به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، ای کریمه اهل بیت، ای دختر موسی بن جعفر و ای خواهر سلطان خراسان؛تو ، بوی زینب می دهی. بوی کربلا ، بوی حسین(ع) و رضا(ع) و قم عِطر وجود تو را.و عطر غربت تو در سپیده دمان طلوع ، چونان نرگسی مست از شور عشق ، سر برمی آورد .
خورشید مشرق هر روز که به این وادی می رسد نور و روشنی اش را از گنبد طلایی شما می گیرد و به اهل عالم می بخشد .سرچشمه علم و فقاهتی که گستره ی دامن وجودت عطش جویندگان علم و کمال الهی رااز اقصی نقاط دنیا سیراب می کند .هرگاه به زیارت تو می آمدیم عطر وجود مادر را از تربتت استشمام می کردیم اما خوب میدانی که این روزها حال دلمان خوب نیست،دلتنگ صحن آینه ایم… دلتنگ صحن شبستان… دلتنگ رواق ها… دلتنگ صفا و صمیمیت خادمین و کفشداران حرم… دلتنگ بوسه بر ضریح و نجوای زیبای آن لحظه ناب… و دلتنگ قرائت زیارتنامه ای با خشوع و خضوع در مقابل ضریح ات.
ما خستگان و راه ماندگان طریق عشق سخت محتاج نگاه شماییم تا به آیین کرامت، از دریای شفاعت سیرابمان کنی!
معصومه جان!چقدر گلدسته های حرم تو، به آستان آسمانی رضا علیه السلام نزدیک است!
آسمان قم دل به هوای شما بسته و خاک این مُلک مقدس به شوق شما نفس می کشد،شمایی که به شوق دیدار شاه خراسان رهسپار سفر شدی،رنج ها بردی و مشقت کشیدی تا که خود آفتابی تابان شدی بر دیار قم.گرچه دور از خانه و کاشانه خویش پرکشیدی اما عاشقانت هر لحظه بر گنبد طلایی ات طواف میکنند تا غم غربت بر جانت ننشیند و خیال برادر از برای تنهایی تو آسوده باشد.
ای خواهر آفتاب!سایه وجودت همیشه برسر ما مستدام باد.آن گاه که جسم بی جانمان را گرد حرمت طواف می دهند تورا به حق مادرت شفاعتمان کن!
«رحلت غرببانه ترین بانوی زمانه خویش؛کریمه اهل بیت،حضرت معصومه(س)تسلیت باد!»
انتهای پیام/*