به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، پریسا کربلایی حسنی آموزگار و روانشناس بالینی در ارتباط افرادی که نسبت به بیماری از نظر روانشناختی آسیب پذیر هستند، یادداشتی را در اختیار اندیشه معاصر قرار داده اند. این کارشناس ارشد روانشناسی بال...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، پریسا کربلایی حسنی آموزگار و روانشناس بالینی در ارتباط افرادی که نسبت به بیماری از نظر روانشناختی آسیب پذیر هستند، یادداشتی را در اختیار اندیشه معاصر قرار داده اند.
این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی اینچنین نوشتند: در این نوشتار قرار است درباره افرادی که از نظر روانشناختی “آسیب پذیری نسبت به بیماری” دارند، سخن گفته شود.
نسبت به انواع حالت‌های بدن چنان حساس باشید که به محض اینکه صدایی، حالتی، علامتی و… در بدنتان رخ دهد، سریعاً به دکتر بروید؟!
مثلا: کافی است صدایی از زانوی پایتان احساس کنید، با خود می‌گویید نکند پوکی استخوان گرفته باشم؟! سریعا به دکتر می‌روید، MRI انجام می‌دهید،
دکتر عکس را می‌بیند و به شما می‌گوید مشکلی ندارید! اما شما حرف پزشک را قبول نمی‌کنید و می‌گویید او حتما اطلاعات کافی ندارد! زانوی پای من صدا داده است و مشکلی در بدنم دارم. بنابراین به دکتر دیگری مراجعه می‌کنید…
بهترین متخصص‌های شهر را می‌شناسید؟! و تمام اطلاعاتشان را دارید؟! می‌دانید چه زمانی در ایران و چه زمانی در خارج از کشور است؟! می‌دانید علاوه بر مطبی که شما رفته‌اید در کجای شهر مطب دیگری دارد؟! و…
انواع و اقسام داروها، قرص‌ها و شربت‌ها را می‌شناسید و در منزلتان داروخانه‌ای برای خود دارید؟!
استاد تمام کردن دفترچه‌های بیمه هستید؟!
دائما اخبار و اطلاعات پزشکی و بیماری‌های مختلف را دنبال می‌کنید؟! و در این اوضاع همه‌گیری کرونا وضع برایتان بدتر شده است؟! هر روز اخبار کرونا را پیگیری می‌کنید، تعداد فوت شدگان را می‌دانید، اخبار مربوط به واکسن کرونا را دنبال می‌کنید، انواع واکسن‌ها را می‌شناسید و..
ابراز نگرانی مداوم در زمینه بیماری دارید و به صورت افراطی برای کسب اطمینان، سوالات تکراری از پزشکان گوناگون می‌پرسید؟!
سبک غذا خوردنتان متفاوت از دیگر افراد است؟! که بطور افراطی حواستان به خوراکتان باشد که نکند مثلاً: مصرف قندتان بیشتر شود که دیابت بگیرید؟!
مصرف نمکتان بیشتر شود که فشار خون بگیرید؟! مصرف میوه‌تان کمتر نشود که کمبود ویتامین نگیرید؟! و مثال‌های دیگر؛ بطوریکه حواستان به تمام توصیه‌های پزشکی در زمینه خوراکتان باشد اما در نهایت افراط و نه بصورت طبیعی و متعادل!!!.
نسبت به دیگران هم این حساسیت را انتقال داده‌اید؟! و ممکن است در حد پرستار از اطرافیانتان مراقبت کنید؟!
اگر پاسخ شما و یا اطرافیانتان به این سوالات بلی است، از نظر روانشناختی، باوربنیادین “آسیب‌پذیری نسبت به بیماری” دارید. اما چرا این نشانه‌های روانشناختی در شما و یا اطرافیانتان ایجاد شده است؟! ریشه‌های تحولی باور بنیادین “آسیب‌پذیری نسبت به بیماری” به شرح ذیل است:
فرد ممکن است در دوران کودکی، والدین یا پدربزرگ، مادربزرگ و یا فرد مریضی در خانه‌شان بوده و در کودکی همیشه نگران فوت شدن او و بدتر شدن شرایط بوده‌اند.
ممکن است خودِ فرد در دوران کودکی بیماری حاد و یا صعب‌العلاج گرفته باشد.
والدینی مضطرب داشته است، که مدام نگران مریض شدن کودکشان بوده‌اند، مثلاً در پوشاندن لباس به کودک خود افراط کرده‌اند، با کوچکترین نشانه‌های جسمی او را نزد پزشکان مختلف برده‌اند و…
والدینی تقویت کننده داشته که دائما در حال تقویت کردن کودکشان بصورت افراطی از نظر انواع ویتامین‌ها، آبمیوه‌ها، میوه‌ها، قرص‌ها‌ی تقویتی، سوپ‌ها و… بوده‌اند و مدام به او گفته‌اند: این‌ها را بخور تا مریض نشوی، چشمانت ضعیف نشود، موهایت نریزد، برای پوستت خوب است و… در واقع با این رفتارها کودک بی‌دلیل نسبت به جسم حساس می‌شود و فکر می‌کند به دنیا آمده است که فقط از بدنش مراقبت کند.
اگر پس از مطالعه‌ی این مطلب، به مشکل خود و یا اطرافیانتان پی بردید و به فکر فرو رفتید، دیگر لازم نیست در راهروهای مطب‌های پزشکان مختلف شهر قدم بزنید، بلکه باید به یک روانشناس با رویکرد cbt (درمان شناختی_رفتاری) و طرحواره‌درمانی مراجعه کنید. چون مشکل شما علت جسمانی ندارد و در واقع از نظر روانشناختی “آسیب‌پذیری نسبت به بیماری” دارید.
انتهای پیام/*
