به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،چرا خداوندِ علیِّ اَعلیٰ، بعضی اوقات در دنیا، به انسان گوشزد می‌کند و گوش‌مالی می‌دهد و انسان را در حال اضطرار و بیچارگی و به حال غم و غصّه در می‌آورد؟! 🔹برای اینکه در آن حال به سوی خدا انقطاع پیدا...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،چرا خداوندِ علیِّ اَعلیٰ، بعضی اوقات در دنیا، به انسان گوشزد می‌کند و گوش‌مالی می‌دهد و انسان را در حال اضطرار و بیچارگی و به حال غم و غصّه در می‌آورد؟!
🔹برای اینکه در آن حال به سوی خدا انقطاع پیدا کند و آن انقطاعْ موجبِ ترفیع مقام و حرکتِ او به‌سوی مقام عقل و ملکوتیّت شود.
🔹این مسئله از الطاف خداست و به‌عنوان مقدّمه است که این‌چنین می‌کند.
چون نفسِ انسانْ قابلیتی مانند طلا دارد که در کوره می‌گذارند و داغ و ذوبَش می‌کنند تا اینکه غلّ و غشّش را بگیرند.
🔹آهن را در کوره می‌گذارند بعد روی سِندان می‌گذارند. ابتدا چند ضربه بر سرش می‌زنند تا ذغال‌هایش ریخته شود و بعد پُتک‌زن‌ها به‌جانَش می‌افتند؛ تا اینکه سرد می‌شود. دو مرتبه یک آتش دیگر به آن می‌دهند و باز دستور چکش‌کاری می‌دهند تا اینکه باز سرد می‌شود.
🔹به همین‌صورت آتشی دیگر تا صورتِ آن به همان کیفیتِ مطلوب و تربیتی که آن استاد آهنگر نسبت به این آهن در نظر دارد، در بیاید.
🔹انسان هم به همین صورت است. از اینرو، شدّت و بلاهایی که برای انسان پیدا می‌شود، لطفِ پروردگار است برای اینکه انقطاع به سوی او پیدا کند.
📝 علامه طهرانی قدّس‌الله‌سرّه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
📚 #مبانی_اخلاق، ج ۲ ص ۲۲۳، منقّح.
#مشیت_الهی #امتحان_الهی #سختی‌های_دنیا #انقطاع_الی_الله #تبتل #تربیت_استاد #تهذیب_نفس
پایان*/
اندیشه معاصر را در روبیکا دنبال کنید.
1403-12-30
