تسکین فوری اضطراب با این روش عالی / درمان اضطراب به کمک شنا
تسکین فوری اضطراب با این روش عالی / درمان اضطراب به کمک شنا
تسکین فوری اضطراب با این روش عالی / درمان اضطراب به کمک شنا
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر ، اضطراب، موضوعی است که اکثر مردم در برهه های مختلف دامنگیر آن هستند و بدان مبتلا می شوند؟ همه تا حدودی در مورد اضطراب می دانیم و از آن مهمتر آن را بارها و بارها تجربه کرده ایم. اما بهترین روش برای درمان اضطراب چیست؟ کاهش اضطراب چگونه صورت می پذیرد؟ درمان فوری اضطراب به چه شیوه ای صورت پی پذیرد؟ با ما در اندیشه معاصر همراه باشید با درمان اضطراب باید بدانید؛ شما می توانید اضطراب را فوری تسکین دهید. معلوم شد که انسان ها از طریق رفلکس غواص برای آن طراحی شده اند.
اضطراب ما را زیر یقه داغ می کند، اما تکامل مکانیسمی برای خنک کردن ما دارد – رفلکس غواص. در دماهای خاص، آب باعث کاهش فوری ضربان قلب می شود. فعال کردن رفلکس غواص راهی در زمان واقعی برای بازنشانی سیستم عصبی بیش فعال به ما می دهد.
اضطراب باعث می شود که احساس کنیم “زیر یقه گرم است”. اما تکامل مکانیسمی برای کمک به خنک کردن ما فراهم کرده است. رفلکس غواص یا پاسخ غواصی پستانداران را وارد کنید، پاسخ فیزیولوژیکی بدن به غوطه ور شدن حاد در آب سرد.
رفلکس غواص
دانشمندان مدت‌هاست می‌دانستند که پستانداران آبزی، مانند فوک‌ها، نهنگ‌ها، دلفین‌ها و سمورها می‌توانند بر رفلکس‌های هموستاتیک اصلی که ارگانیسم را در عملکرد مطلوب برای زنده ماندن برای مدت طولانی در زیر سطح اقیانوس نگه می‌دارند، غلبه کنند. اما در اواسط قرن بیستم بود که یک ستوان نیروی هوایی ایتالیا به نام رایموندو بوچر شرط بندی کرد که می تواند ۱۰۰ فوت به پایین شیرجه بزند و بدون ریزش ریه هایش به سطح زمین برگردد، دانشمندان متوجه شدند که آب ممکن است ذخیره ای داشته باشد. تاثیر بر انسان تحقیقات Per Scholander (۱۹۶۲) این ایده را تأیید کرد – به ویژه، که در دماهای خاص، آب باعث کاهش فوری ضربان قلب می شود.
اگر احساس نه چندان خوشایند مضطرب داشته اید، می دانید که اضطراب چقدر بر قلب شما تأثیر می گذارد – تپش، ضربان های ناپدید شده، له شدن وزن فیل. این به این دلیل است که سیستم عصبی شما، یک مکانیسم غیرارادی و انعکاسی “پشت صحنه” که به زنده نگه داشتن انسان کمک می کند، در حالت هوشیاری فوق العاده گیر کرده و شما را از “پنجره تحمل” خود بیرون می کند، که بهینه ترین حالت یک فرد است. منطقه برانگیختگی اضطراب سیستم عصبی سمپاتیک را فعال می کند. اما یک شاخه همسان وجود دارد به نام سیستم عصبی پاراسمپاتیک یا سیستمی که اغلب به آن سیستم «استراحت و هضم»، «تغذیه و پرورش» یا «مراقبت و دوستی» می‌گویند، زیرا پاسخ‌های سمپاتیک را کاهش می‌دهد و بدن را حفظ می‌کند. در حالت ترمیم و استراحت.
در سال ۲۰۱۵، دانشمندان (گودک و فریمن، ۲۰۲۲) دریافتند که رفلکس غواص از سیگنال های ارسال شده توسط اعصاب سه قلو در صورت رخ می دهد. هنگامی که آب سرد به صورت برخورد می کند – و باید درست زیر چشم ها و بالای استخوان گونه ها برسد – پیامی به عصب واگ ارسال می شود. عصب واگ که سیستم عصبی پاراسمپاتیک را کنترل می‌کند، پایه مغز را به بقیه بدن متصل می‌کند و ضربان قلب و تنفس را تنظیم می‌کند. توری: آب سرد روی صورت ما، اضطراب را از اتصال کوتاه می کند.
فعال کردن رفلکس غواص به ما یک راه واقعی و مطمئن برای بازنشانی سیستم عصبی بیش فعال (یا بیش از حد تحریک شده) می دهد – و خبر خوب این است که شما مجبور نیستید غواصی آزاد را انجام دهید. دفعه بعد که احساس اضطراب یا استرس شدید، یکی از این تکنیک ها را امتحان کنید:
یک کاسه بزرگ را با آب یخ پر کنید و در حالی که نفس خود را حبس کرده اید، صورت خود را به مدت ۳۰ ثانیه در آن فرو ببرید. (اگر از حبس نفس به مدت طولانی، چه از نظر جسمی یا ذهنی، ناراحت هستید، یکی از گزینه های زیر را امتحان کنید.)
سعی کنید حمام بعدی خود را با ۳۰ ثانیه آب سرد به پایان برسانید. اگر خیلی سخت به نظر می رسد، می توانید با فرو بردن تنها صورت خود در آب سرد، خود را در آن راحت کنید.
تکه های یخ را در کیسه Ziploc قرار دهید و در حالی که نفس خود را حبس کرده اید به مدت ۶ تا ۸ ثانیه آن را روی صورت خود فشار دهید (مطمئن شوید که کیسه چشمان شما و فضای بالای استخوان گونه شما را بپوشاند). در صورت لزوم تکرار کنید. یک کیسه سبزیجات یخ زده نیز این کار را انجام می دهد.
یک نکته: از آنجایی که این تکنیک ضربان قلب شما را کاهش می دهد، هرکسی که سابقه ضربان قلب آهسته دارد باید قبل از امتحان با پزشک خود مشورت کند.
انسان‌ها برای حفظ خود از طریق سیستم عصبی ساخته شده‌اند. وقتی این سیستم فکر می‌کند که ما در خطر هستیم، به ما کمک می‌کند تا زنده بمانیم. اما گاهی اوقات “پدال گاز” فیزیولوژیکی بدن ما روی زمین گیر می کند و ما خود را در حال حواس پرتی در بزرگراه استرس می بینیم و مضطرب تر و تحریک پذیرتر می شویم. هنگامی که این اتفاق می افتد، فقط با درگیر کردن رفلکس غواص یک مسیر انحرافی داشته باشید. در ۳۰ ثانیه، نسیمی خنک و آرام را احساس خواهید کرد.
شنا دقیقاً چگونه به اضطراب کمک می کند؟
“برای بدن و ذهن عالی است” به یک عرف شنا تبدیل شده است. چقدر حقیقت در آن نهفته است؟
همانطور که شنا بیشتر و بیشتر محبوب می شود، شناگران، در اشتیاق خود به آن، ممکن است مزایای واقعی بودن در آب را از دست بدهند. یکی از این موارد حمایتی است که برای مبتلایان به اضطراب ارائه می کند.
اسکندر تعلیم داد که اضطراب تنها در سر کسی وجود ندارد و آرامش نیز وجود ندارد. این شرایط ذهنی بخشی از یک الگوی کلی استفاده از خودمان است.
اگر فردی مبتلا به افسردگی از نظر جسمی بسیار ضعیف باشد، این بخشی از داستان او خواهد بود. اگر کسی همه جا در فکر خود باشد، یک همتای فیزیکی وجود خواهد داشت. فرآیندهای ذهنی و فیزیکی را نمی توان از هم جدا کرد.
اگر هنگام شروع کار بدون انجام تکنیک الکساندر مضطرب باشیم، یک دگرگونی ظریف اما عمیق با تصمیم ما شروع می شود که فکر کنیم “گردن آزاد باشد، سر به جلو و بالا برود، به عقب برای طولانی شدن و گشاد شدن”. تنفس عمیق‌تر می‌شود، از نظر جسمی سبک‌تر می‌شویم و خود را آرام‌تر و پرانرژی‌تر می‌یابیم. این یک تغییر واقعی و عمیق است.
فشار آوردن به بدن از طریق ورزش، در حالی که ممکن است در کوتاه مدت باعث شود احساس بهتری داشته باشید، با ترشح اندورفین و غیره، تغییر واقعی و اساسی ایجاد نمی کند، بلکه آنچه را که در حال حاضر وجود دارد ترویج می کند، و اگر آنچه قبلاً وجود دارد بد باشد، احمقانه است. برای برجسته کردن آن.» (پاتریک مک دونالد).
اگر در تنفس زیاده‌روی یا عجله داشته باشیم و رفلکس‌های ترس خود را در حین عمل تحریک کنیم، شنا ممکن است در واقع بدتر از سایر اشکال ورزش باشد. رفلکس های ترس که به راحتی برانگیخته می شوند احتمالاً بخش بزرگی از مشکل یک فرد مضطرب هستند.
خبر خوب برای افرادی که از هر نوع اضطرابی رنج می برند این است که بودن در آب می تواند ما را متحول کند، بدون اینکه کار زیادی، ذهنی یا جسمی داشته باشیم. حرکت بسیار ملایم، یا سکون کامل، با رها شدن سر ما در آب، بیشترین فایده را دارد. هرچه کمتر «شنا» انجام دهیم بهتر است.
آنجا ساکت است تو بیا ساکت سر، گردن و پشت شما به سرعت و به راحتی یکپارچه شده و بهتر به هم متصل می شوند، زیرا در تکیه گاه آب ذوب می شوید. هوا بدون اجبار به بیرون جریان می یابد.
زیر آب بودن حالت شما را تغییر می دهد. سعی کنید یک نگرانی زیر آب با خود ببرید. به نوعی در کنار شما شناور می شود و نمی تواند وارد شود. فکر کردن عقلانی، نشخوار فکری تقریبا غیرممکن است.
از طرف دیگر، اجرای سکته‌های شنا، شما را بلافاصله به حوزه نگرانی، کنترل، درست کردن، انجام دادن بازمی‌گرداند.
در تجربه من، اگر از اضطراب رنج می برید، هیچ چیز بهتر از این نیست که وارد آب شوید. دسترسی به مزایا با مهارت بسیار کمی در شنا آسان است، تا زمانی که به آب برای حمایت از شما اعتماد داشته باشید و بتوانید رو به پایین شناور شوید. بالا و پایین کشیدن به صورت عمودی نیز بسیار مفید است.
وقتی خیلی به شنا علاقه مند می شویم که در حال حاضر خیلی مد شده است، آب های ساکن را گل آلود می کنیم. اما بدون ترس شناور شوید و ترس های شما از بین می روند.
منابع:
اولسن، آر سی، فانستیل، دی. دی.، اسکولندر، پی.اف. (۱۹۶۲). برخی از اثرات حبس نفس و غواصی آپنه در زیر آب بر ریتم قلبی در انسان. مجله فیزیولوژی کاربردی، ۱۷ (۳)، ۴۶۱-۴۶۶. https://doi.org/۱۰.۱۱۵۲/jappl.۱۹۶۲.۱۷.۳.۴۶۱
گودک دی، فریمن AM. فیزیولوژی، رفلکس غواصی. [به روز شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲]. در: StatPearls [اینترنت]. جزیره گنج (FL): StatPearls Publishing; ژانویه ۲۰۲۳ موجود در: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK538245/
پایان/*
اندیشه معاصر را در روبیکا دنبال کنید.
