زهرا جهرمی بازیگر| بیوگرافی زهرا جهرمی؛ بازیگر نقش طلا در سریال «سوجان»+ طلایی که مس نشد
زهرا جهرمی بازیگر خوب سریال سوجان را بشناسید. ما در اندیشه معاصر بیوگرافی زهرا جهرمی؛ بازیگر نقش طلا در سریال «سوجان» را برایتان تشریح کردیم.
زهرا جهرمی بازیگر خوب سریال سوجان را بشناسید. ما در اندیشه معاصر بیوگرافی زهرا جهرمی؛ بازیگر نقش طلا در سریال «سوجان» را برایتان تشریح کردیم.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، زهرا جهرمی بازیگر خوب سریال سوجان را بشناسید. ما در اندیشه معاصر بیوگرافی زهرا جهرمی؛ بازیگر نقش طلا در سریال «سوجان» را برایتان تشریح کردیم.
زهرا جهرمی، متولد ۱۱ شهریور ۱۳۶۴ در شهر تهران، یکی از چهره‌های شناخته‌شده در عرصه بازیگری و اجرا است. او مدرک کارشناسی کارگردانی سینما دارد و فعالیت حرفه‌ای خود را از ۲۱ سالگی با حضور در تلویزیون آغاز کرد. پس از آن، در حوزه‌هایی مانند منشی‌گری صحنه، گویندگی و اجرای برنامه‌های رادیویی به فعالیت‌هایش ادامه داد.
گاهی نقش و گاهی نقش‌آفرینی یک بازیگر در یک اثر نمایشی در کانون توجه مخاطب قرار گرفته و در حافظه دراماتیک او ثبت می‌شود. به ویژه اگر نقش، کاراکتر یک معلول باشد که آن را در ذیل نقش‌های دشوار قرار می‌دهد.
معلولیت تنها یک تنانگی معیوب نیست که در یک بازنمایی فیزیکی یا پرفورمنس صرف باورپذیر شود که اتفاقا گاهی به بازی اگزجره و اغراق‌آمیز راه می‌دهد، بلکه به درکی هوشمندانه از فهم نقش نیاز است تا بتوان روح شخصیت را در کالبد کاراکتر دمید و آن را از یک موقعیت تیپیکال خارج کرد. زهرا جهرمی در سریال «سوجان» همین کار را می‌کند و لایه‌های درونی کاراکتر را فهم‌پذیر کرده و به این واسطه مخاطب را در یک مواجهه همدلانه با خود همراه می‌کند.
معلولیت همان‌طوری که برای شخص معلول در عرصه زندگی محدویت ایجاد می‌کند در عرصه بازیگری هم برای بازیگری که نقش فرد دارای معلولیت را بر عهده دارد، محدویت‌هایی خواهد داشت. مثلا قلمرو حضور و جولان کاراکتر یا پویایی و تحرک او در قاب را محدود و فشرده می‌کند و مثل زهرا جهرمی در این سریال، در یک ویلچر به مثابه یک فضای محدود و فشرده به ایفای نقش بپردازد.
موقعیتی که میدان بازیگری و امکان بازی بدنی را محدود می‌کند. با این حال او با جنس بازی خود به ویژه استفاده از ظرفیت‌های کلامی کاراکتر و قدرت بیان خود که از سبقه گویندگی او می‌آید، به این شخصیت، هویت و فردیت ببخشد. فردیتی قوام یافته که معلولیت او را به یک عاملیت تبدیل کرده و هویت می‌بخشد.
وقتی نقش به دلیل ویژگی معلولیت، امکان تحرک کمتری مقابل دوربین و قاب دارد، ظرفیت‌های بیانی اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند و بازی کلامی و استفاده از ظرفیت و ظرافت او مهم‌تر می‌شود.
در واقع بازیگر نقش «طلا» به این دلیل که نمی‌تواند از پاهای خود استفاده کند و راه برود یا کمتر از دستش استفاده کند، چهره و صورتش به مهمترین وجه تنانه او در بازیگری تبدیل می‌شود و این میمیک صورت است که باید به کمک بیاید تا به اکت‌های جبرانی تبدیل شود. در واقع صورت و اجزای آن باید جبران اعضای دیگر بدن بازیگر را بکند تا بتواند به کنش دراماتیک دست بزند.
به جز این باید به زبان و قدرت کلامی و شیوه بیان بازیگر هم اشاره کرد که به کمک بازنمایی شخصیت آمده تا سویه‌های رئالیستی بازی برجسته شده و به اگزجره شدن تن ندهد.
سابقه اجرا و گویندگی زهرا جهرمی کمک می‌کند تا او از توانایی و قدرت بیان خود استفاده کرده و البته با بهره‌گیری دراماتیک از میمیک صورتش، این خلأ را جبران کرده و کاراکتر «طلا» را با قابلیت‌های فردی خود گره زده و به یک پرسونای اثربخش تبدیل کند.
این توانمندی در بیانگری البته از سابقه حضور او در عرصه تئاتر هم می‌آید. جهرمی از دوران تحصیلات دبستان در زمینه تئاتر فعالیت داشت. ضمن این‌که تجربه گویندگی در رادیو هم را داشته و البته تحصلاتش در زمینه سینما و هنرهای نمایشی هم مزید بر علت شده تا او بتواند به خوبی از پس این نقش سخت بربیاید.
«طلا» دختر «حشمت خان» در سریال است؛ کسی که رفت و آمد زیادی در دربار دارد، اما مجموعه این ویژگی‌ها و توانمندی‌های فردی را باید در بروز و نمایش عواطف و احساسات «طلا» لحاظ کرد. به این معنا که جهرمی از تمام این مولفه‌ها و المان‌هایی که به آن اشاره کردیم بهره می‌برد تا در نهایت شخصیت «طلا» را به شخصیتی پر تلاطم و پویا بدل کند و باورمند سازد. برای این باورمندی او سعی کرده تا با تکیه بر بازی حسی و کلامی، نقش را در یک کنشمندی دراماتیک بارور کرده و قوام ببخشد.
آن‌چه به باورمندی نقش کمک کرده به اندازه بودن اکت‌ها و تعادل در میزان بروز عواطف و واکنش‌های احساسی است، به ویژه در یک قصه ملودرام که ممکن است به سانتی مانتال شدن موقعیت معلولیت راه دهد و دافعه‌برانگیز شود.
این‌جا اما زهرا جهرمی توانست اندازه نگه دارد و از فروغلتیدن نقش در یک پرسونای کاریکاتوری جلوگیری کند تا طلای نقش به مس تبدیل نشود. به عبارت دیگر او به درستی نشان داد که معلولیت، محدویت نیست.
از سوی دیگر در طول قصه به دلیل تجربه‌های عاطفی متنوع و متضاد، بازی او هم دچار تحول می‌شود. ابتدا او را به عنوان یک زن درونگرا که گاه رگه‌هایی از افسردگی هم در او دیده می‌شود می‌بینم و بعد که عاشق می‌شود، جلوهای بیرونی شخصیت‌اش بیرون زده و بازی برونگراتری دارد.
در واقع او در سیر تحول‌اش از درون‌گرایی به برون‌گرایی، دو موقعیت عاطفی و احساسی و در نهایت دو خصلت شخصیتی را در یک نقش به تصویر می‌کشد. حاصل این دوگانگی‌ها هویت بخشیدن به شخصیت طلا و تصویری واقع‌گرا و رئالیستی از آن است.
زهرا جهرمی از دوران کودکی به هنر علاقه‌مند بود و با اجرای نمایش‌های مدرسه‌ای این مسیر را آغاز کرد. نخستین حضور حرفه‌ای او روی صحنه، بازی در تئاتر «مکبث» در سال ۱۳۷۷ بود که زیر نظر دکتر قطب‌الدین صادقی اجرا شد.
در سال ۱۳۸۳ و در سن ۱۹ سالگی، وارد رشته کارگردانی شد و همزمان به‌عنوان منشی صحنه و دستیار کارگردان در تئاتر فعالیت کرد. در سال ۱۳۸۵، با همکاری در تولید متون برنامه‌های سینمایی، وارد سازمان صدا و سیما شد.
زهرا جهرمی پس از تولید سه فیلم کوتاه در دوران تحصیل، در سال ۱۳۸۹ با گذراندن دوره‌های گویندگی به رادیو ایران پیوست.
او در سال ۱۳۹۰، به باشگاه خبرنگاران جوان ملحق شد و به عنوان یکی از خبرنگاران فعال این مجموعه شناخته شد. همچنین تجربه تهیه مستندی از چین در کارنامه او دیده می‌شود.
در سال ۱۳۹۴، با موفقیت در آزمون اجرای تلویزیون، به‌عنوان کارآموز در برنامه‌هایی مانند «مردم چی میگن» و «حالا خورشید» فعالیت کرد.
زهرا جهرمی در سال ۱۳۹۵ اجرای زنده خود را در برنامه «خونه خوبه» آغاز کرد و به‌دنبال آن در برنامه‌های دیگری مانند «جدول» و جشن‌های زنده تلویزیونی حضور یافت.
زهرا جهرمی با میثم آهنگری، تهیه‌کننده تئاتر و موسیقی، ازدواج کرده و این زوج دختری به نام هلیا دارند که در زمینه بازیگری نیز فعالیت می‌کند. هلیا در آثاری مانند «سلفی با رستم» و «موچین» به ایفای نقش پرداخته است.
زهرا جهرمی نخستین حضور خود در عرصه بازیگری را در سال ۱۳۹۶ با سریال «هم‌سرایی» تجربه کرد و پس از آن در فیلم «سلام علیکم حاج آقا» (۱۳۹۷) نقش‌آفرینی کرد.
در سال ۱۳۹۹، با ایفای نقش مینا در سریال «موچین»، به شبکه نمایش خانگی پیوست و با بازیگران مطرحی چون حمید لولایی هم‌بازی شد.
مهمترین تجربه بازیگری او در سال ۱۴۰۳ رقم خورد، زمانی که در سریال پربیننده «سوجان» نقش طلا، دختر فلجی از یک خانواده ثروتمند را ایفا کرد. این نقش‌آفرینی توجه بسیاری را به خود جلب کرد.
رادیو:
خبرنگاری:
کارآموزی تلویزیون:
اجرا:
فیلم‌ها:
سریال‌ها:
سوجان (۱۴۰۳)
هم‌سرایی (۱۳۹۶)
موچین (۱۳۹۹)
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.
