درمان بیماری پارکینسون/نوعی از ژنتیک که امیدی است برای درمان‌های آینده است!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،تنها در ایالات متحده، بیش از یک میلیون نفر به پارکینسون مبتلا هستند و موارد جدید و تعداد کلی به طور پیوسته در حال افزایش است.برای اطلاعات بیشتر با اندیشه معاصر همراه باشید

بیماری پارکینسون یک اختلال حرکتی نورودژنراتیو است

که بی وقفه پیشرفت می کند. این به تدریج توانایی عملکرد فرد را مختل می کند تا زمانی که در نهایت بی حرکت شود و اغلب دچار زوال عقل شود. تنها در ایالات متحده، بیش از یک میلیون نفر به پارکینسون مبتلا هستند و موارد جدید و تعداد کلی به طور پیوسته در حال افزایش است.

در حال حاضر هیچ درمانی برای کند کردن یا متوقف کردن بیماری پارکینسون وجود ندارد. داروهای موجود پیشرفت بیماری را کند نمی کنند و فقط می توانند علائم خاصی را درمان کنند. داروهایی که در اوایل بیماری اثر می‌کنند، مانند لوودوپا، معمولاً در طول سال‌ها بی‌اثر می‌شوند و نیاز به افزایش دوز دارند که می‌تواند منجر به عوارض جانبی ناتوان‌کننده شود. بدون درک علت اصلی مولکولی پارکینسون، بعید است که محققان بتوانند دارویی برای جلوگیری از بدتر شدن مداوم این بیماری در بیماران ایجاد کنند.

درمان بیماری پارکینسون/نوعی از ژنتیک که امیدی است برای درمان‌های آینده است!

عوامل زیادی ممکن است در ایجاد پارکینسون نقش داشته باشند، هم محیطی و هم ژنتیکی. تا همین اواخر، علل ژنتیکی زمینه ای این بیماری ناشناخته بود. بیشتر موارد پارکینسون ارثی نیستند، بلکه پراکنده هستند و مطالعات اولیه نشان می‌دهد که مبنای ژنتیکی غیرمحتمل است.

پیوندها و ارتباطات ژنتیکی

در اواسط دهه ۱۹۹۰، محققان شروع به بررسی این موضوع کردند که آیا تفاوت‌های ژنتیکی بین افراد مبتلا به پارکینسون یا بدون پارکینسون ممکن است ژن‌ها یا گونه‌های ژنتیکی خاصی را که باعث این بیماری می‌شوند شناسایی کند. به طور کلی، من و دیگر متخصصان ژنتیک از دو رویکرد برای ترسیم نقشه ژنتیکی پارکینسون استفاده می کنیم: تجزیه و تحلیل پیوند و مطالعات ارتباطی.

تجزیه و تحلیل پیوند بر خانواده های نادری متمرکز است که پارکینسونیسم یا شرایط عصبی با علائم مشابه پارکینسون منتقل می شود. این تکنیک به دنبال مواردی است که به نظر می رسد نسخه بیماری زا از ژن و پارکینسون در یک فرد منتقل می شود. به اطلاعات مربوط به شجره نامه، داده های بالینی و نمونه های DNA نیاز دارد. خانواده‌های نسبتا کمی، مانند آن‌هایی که بیش از دو نفر از بستگان آسیب‌دیده دارند که مایل به مشارکت هستند، برای تسریع در اکتشافات ژنتیکی جدید مورد نیاز هستند.

“ارتباط” بین یک گونه ژنتیکی بیماری زا و توسعه بیماری به قدری مهم است که می تواند تشخیص را نشان دهد. همچنین مبنای بسیاری از مدل‌های آزمایشگاهی است که برای مطالعه عواقب اختلال عملکرد ژن و نحوه رفع آن استفاده می‌شوند. مطالعات پیوندی، مانند آنچه که من و تیم من منتشر کردیم، جهش های بیماری زا را در بیش از ۲۰ ژن شناسایی کرده است. قابل توجه است که بسیاری از بیماران در خانواده‌های مبتلا به پارکینسون علائمی دارند که از پارکینسون معمولی و دیررس قابل تشخیص نیستند. با این وجود، آنچه باعث پارکینسونیسم ارثی می شود، که معمولاً افراد مبتلا به بیماری زودرس را تحت تاثیر قرار می دهد، ممکن است علت پارکینسون در جمعیت عمومی نباشد.

برعکس، مطالعات انجمن گسترده ژنوم یا GWAS، داده های ژنتیکی بیماران مبتلا به پارکینسون را با افراد غیر مرتبط با هم سن، جنس و قومیت که به این بیماری مبتلا نیستند، مقایسه می کند. به طور معمول، این شامل ارزیابی تعداد دفعات ظاهر شدن بیش از ۲ میلیون گونه ژن مشترک در هر دو گروه است. از آنجایی که این مطالعات به تجزیه و تحلیل بسیاری از گونه های ژنی نیاز دارد، محققان باید داده های بالینی و نمونه های DNA را از بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر جمع آوری کنند.

اگرچه پرهزینه و وقت گیر است، یافته های مطالعات ارتباط گسترده ژنوم به طور گسترده قابل اجرا هستند. ترکیب داده های این مطالعات مکان های زیادی را در ژنوم شناسایی کرده است که در خطر ابتلا به پارکینسون نقش دارند. در حال حاضر، بیش از ۹۲ مکان در ژنوم وجود دارد که حاوی حدود ۳۵۰ ژن به طور بالقوه در این بیماری است. با این حال، مکان‌های GWAS را می‌توان تنها در مجموع در نظر گرفت. نتایج فردی در تشخیص و مدل‌سازی بیماری مفید نیستند، زیرا سهم این ژن‌های فردی در خطر بیماری بسیار ناچیز است.

ژن های بیماری پارکینسون

من و تیمم با استفاده از تجزیه و تحلیل پیوند، جهش ژنتیکی جدیدی را برای بیماری پارکینسون به نام RAB32 Ser71Arg شناسایی کردیم. این جهش با پارکینسونیسم در سه خانواده مرتبط بود و در ۱۳ نفر دیگر در چندین کشور از جمله کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، لهستان، ترکیه، تونس، ایالات متحده آمریکا و بریتانیا یافت شد.

اگرچه افراد و خانواده‌های آسیب‌دیده از بسیاری از نقاط جهان سرچشمه می‌گیرند، اما قطعه‌ای مشابه از کروموزوم ۶ را به اشتراک می‌گذارند که حاوی RAB32 Ser71Arg است. این نشان می دهد که این بیماران همه با یک فرد مرتبط هستند. اجدادشان پسر عموی دور هستند. همچنین نشان می دهد که تعداد بیشتری از عموزاده ها برای شناسایی وجود دارد.

شناسایی تفاوت های ژنتیکی ظریف

یافتن طرح مولکولی برای پارکینسون خانوادگی اولین قدم برای رفع مکانیسم های معیوب پشت این بیماری است. مانند کتابچه راهنمای مالک موتور خودروی شما، راهنمای عملی در مورد آنچه که در هنگام از کار افتادن موتور باید بررسی شود را ارائه می دهد.

همانطور که هر موتور به طور ماهرانه ای متفاوت است، آنچه که هر فرد را از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به بیماری پارکینسون غیر خانوادگی می کند نیز به طور ماهرانه ای متفاوت است. با این حال، تجزیه و تحلیل داده‌های ژنتیکی اکنون می‌تواند انواع اختلالات در سلول را که از علائم بیماری پارکینسون هستند، آزمایش کند. این به محققان کمک می کند تا عوامل محیطی موثر بر خطر ابتلا به پارکینسون و همچنین داروهایی که ممکن است به محافظت در برابر این بیماری کمک کنند را شناسایی کنند.

بیماران و خانواده های بیشتری که در تحقیقات ژنتیکی شرکت می کنند برای یافتن اجزای اضافی موتور پشت پارکینسون مورد نیاز است. ژنوم هر فرد دارای حدود ۲۷ میلیون نوع از ۶ میلیارد بلوک ساختمانی است که ژن های آنها را تشکیل می دهند. بسیاری از اجزای ژنتیکی بیشتری برای پارکینسون وجود دارد که هنوز پیدا نشده است.همانطور که کشف ما نشان می دهد، هر ژن جدیدی که محققان شناسایی می کنند می تواند عمیقاً توانایی ما را برای پیش بینی و پیشگیری از پارکینسون بهبود بخشد.

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.