرنشان کردهاند که این یافتهها صرفاً همبستگی را نشان میدهند و برای اثبات علیت، به تحقیقات بیشتری نیاز است.
پژوهشی جدید نشان میدهد قهوه ممکن است با تغییر میکروبهای روده، بر خلقوخو، استرس، حافظه و توجه اثر بگذارد؛ هرچند این یافتهها هنوز رابطه علت و معلولی را ثابت نمیکنند. یک مطالعه جدید نشان میدهد که قهوه ممکن است با تغییر فعالیت میکروبهای روده، بر خلق و خو و عملکرد مغز تأثیر بگذارد. قهوه کافئیندار و بدون کافئین هر دو با کاهش استرس، افسردگی و تکانشگری مرتبط بودند؛ در حالی که تغییرات قابل اندازهگیری در باکتریها و متابولیتهای روده نیز ایجاد میکردند. قهوه بدون کافئین با یادگیری و حافظه بهتر مرتبط بود؛ در حالی که به نظر میرسید قهوه کافئیندار اضطراب را کاهش داده و توجه را بهبود میبخشد.
قهوه ممکن است تأثیراتی بسیار فراتر از هوشیاری داشته باشد. تحقیقات جدید نشان میدهد که قهوه معمولی و بدون کافئین میتوانند میکروبیوم روده را تغییر دهند و ممکن است از طریق ارتباط روده و مغز بر خلق و خو، استرس، حافظه و توجه تأثیر بگذارند.
دانشمندان مرکز تحقیقاتی در APC Microbiome Ireland در کالج دانشگاهی کورک، به طور مفصل بررسی کردند که چگونه قهوه ممکن است بر ارتباط بین سیستم گوارش و مغز تأثیر بگذارد.
دانشمندان مدتهاست که قهوه را برای اثرات احتمالی آن بر هضم، خلق و خو و سلامت کلی مطالعه کردهاند، اما دقیقاً چگونگی ایجاد این اثرات کمتر مشخص بوده است.
تحقیقات جدید بر محور میکروبیوتا ـ روده ـ مغز متمرکز شده است؛ سیستم ارتباطی دو طرفه که میکروارگانیسمهای دستگاه گوارش را با مغز مرتبط میکند. سیگنالها میتوانند از طریق فعالیت ایمنی، هورمونها، اعصاب و ترکیبات شیمیایی تولید شده توسط میکروبها بین روده و مغز حرکت کنند.
محققان ۳۱ نفر از مصرفکنندگان منظم قهوه و ۳۱ نفر از افرادی که معمولاً قهوه نمینوشیدند را بررسی کردند. شرکتکنندگان ارزیابیهای روانشناختی را تکمیل کردند و سوابق مصرف کافئین و رژیم غذایی خود را ثبت کردند. محققان همچنین نمونههای مدفوع و ادرار را برای ردیابی تغییرات در میکروبهای روده، متابولیسم، خلق و خو و استرس درک شده جمعآوری کردند.
برای این مطالعه، «مصرفکنندگان قهوه» به عنوان افرادی در نظر گرفته شدند که به طور منظم ۳ تا ۵ فنجان قهوه در روز مصرف میکنند که توسط سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) به عنوان مقدار ایمن و متوسط برای اکثر افراد تعریف شده است.
مصرف کنندگان منظم قهوه ابتدا به مدت دو هفته مصرف قهوه را متوقف کردند. در طول این دوره، شرکت کنندگان بارها ارزیابیهای روانشناختی را تکمیل کردند و نمونههای مدفوع و ادرار ارائه دادند.
هنگامی که مصرف کنندگان قهوه نوشیدن قهوه را متوقف کردند، محققان تغییرات قابل توجهی در پروفایل متابولیتهای روده آنها در مقایسه با افرادی که معمولاً قهوه مصرف نمیکردند، مشاهده کردند. متابولیتها مولکولهای کوچکی هستند که در طول متابولیسم تولید یا تغییر میکنند؛ از جمله ترکیباتی که توسط میکروبهای روده هنگام پردازش غذا و سایر مواد ایجاد میشوند.
سپس قهوه بدون اینکه شرکت کنندگان بدانند قهوه کافئین دار یا بدون کافئین دریافت میکنند، دوباره به آنها داده شد. نیمی از آنها قهوه بدون کافئین و نیمی دیگر قهوه کافئیندار دریافت کردند.
پس از بازگشت قهوه به رژیم غذایی، هر دو گروه نمرات استرس ادراک شده، افسردگی و تکانشگری پایینتری را گزارش کردند. یافتهها نشان میدهد که برخی از تأثیرات قهوه بر خلق و خو ممکن است کاملاً به کافئین وابسته نباشد.
محققان همچنین تفاوتهایی را در چندین نوع باکتری روده مشاهده کردند.
باکتریهایی مانند «Eggertella sp.» یا«Cryptobacterium curtum»، در بین مصرف کنندگان قهوه نسبت به افرادی که قهوه نمینوشیدند، فراوانتر بودند. تصور میشود که «Eggertella sp» در ترشح اسید در معده و روده نقش دارد، در حالی که «Cryptobacterium curtum» ممکن است در تولید اسیدهای صفراوی شرکت کند.
هر دو فرآیند میتوانند به طور بالقوه به ایجاد محیطی در روده کمک کنند که برخی از باکتریها و عفونتهای مضر را از بین میبرد.
محققان همچنین سطوح بالاتری از باکتریهای «Firmicutes» مشاهده کردند؛ گروه وسیعی از میکروبها که قبلاً با احساسات مثبت در زنان مرتبط دانسته شده بود.
یکی از جالبترین یافتهها این بود که به نظر نمیرسد قهوه کافئیندار و بدون کافئین دقیقاً به یک شکل بر شرکت کنندگان تأثیر بگذارند.
یادگیری و حافظه بهبود یافته فقط در بین شرکت کنندگانی مشاهده شد که قهوه بدون کافئین مینوشیدند. این یافته نشان میدهد که موادی غیر از کافئین ممکن است در برخی از اثرات قهوه بر شناخت نقش داشته باشند.
قهوه حاوی هزاران ترکیب شیمیایی، از جمله پلیفنولها است. این مواد مشتق شده از گیاه میتوانند به عنوان آنتیاکسیدان عمل کنند و همچنین میتوانند با میکروبهای روده تعامل داشته باشند و به طور بالقوه بر متابولیسم و سایر فرآیندهای بیولوژیکی تأثیر بگذارند.
در همین حال، قهوه کافئیندار با کاهش احساس اضطراب و همچنین بهبود هوشیاری و توجه مرتبط بود. کافئین همچنین با کاهش خطر التهاب مرتبط بود.
از آنجا که این مطالعه شامل تعداد نسبتاً کمی از شرکت کنندگان بود، یافتهها ثابت نمیکنند که قهوه مستقیماً باعث این تغییرات در خلق و خو، شناخت یا سلامت روده میشود. با این حال، آنها سرنخهای جدیدی در مورد مسیرهای بیولوژیکی ارائه میدهند که میتواند به توضیح ارتباطات گزارش شده در تحقیقات قبلی قهوه کمک کند.
علاقه عمومی به سلامت روده به شدت افزایش یافته است. رابطه بین سلامت گوارش و سلامت روان نیز به طور فزایندهای بهتر درک میشود، اما مکانیسمهای پشت اثرات قهوه بر این محور روده-مغز همچنان نامشخص است.
یافتههای ما پاسخهای میکروبیوم و عصبی به قهوه و همچنین مزایای بالقوه بلندمدت آنها برای یک میکروبیوم سالمتر را نشان میدهد. قهوه ممکن است آنچه میکروبها به طور جمعی انجام میدهند و متابولیتهایی را که استفاده میکنند تغییر دهد. همانطور که عموم مردم همچنان به تغییرات غذایی برای تعادل گوارشی مناسب فکر میکنند، قهوه این پتانسیل را دارد که به عنوان یک مداخله بیشتر به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل نیز مورد استفاده قرار گیرد.
این یافتهها به شواهد رو به رشدی میافزاید که قهوه را نباید صرفاً به عنوان منبع کافئین در نظر گرفت. بسیاری از اجزای دیگر آن ممکن است به روشهای مختلف با میکروبیوم، متابولیسم و سیستم عصبی تعامل داشته باشند.
قهوه چیزی بیش از کافئین است؛ این یک عامل غذایی پیچیده است که با میکروبهای روده، متابولیسم و حتی سلامت عاطفی ما تعامل دارد. یافتهها نشان میدهد که قهوه، چه کافئیندار و چه بدون کافئین، میتواند به روشهای متمایز اما مکمل بر سلامت تأثیر بگذارد.
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.
