طرح ATP برای تغییر تقویم و افزایش درآمد تنیسورها | جایزه ۵۰ میلیون دلاری و اصلاح امتیازها / تقویم طولانی تر می شود

فصل ۲۰۲۶ با موجی از مصدومیت‌ها از جمله آسیب‌دیدگی یانیک سینر و کارلوس آلکاراس، دو تنیسور برتر جهان همراه بوده است. اکنون ATP می‌خواهد با تغییر مشوق‌های مالی و ورزشی، بازیکنان را از حضور بیش از اندازه در مسابقات بازدارد.

افزایش بیش از دو برابری صندوق پاداش

در ساختار فعلی، ۳۰ بازیکن برتر مسابقات مسترز ۱۰۰۰ امتیازی و فینال تور ATP در مجموع ۲۱.۵ میلیون دلار از صندوق پاداش دریافت می‌کنند. دریافت کامل این مبلغ به حضور بازیکنان در هشت مسترز اجباری فصل وابسته است؛ مونته‌کارلو تنها مسترزی است که شرکت در آن اجباری نیست.

در طرح جدید، این صندوق به ۵۰ میلیون دلار افزایش می‌یابد؛ رشدی حدود ۱۳۳ درصدی. تفاوت مهم این است که پرداخت‌ها به رتبه بازیکنان در هر مسترز اجباری وابسته خواهد بود، نه صرفاً جایگاه آنها در پایان فصل. برای واجد شرایط شدن، حضور در دست‌کم چهار مسترز اجباری لازم خواهد بود و بازیکنان با رتبه بالاتر در جدول هر مسابقه سهم بیشتری دریافت می‌کنند.

به این ترتیب، نتایج مسابقات کوچک‌تر نیز می‌توانند به‌ طور غیرمستقیم بر درآمد بازیکنان در مسترز بعدی تأثیر بگذارند. هدف ATP این است که حضور در بزرگ‌ترین رقابت‌ها جذاب‌تر شود و ستاره‌ها کمتر از این مسابقات صرف‌نظر کنند.

امتیاز بیشتر برای مراحل پایانی مسابقات بزرگ

گائودنزی می‌گوید حمایت از سلامت بازیکنان یکی از دلایل اصلی اصلاح نظام رتبه‌بندی است. در ساختار پیشنهادی، نتایج مراحل پایانی مسابقات بزرگ، از جمله نیمه‌نهایی و فینال، وزن بیشتری در امتیازهای رتبه‌بندی خواهند داشت.

همچنین قرار است امکان جایگزین کردن حداکثر سه نتیجه ضعیف در مسترزها با نتایج بهتر مسابقات ۵۰۰ و ۲۵۰ امتیازی حذف شود. محدود کردن تعداد نتایج مسابقات ۲۵۰ امتیازی قابل محاسبه در رتبه‌بندی بازیکنان برتر نیز در دست بررسی است.

این تغییرات می‌تواند بازیکنان را به انتخاب راهبردی‌تر مسابقات وادار کند. به‌ جای حضور در رقابت‌های متعدد برای جمع‌آوری امتیاز، موفقیت در چند تورنمنت مهم ارزش بیشتری پیدا خواهد کرد.

تزریق سالانه ۱۰۵ میلیون دلار

ATP قصد دارد از سال ۲۰۲۸ سالانه ۱۰۵ میلیون دلار برای پرداخت‌ها و حمایت‌های مستقیم از بازیکنان اختصاص دهد. علاوه بر صندوق ۵۰ میلیون دلاری پاداش، ۲۵ میلیون دلار برای حمایت از مسیر حرفه‌ای بازیکنان حاضر در جمع ۲۵۰ نفر برتر پایان فصل و ۳۰ میلیون دلار برای مشارکت در صندوق بازنشستگی آنها در نظر گرفته شده است.

این حمایت برای بازیکنانی که خارج از جمع ۱۰۰ نفر برتر قرار دارند اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که هزینه سفر، مربی و اقامت می‌تواند ادامه فعالیت حرفه‌ای را برای آنها دشوار کند. با این حال، هنوز مشخص نیست مبلغ ۲۵ میلیون دلار دقیقاً چگونه میان بازیکنان واجد شرایط توزیع خواهد شد.

به گفته گائودنزی، مجموع درآمد بازیکنان از محل پرداخت‌های مرکزی، جوایز مسابقات و سهم آنها از سود رقابت‌ها بدون احتساب گرنداسلم‌ها از سال ۲۰۲۸ به حدود ۳۵۰ میلیون دلار در سال خواهد رسید. پایداری این سطح از پرداخت‌ها به رشد درآمدهای تجاری ATP وابسته است.

بازنگری در تقویم مسابقات

ATP قصد دارد از رقابت مستقیم مسابقات ۵۰۰ و ۲۵۰ امتیازی برای جذب ستاره‌ها بکاهد و هفته‌های مشخص‌تری را به سطوح مختلف مسابقات اختصاص دهد. این تغییر می‌تواند انتخاب تورنمنت‌ها را برای بازیکنان آسان‌تر کند و تقویم منسجم‌تری در اختیار هواداران قرار دهد.

مسترز دهم ATP نیز از سال ۲۰۲۸ در عربستان برگزار خواهد شد. با این حال، اتحادیه تأکید دارد که مسابقات ۲۵۰ امتیازی همچنان پایه اصلی تور خواهند بود و نقش مهمی در پرورش ستاره‌های آینده دارند. انتظار نمی‌رود تمام تغییرات تقویم تا سال ۲۰۲۸ تکمیل شود.

آینده نامطمئن رقابت‌های دونفره

ساختار رقابت‌های دونفره همچنان یکی از بخش‌های بحث‌برانگیز اصلاحات است. در پیشنهادهای قبلی، کاهش تعداد تیم‌های شرکت‌کننده در مسابقات دونفره مسترز به ۱۶ تیم و در تورنمنت‌های کوچک‌تر به هشت تیم مطرح شده بود. همچنین احتمال کاهش سهم از جوایز از ۲۰ به ۱۰ درصد و انتقال این مبلغ به رقابت‌های انفرادی مطرح شد.

این پیشنهادها با مخالفت گروهی از تنیسورها روبرو شده است. ATP می‌گوید ساختار بلندمدت مسابقات و نحوه توزیع درآمدها همچنان در دست بررسی است و رقابت‌های دونفره بخش مهمی از تور باقی خواهد ماند. با این حال، هنوز تصمیم نهایی درباره اندازه جدول‌ها یا تغییر جوایز اعلام نشده است.

تغییر مشوق‌ها، نه اجبار به مسابقات بیشتر

گائودنزی تأکید می‌کند که هدف طرح، اجبار بازیکنان به حضور در تورنمنت‌های بیشتر نیست، بلکه ایجاد انگیزه برای شرکت در رقابت‌های بزرگ و کاهش فشار ناشی از مسابقات اضافی است. ATP می‌خواهد شاهد رویارویی‌های بیشتر میان ستاره‌ها، ارزش رقابتی بالاتر مسترزها و حمایت مالی گسترده‌تر از بازیکنان خارج از جمع نخبگان باشد.

در مجموع، ستاره‌های برتر احتمالاً از افزایش صندوق پاداش بیشترین سود را خواهند برد و بازیکنان رتبه‌های پایین‌تر نیز می‌توانند از حمایت مالی جدید بهره‌مند شوند. در مقابل، حذف امکان جبران نتایج ضعیف مسترزها ممکن است برای کسانی که به حضور در مسابقات متعدد متکی هستند، دردسرساز شود؛ آینده تنیس دونفره نیز همچنان نامشخص است.

طرح وان‌ویژن می‌خواهد تنیسی جذاب‌تر، پردرآمدتر و کم‌فشارتر بسازد اما میان افزایش جذابیت مسابقات بزرگ و کاهش تعداد رقابت‌های بازیکنان تعادلی دشوار وجود دارد. موفقیت این برنامه به جزئیات نهایی، منابع درآمدی پایدار و میزان پذیرش آن از سوی بازیکنان و برگزارکنندگان بستگی خواهد داشت.

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.