سیاسی
وزارت امور خارجه سعید جلیلی
اطلاعات بیشتر وزارت خارجه با سعید جلیلی را میتوانید در اندیشه معاصر دنبال کنید
سیاسی
اطلاعات بیشتر وزارت خارجه با سعید جلیلی را میتوانید در اندیشه معاصر دنبال کنید
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، سعید جلیلی یکی از کاندید های ریاست جمهوری میباشد سعید جلیلی یک مدت در بخش امور خارجه مشغول به کار بوده است. سعید جلیلی توانسته است تا به امروز افتخارات زیادی را به خودش برساند و در این دوره از ریاست جمهوری به بخش دوم رسیده است. و با پزشکیان در حال رقابت میباشد. برای با خبر شدن از جزئیات بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر اندیشه معاصر را تا انتها دنبال کنید و نظرات خود را با ما در میان بگذارید .
سعید جلیلی سابقهای ۱۸ ساله در وزارت امور خارجه دارد و از سال ۱۳۶۸ وارد آنجا شده است. وی در ۲۶ سالگی به ریاست ادارهٔ بازرسی وزارت امور خارجه برگزیده شده تا سال ۱۳۷۵ در ریاست این اداره باقی ماند. در سال ۱۳۷۶ در دولت سید محمد خاتمی، وی معاون ادارهٔ اول آمریکا شد. پس از کنار رفتن از این سمت، مدیر بررسیهای جاری دفتر رهبری گردید تا اینکه در دولت محمود احمدینژاد به وزارت خارجه بازگشت و بهعنوان معاون اروپا و آمریکا به فعالیت پرداخت و در این مدت، بههمراه علی لاریجانی دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی، در برخی مذاکرات با خاویر سولانا حضور داشت.

سعید جلیلی
او در این دوره یک بار سال ۱۳۷۸ در انتخابات مجلس ششم از حوزه انتخابیه مشهد و کلات و بار دیگر سال ۱۳۸۲ باز هم از حوزه انتخابیه مشهد برای مجلس هفتم نامزد بود ولی نتوانست رای لازم برای حضور در مجلس را کسب کند
در مهر ۱۳۸۶ و به دنبال استعفای علی لاریجانی از سمت دبیر شورای عالی امنیت ملی، محمود احمدی نژاد، سعید جلیلی را به عنوان جانشین لاریجانی در این سمت معرفی کرد و حدود یک سال بعد نیز رهبر معظم انقلاب طی حکمی وی را نماینده خود در شورای عالی امنیت ملی معرفی نمودند. عمده فعالیت سعید جلیلی به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی به مذاکرات هستهای ایران با کشورهای اروپایی گذشت که در نهایت با روی کار آمدن دولت اول حسن روحانی، علی شمخانی در شهریور ۱۳۹۲ جایگزین وی شد و مذاکرات پرونده هستهای ایران نیز به دستگاه دیپلماسی و وزارت خارجه محول شد./فرارو
رئیس اداره بازرسی وزارت خارجه (۱۳۷۰ تا ۱۳۷۶)
معاون اداره اول آمریکا در وزارت خارجه (۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹)
مدیر بررسیهای جاری دفتر رهبری (۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴)
معاون اروپا و آمریکای وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، (۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶)
دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران (۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲)
نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی (۱۳۸۶ تا کنون)
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام (۱۳۹۲ تا کنون)
عضو شورای راهبردی روابط خارجی (۱۳۹۳ تا کنون)
سعید جلیلی که تجربه دو شکست در انتخابات مجلس شورای اسلامی در سالهای ۱۳۷۸ و ۱۳۸۲ را در کارنامه داشت، در سال ۱۳۹۲ و با شعار «حیات طیبه» در انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شد و با کسب بیش از چهار میلیون و ششصد هزار رأی (بیش از یازده درصد آرا)، سوم شد. در پی این شکست وی بیانیهای صادر و ایده تشکیل دولت در سایه را مطرح کرد. ایدهای که بعدها هم مورد تاکید وی قرار گرفت، به ویژه در پایان انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰ که وی برای دومین بار، این بار با شعار «جهاد بزرگ برای جهش ایران» وارد کارزار انتخابات ریاست جمهوری شد اما به نفع سید ابراهیم رئیسی از رقابت کنارهگیری کرد.
با انتخاب رئیسی به عنوان سیزدهمین رئیس جمهور کشورمان، جلیلی پیشنهاد حضور در دولت را نپذیرفت و بار دیگر بر پیشبرد برنامهاش یعنی دولت سایه تاکید نمود تا اینکه با شهادت رئیسی و هیات همراه در سفر استانی، موعد برگزاری انتخابات ریاست جمهوری تغییر کرد و سعید جلیلی هم در ۱۰ خرداد ۱۴۰۳ با حضور در وزارت کشور برای انتخابات ریاستجمهوری دوره چهاردهم ثبتنام کرد./تابناک
در پی ازسرگیری برنامهٔ هستهای در دولت محمود احمدینژاد، شورای امنیت سازمان ملل متحد ۶ قطعنامه علیه ایران تصویب کرد که ۳ قطعنامه از اسفند ۱۳۸۶ تا خرداد ۱۳۸۹ در زمان ریاست جلیلی بر گروه مذاکرهٔ هستهای تصویب شد. به اعتقاد گروهی از تحلیلگران، بازخوانی اخبار و اطلاعات موجود دربارهٔ عملکرد جلیلی و تیم هسته ای او در شش سال ریاستش نشان میدهد سیاست اصلی تیم مذاکره کننده در آن دوران، مقاومت در برابر خواستهای شورای امنیت در تعلیق غنی سازی اورانیوم با شعار سیاست «تهاجمی و طلبکارانه» بود.
پس از دستیابی ایران به توانایی غنیسازی ۲۰٪ اورانیوم، شورای امنیت در قطعنامه ۱۹۲۹ ایران را ذیل فصل ۷ ماده ۴۱ منشور ملل متحد قرار داد. طبق این، ایران به عنوان مخل و تهدیدکنندهٔ صلح و امنیت جهانی از سوی شورای امنیت شناخته شد. نحوهٔ اعمال فصل ۷ منشور سازمان ملل به مراتب و مدارجیست، بدین صورت که ابتدا مادهٔ ۴۰ اعمال شده و در صورت عدم کفایت ماده ۴۱ که تحریمهای سیاسی و اقتصادی است به کار گرفته میشود، و در صورت تخطی از تحریمهای این ماده، بند ۴۲ که شامل اجازه حمله نظامی است، با رأی اعضا انجام میشود
در پی تحریمهای بیسابقه از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه ایران اعمال شد و نزدیک به نیمی از صادرات نفت و بیش از نیمی از درآمدهای ارزی کشور کاهش یافت و مشکلات فزاینده در انتقال پول نفت صادراتی به دلیل تحریمهای بانکی به وجود آمد. با این وجود ایران در سال ۱۳۹۱بهطور میانگین روزانه ۱٫۵ میلیون بشکه نفت صادر میکرد.[۳۷] این تحریمها به علت فشاری که بر مشتریان ایران میآورد در آستانهٔ فروپاشی قرار داشت؛ چنانچه باراک اوباما رئیسجمهور وقت آمریکا همین امر را برای توجیه چرایی پذیرش کاهش تحریمها در برجام مطرح کرده است: «من سعی کردم برای مردم و همچنین نتانیاهو توضیح دهم که درصورت عدم توافق، توانایی حفظ تحریمها را نداشتیم. بخاطر داشته باشید فقط ایران نیست که هزینه تحریمها را پرداخت کرده است. چین و ژاپن و کرهٔ جنوبی و هند و تقریباً هر واردکنندهٔ نفت در سراسر جهان که قبلاً از ایران واردات داشته، میلیاردها دلار برای حفظ این تحریمها هزینه پرداختهاند.».[۳۸] به گفته حسین انتظامی، سخنگوی سابق شورای عالی امنیت ملی قطعنامههای ۱۲۸۸، ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷ که در زمان دبیری لاریجانی بر مسند شورای عالی امنیت ملی صادر شد، دربارهٔ تجهیزات هستهای و موشکی بود و ارتباطی به مسائل اقتصادی مردم نداشت. حال آنکه قطعنامههای صادر شده در زمان دبیری جلیلی «به اتفاق نظر کارشناسان بینالمللی جزو بدترین قطعنامهها در طول تاریخ شورای امنیت سازمان ملل بود، یعنی تمام همکاریهای بانکی، بیمهای، کشتیرانی شامل نفت و سایر محصولات، و حتی سپاه و نظایر آن را تحریم کردند.»
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.