فال حافظ امروز ۱۸ اسفند ۱۴۰۰
امروز هجدهم اسفند ماه مانند روال هر روز یکی از غزل های حافظ شیرازی را برایتان تعبیر و تفسیر می کنیم.
امروز هجدهم اسفند ماه مانند روال هر روز یکی از غزل های حافظ شیرازی را برایتان تعبیر و تفسیر می کنیم.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، برای گرفتن فال حافظ و تعبیر و تفسیر آن باید علم و سواد کافی داشت. به همین دلیل تصمیم گرفتهایم تا هر روز تعبیر یکی از غزل های حافظ شیرازی را برایتان بگذاریم. امروز هفدهم اسفند ماه به غزل شماره ۱۶۶ حافظ می پردازیم. غزل شماره ۱۶۶ حافظ با خوشحالی فراوان از اینکه روزهای سخت جنگ و گریز ابواسحاق به پایان رسیده و شیراز را به تصرف خود در آورده شروع میشود. فال نیکو که حافظ زده، دلالت بر پایان یافتن سختیها دارد. باد بهاری وزیده و جای سرما و باد زمستان را گرفته است. حافظ خدا را شکر میکند که گل درآمده، صبح شده و شب به پایان رسیده است.
روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد
آن همه ناز و تنعم که خزان میفرمود
عاقبت در قدم باد بهار آخر شد
شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل
نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد
صبح امید که بد معتکف پرده غیب
گو برون آی که کار شب تار آخر شد
آن پریشانی شبهای دراز و غم دل
همه در سایه گیسوی نگار آخر شد
باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز
قصه غصه که در دولت یار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پرمی باد
که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد
در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را
شکر کان محنت بیحد و شمار آخر شد
روز دوری و شب جدایی از یار به پایان رسید، این فال نیک را زدم و ستاره بخت مساعد عبور کرد و کار فراق پایان یافت.
آن همه تکبر و فخرفروشی که پاییز انجام میداد، سرانجام در زیر گامهای باد بهاری پایان پذیرفت.
خدا را شکر که به سبب رو کردن بخت گوشه تاج گل، غرور باد سرد دیماه و قدرت آسیب زدن خار به پایان رسید.
به صبح امید که در زیر پرده اسرار غیب، گوشهنشین شده بود بگو بیرون بیاید که شب تاریک به اتمام رسید.
آن همه پریشان بودن در شبهای طولانی و اندوه دل، همگی به مدد گیسوی محبوب زیبا پایان یافت.
آن قدر روزگار بدعهدی کرده که هنوز هم باور نمیکنم که داستان اندوه به سبب رسیدن دولت یار به پایان رسیده باشد.
ای ساقی، لطف و کرم بسیار کردی، امید که پیاله تو همیشه پر از شراب باشد، زیرا که با تدبیر و اندیشه تو بود که شوریدگی خماری تمام شد.
هرچند کسی حافظ را به حساب نیاورد، اما خدا را شکر که آن اندوه بیحد و اندازه به پایان رسید.
انتهای پیام/*