پرسپولیس که هفته گذشته شکست یک بر صفر برابر تراکتور را تجربه کرده بود، در هفته چهارم با نمایشی متفاوت به میدان آمد و با سه گل از سد ملوان گذشت. این پیروزی علاوه بر بازگرداندن سرخپوشان به ریل موفقیت، آمار هجومی آنها را نیز به شکل چشمگیری بهبود بخشید.
شاگردان تارتار که فصل را با برد ۲-۰ مقابل شمسآذر آغاز کرده و در هفته دوم طوفان ۴-۱ را برابر استقلال خوزستان به پا کرده بودند، حالا با مجموع ۹ گل زده، بااقتدار در صدر جدول گلزنان لیگ قرار دارند. در شرایطی که رقبایی نظیر تراکتور و استقلال تا اینجای کار ۷ گل به ثمر رساندهاند، پرسپولیس با میانگین ۲.۲۵ گل در هر بازی، فعلاً به عنوان زهردارترین تیم هجومی مسابقات شناخته میشود و با این آمار، خط و نشانی جدی برای سایر مدعیان کشیده است.
از منظر تاکتیکی، آمار ۹ گل در ۴ بازی برای پرسپولیس نشاندهنده تنوع در طراحی حملات است. در اینجا چند نکته کلیدی در تحلیل این عملکرد وجود دارد.
نکته مثبت در بازی پرسپولیس، توانایی بازگشت است. تیمی که پس از یک شکست تاکتیکی مقابل تراکتور، بلافاصله در بازی بعدی با سه گل پیروز میشود، نشاندهنده پختگی ذهنی و فشار تاکتیکی بالاست. این یعنی کادر فنی در طول هفته به خوبی توانسته است نقاط ضعف در باز کردن دفاعهای فشرده که مقابل تراکتور دیده شد را اصلاح کند.
وقتی تیمی در ۴ بازی، ۹ گل میزند، یعنی وابستگیاش به یک بازیکن خاص یا یک متدِ مشخص مثل فقط سانتر یا فقط پاس در عمق کم است. پرسپولیس در این هفتهها نشان داده که هم روی ضربات ایستگاهی، هم در جریان بازی با کارهای ترکیبی و هم با تکیه بر خلاقیت فردی بازیکنانش در کنارهها، راه دروازه رقبا را پیدا میکند.
در لیگ ایران که معمولاً بازیها با نتایج کمگل و بسته به پایان میرسند، ثبت میانگین بیش از دو گل در هر مسابقه، یک امتیاز ویژه برای پرسپولیس است. فاصله گرفتن با رقبا (۹ گل در مقابل ۷ گل استقلال و تراکتور)، به تیم در دیدارهای سختِ پیشرو حاشیه امنیت روانی میدهد.
پرسپولیسِ فصل جدید در فاز حمله، «بیرحمتر» عمل میکند. اگر این روند هجومی با تداوم در ساختار دفاعی همراه شود، شاگردان تارتار میتوانند مدعی اصلی قهرمانی باشند. چالش اصلی، اما حفظ این موتور گلزنی در بازیهای خارج از خانه مقابل تیمهای دفاعیِ لیگ است.
