10:33 - 1401/01/14

کنایه سنگین سردار هادیانفر به خودروسازان/ سردار خوردوسازان را شست و پهن کرد!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، سردار کمال هادیانفر قطعا یکی از چهره‌های مهم حوزه اجتماعی در سال ۱۴۰۰ است. او با اظهارات تندش علیه خودروسازان داخلی یک تنه در برابر کیفیت پایین خودروهای داخلی ایستاد و حرف مردم را زد. او هیچ‌وقت ا...

کنایه سنگین سردار هادیانفر به خودروسازان/ سردار خوردوسازان را شست و پهن کرد!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، سردار کمال هادیانفر قطعا یکی از چهره‌های مهم حوزه اجتماعی در سال ۱۴۰۰ است. او با اظهارات تندش علیه خودروسازان داخلی یک تنه در برابر کیفیت پایین خودروهای داخلی ایستاد و حرف مردم را زد. او هیچ‌وقت از اظهاراتش درباره کیفیت خودروهای داخلی کوتاه نیامد؛ تا جایی که رهبر معظم انقلاب هم در دیدار جمعی از تولیدکنندگان کشور و مسوولان اقتصادی و صنعتی، تاکید کردند: «این همه حمایت در طول این سال‌ها از صنعت خودرو در کشور شده خب کیفیت خودرو خوب نیست، مردم ناراضی‌اند. درست هم می‌گویند. حق با مردم است.»

حالا سردار هادیانفر در مسیر تأکید بر افزایش کیفیت خودروی داخلی به گفته خودش هم اسناد ۱۱ ساله تحلیل تصادفات را در جیب دارد و هم نارضایتی مقام معظم رهبری از کیفیت خودروی تولید شده توسط خودروسازان.

او در گفت‌وگوی نوروزی با همشهری می‌گوید که این انتقادات را از خودروسازان تا جایی ادامه می‌دهد که بالاخره خودروی ارزان، ایمن و زیبا دست مردم برسد؛ چون به اعتقاد رئیس‌ پلیس راهور کشور تولیدات فعلی خودروسازان ناایمن و گران هستند.

سردار شما در سال ۱۴۰۰ با تمام توان در مقابل خودروسازهای داخلی ایستادید و بعد از تصادف زنجیره‌ای بهبهان عملا رودرروی خودروسازها قرار گرفتید و انتقادات تندی به کیفیت خودروهای تولید شده در داخل وارد کردید. چرا این موضوع برای شما این قدر مهم شد؟

خب، بالاخره در کشور حمل‌و‌نقل زمینی در واقع جدی‌ترین موضوع در حوزه ایمنی است. هم اکنون ۹۴ درصد حمل‌ونقل کشور ما از طریق زمین اتفاق می‌افتد. ما تقریبا نزدیک ۳۴میلیون وسیله نقلیه در کشور داریم و ۴۴ میلیون نفر از مردم هم دارای گواهینامه هستند. در حقیقت به نوعی همه ۸۵میلیون جمعیت کشور یا کاربر حوزه ترافیک بوده یا راننده با عابر پیاده با سرنشین هستند؛ بنابراین بحث ایمنی در حوزه حمل‌و‌نقل زمینی بحثی جدی است. البته در همه کشورها خسارت‌های ناشی از تصادفات امر محالی نیست، ولی بسیاری از کشورها تلاش می‌کنند که آن خسارت‌ها را به کمترین میزان ممکن برسانند. آمارها نشان می‌دهد خیلی از کشورها که شاید یک روز بیشترین عامل مرگ و میرشان تصادفات بوده امروز براساس اعلام سازمان بهداشت جهانی دارای کمترین خسارت‌های ناشی از تصادفات هستند. اما در کشور ما یک تفاوت عمده‌ای بین تولیدات وسایل نقلیه داخلی با کشورهای توسعه یافته وجود دارد و آن این است که در تولیدات کشورهای توسعه یافته به کیفیت، زیبایی و ارزانی وسیله نقلیه خیلی توجه می‌کنند اما تولیدات داخلی وسایل نقلیه ما با توجه به حمایت‌های گسترده‌ای که صورت می‌گیرد، کیفیت بالایی ندارند و ما هرچه پیش می‌رویم هم کیفیت پایین می‌آید و هم زیبایی ندارد؛ به طوری که تولیدات خودرویی ما که ۲۰ سال است از طراحی آن را می‌گذرد هم ایمنی در آن به اقل ممکن رسیده هم قیمت خودرو متناسب با این محصول نیست.

در حقیقت خودروسازان ما قیمت خودروی خوب خارجی را می‌گیرند. اما خودروی بی‌کیفیت داخلی تحویل می‌دهند؟

بله و این روند درست نیست. فراموش نکنیم که سالانه ۱۷ هزار نفر در تصادفات جان خود را از دست می‌دهند و بالغ بر ۳۶۰هزار نفر مجروح یا معلول می‌شوند و غالبا آنهایی که مجروح یا معلول می‌شوند سالیان سال زمین‌گیر شده و ادامه عمرشان را مجبورند طور دیگری زندگی کنند.

پلیس در این آمار بالای کشته‌ها و مجروحان تصادفات چقدر راننده را مقصر می‌داند؟

کارشناسان عوامل تصادف را عامل انسانی، وسیله و راه می‌دانند؛ حالا محیط، قوانین و مدیریت هم وجود دارد که از آن صرف نظر می‌کنیم. من معتقدم راننده‌ای که پشت خودرو می‌نشیند باید ایمن رانندگی کند، اما گاهی ممکن است به هر دلیلی راننده خطا و غفلتی کند؛ مثلا عدم تمرکز به جلو داشته باشد یا سرعت مطمئنه نداشته باشد یا اصلابه هر دلیلی راننده پشت فرمان بیهوش شود و این عاملی شود برای تصادف. حالا وقتی تصادف اتفاق افتاد یک چیزی باید از راننده یا سرنشینان محافظت کند و آن چیز در درجه اول وسیله است؛ یعنی باید ستون‌ها، استحکامات و پلتفرمی که در این وسیله به کار برده شده، قطر آلیاژی که در آن به کار رفته و به گونه‌ای عمل کند که جان پناهی برای سرنشینان باشد یا کمربند ایمنی باید به‌موقع قفل شود که شدت برخورد سرنشینان را بتوان کنترل کرد.

اما در خودروهای داخلی، خود خودرو عامل شدت تخریب یا جراحات است. مثلا ترمز وسیله‌ای برای کنترل خودرو در مواقع خطر است، اما در خودروهای داخلی وقتی راننده ترمز می‌کند خط ترمز خودرو چندین متر کشیده می‌شود. در این حالت دیگر خودرو در اختیار راننده نیست و خودرو به هرجایی ممکن است بخورد یا ترمز ABS درست عمل نمی‌کند یا کیسه هوایی که در زمان حادثه اگر درست عمل کند، جان پناهی برای راننده می‌شود، عملا عمل نمی‌کند. من یادم می‌آید در سال ۹۱ که ابلاغ شد خودروسازها باید کیسه هوا داخل خودرو بگذارند اول گفتند یک کیسه هوا بگذاریم، بعد کردند ۲ کیسه هوا که آن هم با این وضعیت به کار گرفته شد.

خب وقتی به خودروسازها ابلاغ شده که خودرو با استاندارد یورو ۵ تولید کند چرا زیربار اجرای آن نمی‌روند؟

مشکل همین جاست که ما باید ببینیم با کدام استاندارد اروپا در حال تولید هستیم؟ آیا واقعا یورو۵ تولید می‌کنیم؟ به اعتقاد من خودروهای ما یورو ۲ هم نیستند؛ به همین دلیل هم ما از سال ۹۸ به جد موضوع کیفیت خودروی تولید داخل را دنبال کردیم و حرفی هم که می‌زنیم حرف کارشناسی است. پلیس ۱۱سال تصادفات را تحلیل کرده و براساس همین تحلیل تصادفات و فراوانی خودروها ایستادگی کردیم تا تولید پراید در اواخر سال ۹۸ و اوایل سال ۹۹ متوقف شود؛ هرچند که مشکل پراید سال‌هاست در کشور وجود دارد و پرایدها همچنان در خیابان‌ها و جاده‌ها می‌چرخند، اما جلوی تولیدش را گرفتیم.

مثل پیکانی که اوایل دهه ۸۰ متوقف شد…

دقیقا و الان خیلی نادر در خیابان پیکان می‌بینیم و ان‌شاء‌الله پراید هم روزی تمام خواهد شد.

شنیدیم که خودروساز در مقابل توقف تولید پراید خیلی مقاومت کرده.

بله، خیلی تقلا کردند، مکاتبات زیادی داشتند که کارخانه سایپا با تولید روزی ۴۰۰ پراید می‌چرخد و اگر تولید متوقف شود، ما چه کنیم؟ اما بالاخره برای ایمنی مردم ما محکم ایستادیم و دیگر هیچ پرایدی را پلاک نکردیم یا همین خودروی ۴۰۵ شخصی هم متوقف شد؛ همه اینها به خاطر این است که خودروی ایمن جایگزین این خودروها شود.

در ماجرای تصادف زنجیره‌ای بهبهان چه دیدید که شما را این قدر عصبانی کرد؟ چون واقعا ندیده بودیم یک مقام پلیس این قدر تند درباره خودروسازها صحبت کند.

ببینید، ما در تصادفات هرچه بررسی و تحلیل کردیم دیدیم واقعا بحث ناایمنی خودروهاست. حادثه بهبهان هم از همین جنس بود. آن حادثه عملا نشان داد خودروهای داخلی اصلا ایمن نیستند. شما ببینید از ۴ خودروی اول که با هم برخورد کرده بودند، خودروی سمند و پراید آتش گرفتند؛ یعنی سرنشینان نتوانستند از خودرو خارج شوند. درها باز نشده بودند. آتش گرفتن خودرو خیلی بحث جدی در تصادفات است. خودرو در حالتی آتش می‌گیرد که داخلش ۱۰ کیلو تی‌ان‌تی گذاشته باشیم، اما در خودروی داخلی ماشین‌ها آتش می‌گیرند و منفجر می‌شوند؛ چرا؟ چون باک بنزین ناایمن است. همه می‌دانند که در همه خودروهای دنیا باک وجود دارد، اما هیچ وقت عامل انفجار نمی‌شود. اما چرا در ماشین‌های داخلی ما باک منفجر می‌شود؟ چون در قطر آلیاژباک دست برده‌اند و آن را کاهش داده‌اند یا حتی در مواردی پلتفرم را تغییر داده‌اند

چرا؟

دلیلش ساده است. استحکامات را کاهش دادند تا قیمت خودرو ارزان‌تر برایشان تمام شود. جالب است بدانید که ما در یکی از پارکینگ‌های خودمان ۱۰۷خودرو با عکس و شرح و تفصیل سند داریم که ایربگ ۹۷ خودرو باز نشده است. متأسفانه بعضی‌ها حرف نادرستی می‌زنند که باز شدن ایربگ به سرعت و زاویه تصادف بستگی دارد، این اصلا درست نیست. هر خودرو که بالای ۱۵ کیلومتر بر ساعت سرعت داشته باشد در صورتی که تصادف کند ۱۰۰ درصد باید ایربگ عمل کند. خودرو اگر واژگون شد ایربگ باید عمل کند. اینها «باید» است به سرعت و زاویه ربطی ندارد. اصلا نکته جالبی بگویم، تنظیمات کیسه هوای راننده تابع manual (تنظیمات دستی) نیست؛ به همین دلیل کیسه هوای سرنشینان را می‌شود بست تا فعال نشود، اما کیسه هوای راننده امکانی برای بسته شدن ندارد؛ چون راننده ضامن جان سایر افرادی است که در خودرو نشسته‌اند، اما در خودروهای ما کیسه هوای راننده هم عمل نمی‌کند.

انتهای پیام/*

برنج صدری هاشمی شرق گیلان ۵ کیلویی

مطالب مرتبط

برنجستان