به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، امشب فرشتگان به سوگ مادری نشسته اند که پایدار و استوار حزن و اندوه عاشورا را ضجه زد تا کربلا ناتمام نماند،همان زنی که همسر جانشین رسول خدا و محبوب فرزندان زهرا بود.همان مادری که گرچه در کربلا نبود تا اندکی از مصیبت حسین را به دوش بکشد و مرهمی باشد بر زخمهای زینب اما پیش از سفر چهار فرزندش را جمع کرد و گفت که همگی پیش مرگ پسر فاطمه هستند؛ همان مادری که قمربنی هاشم در دامان پاکش پرورش یافت تا شرمنده بچه های تشنه لب حرم نشود،همان مادری که تا آخرین لحظه داغ پسرانش را در سینه نگه داشت؛ بی آنکه دم برآورد و شکوه کند.
و چه پیوند غریبی است میان او و مادران این سرزمین، همانهایی که پسرانشان را فدای اسلام و انقلاب کردند و نگذاشتند دانه های اشکشان دشمنان را به ذوق آورد.همان مادرانی که به تأسی از فاطمه زهرا پیش از آنکه مادر شهید شوند خود«شهید»شدند.
در این خاک قهرمان پرور مادرانی نفس کشیدند و می کشند که صبر را از حضرت یعقوب به ارث برده اند و چشم های قشنگشان همچنان و همیشه برای یوسفشان خیس و بارانی ست!همان مادرانی که عاشقانه و بی توقع و با دست های مهربان خود، فرزندنشان را برای دفاع راهی جبهه کردند و جگرگوشه خود را در معرض خصم دشمن قرار دادند تا نام اسلام و ایران تا همیشه زنده بماند.همان مادرانی که چون ام البنین یاور امام و رهبر زمانه خود بودند و چه شایستگی باارزش تر از اینکه مادر علمدار شدن و عباس خود را برای اسلام فدا نمودن و قطعا اجر شهید پروری کمتر از شهادت نخواهد بود.
*نفیسه ترابنده
انتهای پیام/*