۲۱:۴۹ - ۱۴۰۲/۱۲/۲۸

علمی

تولد هوش مصنوعی | نحوه به وجود آمدن هوش مصنوعی + فیلم

نام هوش مصنوعی در سال ۱۹۶۵ میلادی به عنوان یک دانش جدید ابداع گردید. البته فعالیت در این زمینه از سال ۱۹۶۰ میلادی شروع شد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، هوش مصنوعی یکی از تکنولوژی هایی است که کار بشر را آسان تر کرده است . البته این وسیله هم مانند باقی وسیله ها فایه و ضرر های خود را دارد به عنوان مثال کمبود کار در بین افراد بیشتر شده است و امثالهم. برای با خبر شدن از جزئیات بیشتر از این خبر اندیشه معاصر را دنبال کنید .

هوش مصنوعی چیست؟

هوش مصنوعی (به انگلیسی: Artificial intelligence) (به اختصار: AI)، هوشی است که توسط ماشین‌ها ظهور پیدا می‌کند، در مقابل هوش طبیعی که توسط جانوران شامل انسان‌ها نمایش می‌یابد. اما پیش از هرچیز باید این موضوع را دانست که کلمه هوش، نشان دهنده امکان استدلال است و اینکه آیا هوش مصنوعی می‌تواند به توانایی استدلال دست یابد یا خیر، خود موضوع اختلاف محققان است. کتاب‌های AI پیشرو، این شاخه را به عنوان شاخه مطالعه بر روی «عوامل هوشمند» تعریف می‌کنند: هر سامانه‌ای که محیط خود را درک کرده و کنش‌هایی را انجام می‌دهد که شانسش را در دستیابی به اهدافش بیشینه می‌سازد.برخی از منابع شناخته شده از اصطلاح «هوش مصنوعی» جهت توصیف ماشینی استفاده می‌کنند که عملکردهای «شناختی» را از روی ذهن انسان‌ها تقلید می‌کنند، همچون «یادگیری» و «حل مسئله»، با این حال این تعریف توسط محققان اصلی در زمینه AI رد شده‌است.

هوش مصنوعی

 

در سال ۱۹۵۶ میلادی تبدیل به شاخه‌ای آکادمیک شد و در سال‌های پس از آن چندین موج خوش‌بینی را تجربه کرده و مجدد دچار امواج ناامیدی و کمبود بودجه شده (که به آن «زمستان AI» می‌گویند)،سپس فناوری‌های جدیدی در پی آن آمده و موفقیت و بودجه‌های تحقیقاتی این حوزه مجدداً احیا گشته‌اند. تحقیقات AI رهیافت‌های متفاوتی را از زمان تأسیسش امتحان کرده و آن‌ها را کنار گذاشته‌است، رهیافت‌هایی چون: شبیه‌سازی مغز، مدل‌سازی حل مسئله توسط مغز انسان، منطق صوری، بانک‌های اطلاعاتی بزرگ دانش و تقلید رفتار جانوران. در اولین دهه‌های قرن ۲۱ میلادی، یادگیری ماشینی که شدیداً از آمار ریاضیاتی بهره می‌برد در این حوزه غلبه داشت و این فناوری اثبات کرد که به شدت موفق است و به حل چندین مسئله چالش‌برانگیز در صنعت و فضای آکادمیک کمک نمود.

نگاهی دقیق به پیشینه هوش مصنوعی

پیشینه آن به هزاران سال پیش برمی‌گردد، در دوران باستان، مخترعان چیزهایی به نام اتومات می‌ساختند که مکانیکی بودند و مستقل از دخالت انسان حرکت می‌کردند. کلمه‌‌automaton از یونانی باستان گرفته شده و به معنای «عمل به میل خود» است. یکی از قدیمی‌ترین این وسایل مربوط به ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح است و به کبوتر مکانیکی اشاره دارد که توسط یکی از دوستان افلاطون ساخته شد. یکی دیگر از مشهورترین وسایل خودکار توسط لئوناردو داوینچی در حدود سال ۱۴۹۵ ساخته شد.

به لطف متفکران اولیه،  در طول دهه ۱۷۰۰ و پس از آن به‌طور چشمگیری ملموس‌تر شد. فیلسوفان به این فکر می‌کردند که چگونه تفکر انسان می‌تواند به‌طور مصنوعی توسط ماشین‌های غیرانسانی هوشمند مکانیزه و دستکاری شود. فرایندهای فکری علاقه به هوش مصنوعی را برانگیخت و در نهایت منجر به اختراع کامپیوتر دیجیتال قابل برنامه‌ریزی آتاناسوف بری (ABC) در دهه ۱۹۴۰ شد. این اختراعِ خاص، دانشمندان را برانگیخت تا ایده ایجاد یک مغز الکترونیکی یا یک موجود هوشمند مصنوعی را پیش ببرند.

نزدیک به یک دهه گذشت؛ تا اینکه نمادها  به درک زمینه‌ای که امروز داریم کمک کردند. آلن تورینگ، دانشمند و ریاضیدان نابغه انگلیسی، آزمایشی را پیشنهاد کرد که توانایی ماشین را در تکرار اعمال انسان تا حدی که از رفتار انسان قابل تشخیص نبود، اندازه‌گیری می‌کرد. در اواخر دهه ۱۹۵۰، طی یک کنفرانس تابستانی در کالج دارتموث جان مک‌کارتی، دانشمند علوم کامپیوتر و شناختی، اصطلاح هوش مصنوعی را ابداع و پایه‌گذاری کرد. شاید بتوان از این دانشمند به‌عنوان اولین سازنده هوش مصنوعی در تاریخ نام برد.

از دهه ۱۹۵۰ به بعد، بسیاری از دانشمندان، برنامه‌نویسان، منطق‌دانان و نظریه‌پردازان در تقویت درک مدرن از هوش مصنوعی کمک زیادی کردند و این سرآغاز پیشینه هوش مصنوعی است. رفته‌رفته با وارد شدن به هر دهه، نوآوری‌ها و یافته‌هایی به وجود می‌آمد که دانش بنیادی بشر را در زمینه هوش مصنوعی و چگونگی پیشرفت‌های آن از یک فانتزی دست‌نیافتنی به یک واقعیت ملموس برای نسل‌های فعلی و آینده تبدیل کرده است.

تعریف و طبیعت هوش مصنوعی

هنوز تعریف دقیقی برای هوش مصنوعی که مورد توافق دانشمندان این علم باشد ارائه نشده‌است و این به هیچ وجه مایهٔ تعجب نیست. چرا که مقولهٔ مادر و اساسی‌تر از آن، یعنی خود هوش هم هنوز به‌طور همه‌جانبه و فراگیر تن به تعریف نداده‌است. در واقع می‌توان نسل‌هایی از دانشمندان را سراغ گرفت که تمام دوران زندگی خود را صرف مطالعه و تلاش در راه یافتن جوابی به این سؤال عمده نموده‌اند که: هوش چیست؟

اما اکثر تعریف‌هایی که در این زمینه ارائه شده‌اند بر پایه یکی از ۴ باور زیر قرار می‌گیرند:

سامانه‌هایی که به‌طور منطقی فکر می‌کنند
سامانه‌هایی که به‌طور منطقی عمل می‌کنند
سامانه‌هایی که مانند انسان فکر می‌کنند
سامانه‌هایی که مانند انسان عمل می‌کنند (مرجع۱)

شاید بتوان هوش مصنوعی را این‌گونه توصیف کرد: «هوش مصنوعی عبارت است از مطالعه این که چگونه رایانه‌ها را می‌توان وادار به کارهایی کرد که در حال حاضر انسان‌ها آن‌ها را صحیح یا بهتر انجام می‌دهند» (مرجع۲). هوش مصنوعی به هوشی که یک ماشین از خود نشان می‌دهد یا به دانشی در کامپیوتر که سعی در ایجاد آن دارد گفته می‌شود. بیشتر نوشته‌ها و مقاله‌های مربوط به هوش مصنوعی آن را «دانش شناخت و طراحی عامل‌های هوشمند» تعریف کرده‌اند. یک عامل هوشمند، ساماندهی است که با شناخت محیط اطراف خود، شانس موفقیت خود را بالا می‌برد.

هنر ایجاد ماشین‌هایی که وظایفی را انجام می‌دهند که انجام آن‌ها توسط انسان‌ها نیاز به هوش دارد (کورزویل- ۱۹۹۰)
مطالعهٔ استعدادهای ذهنی از طریق مدل‌های محاسباتی (کارنیاک و مک درموت – ۱۹۸۵)
مطالعهٔ اینکه چگونه رایانه‌ها را قادر به انجام اعمالی کنیم که در حال حاضر، انسان آن اعمال را بهتر انجام می‌دهد. (ریچ و نایت -۱۹۹۱)
خودکارسازی فعالیت‌هایی که ما آن‌ها را به تفکر انسانی نسبت می‌دهیم. فعالیت‌هایی مثل تصمیم‌گیری، حل مسئله، یادگیری و … (بلمن -۱۹۷۸)
تلاشی نو و مهیج برای اینکه رایانه‌ها را قادر به فکر کردن کنیم. ماشین‌هایی با فکر و حس تشخیص واقعی (هاگلند-۱۹۸۵)
یک زمینهٔ تخصصی که به دنبال توضیح و شبیه‌سازی رفتار هوشمندانه به وسیلهٔ فرایندهای رایانه‌ای است. (شالکوف -۱۹۹۰)
مطالعه محاسباتی که درک، استدلال و عمل کردن را توسط ماشین‌ها را ممکن می‌سازد. (وینستون – ۱۹۹۲)
توانایی دست یافتن به کارایی در حد انسان در همهٔ امور شناختی توسط رایانه (آلن تورینگ – ۱۹۵۰)
هوش مصنوعی دانش و مهندسی ساخت ماشین‌های هوشمند و به خصوص برنامه‌های رایانه‌ای هوشمند است. هوش مصنوعی با وظیفه مشابه استفاده از رایانه‌ها برای فهم چگونگی هوش انسان مرتبط است، اما مجبور نیست خودش را به روش‌هایی محدود کند که بیولوژیکی باشند. (جان مک‌کارتی – ۱۹۸۰)

آینده هوش مصنوعی؛ چشم‌انداز و تحولات

تا اینجا با هم پیشینه هوش مصنوعی را مرور کردیم و به زمان حال رسیدیم. از روبات‌های انسان‌نما مانند سوفیا گرفته تا بلندگوی الکسا، هوش مصنوعی با سرعتی سریع در حال پیشرفت است. روزی، انسان‌ها فراتر از اسباب‌بازی‌هایی مانند AIBO یا Furby، همراهانی باهوش مصنوعی خواهند داشت. روزی، هوش مصنوعی و نوع بشر ممکن است به شکلی در کنار هم زندگی کنند که انسان‌ها و انسان‌نماها از یکدیگر قابل تشخیص نیستند. اما. چه زمانی؟ شاید روزی زودتر از آن چیزی که فکر می‌کنیم.

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.

 

مطالب مرتبط

آخرین اخبار