به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،بیماری پنیک و آشنایی با آن بسیار مهم است. برخی از مردم به بیماری پانیک مبتلاهستد. بیماری پانیک یک نوع اختلال اضطرابی است. ما در اندیشه معاصر برای شما همراه هان خوب، در باره حمله پانیک و عوارض آن مطالبی را به میان آورده ایم. با ما در اندیشه معاصر همراه باشید.
وحشتزدگی یا حمله پانیک؛ عبارت است از حملهٔ حاد شدید اضطراب همراه با احساس مرگ قریبالوقوع که فراوانی بروز آنها از چند حمله در یک روز تا یک مورد در سال، متفاوت است.
اختلال وحشتزدگی یا بیماری پانیک چیست؟
اختلال وحشتزدگی، نوعی وضعیت روانی از گروه اختلالات اضطرابی است که با هجوم ناگهانیِ وحشت به بیمار و ترس شخص از وقوع مجدد آنها مشخص میشود. این حملات که معمولاً بیش از چند دقیقه طول نمیکشند، با علایمی چون تپش قلب، عرقکردن، احساس تنگی نفس و فشردگی در سینه، احساس ازدستدادن تعادل یا گیجی همراه است. این علایم آنقدر گسترده هستند که افراد فکر میکنند دچار سکتهٔ قلبی شدهاند و میترسند که بمیرند. اما حملهٔ پانیک باعث عوارض جسمانی (همانند مرگ یا سکتهٔ قلبی) نمیشود؛ بنابراین حملهٔ پانیک، اگر هم روی دهد، مدت محدودی دارد. هرچند خطر خودکشی برای بیماران مبتلا به حملهٔ پانیک وجود دارد. درمان پانیک عمدتاً مبتنی بر دارودرمانی و به نسبت رواندرمانی است. این اختلال از جمله بیماریهای روانی است که نیاز مهم به دارودرمانی دارد.
نتایج پیمایش ملی سلامت روان در سال ۱۳۹۰ نشان میدهد که شیوع اختلال پانیک در ایران حدود ۹/۱ درصد است که در زنان بیشتر از مردان است.
معمولاً این اتفاق برای اکثر افراد چند مرتبه در طول زندگیشان رخ میدهد ولی دلیلی بر اینکه آن افراد مبتلا به این بیماری هستند نیست. در صورتی که تعداد این مراتب زیاد شد زمانی است که فرد باید برای تست ابتلا به این اختلال نزد روانشناس برود. همچنین حملهٔ پانیک به صورت بسیار اتفاقی و طوری رخ میدهند که عامل تحریککنندهٔ اصلی مشخص نیست. افراد مبتلا به این نوع اضطراب اغلب جوان هستند.

بیماری پنیک و آشنایی با آن
حملهٔ پانیک ممکن است با اختلالات دیگر و به خصوص بازارهراسی همراه باشد. مبتلایان به اختلال حملهٔ پانیک اغلب حملههای وحشتزدگی با زمینه موقعیتی نیز دارند. (یعنی، این حملهها بیشتر احتمال دارد که با قرار گرفتن در معرض یک عامل راه انداز موقعیتی ظاهر شوند، اما همیشه با آن همراه نیستند). حملههای وحشتزدگی وابسته به موقعیت (یعنی، آنهایی که تقریباً همیشه و بلافاصله با قرار گرفتن در معرض یک عامل راه انداز موقعیتی ظاهر میشوند) میتوانند روی دهند اما شیوع کمتری دارند.
درمان حملهٔ پانیک مبتنی بر دارودرمانی و درمان شناختی-رفتاری است؛ که اکثراً هم با موفقیت همراه است. همچنین پرهیز از برخی مواد غذایی و عوامل روانی دیگری که موجب تحریک و افزایش اضطراب بیمار میشود نیز به کاهش حملات کمک میکند. مصرف قهوه در تشدید و تکرار حمله تأثیر بسزایی دارد و همچنین مدت زمان حمله را نیز شدیدتر میکند.
فراوانی و شدت حملههای پانیک بسیار متغیر است. برای نمونه، برخی افراد حملههای مکرر متوسطی دارند (برای مثال، یک بار در هفته) که بهطور منظم ماهها روی میدهند. سایرین بروز کوتاه مدت حملههای بیشتری را گزارش میکنند (برای مثال، هرروز به مدت یک هفته) که با فواصل چند هفته یا چند ماه بدون رخداد حملهها یا رخداد کمتر آنها (برای مثال، دوبار در هر ماه) به مدت چند سال از هم جدا میشوند.
زنها دو تا سه برابر بیشتر از مردها ممکن است مبتلا شوند که البته تشخیص کمتر از واقع اختلال پانیک در مردان نیز ممکن است در این عدم تساوی نقشی داشته باشد. تنها عامل اجتماعی که در پیدایش حملهٔ پانیک دخیل دانسته شد، جدایی اندکی پیش از شروع اختلال است. حملهٔ پانیک بیش از همه در جوانان روی میدهد؛ به طوری که میانگین سنی ظاهر شدن علایم آن حدود ۲۵ سالگی است. البته حملهٔ پانیک ممکن است در هر سنی رخ دهد.
حملههای با نشانه محدود؛ یعنی، حملههایی که با حمله وحشت زدگی «کامل» همانند هستند به استثناء اینکه در آنها ترس یا اضطراب ناگهانی با کمتر از ۴ نشانه از ۱۳ نشانه اضافی همراه است. در مبتلایان به اختلال وحشت زدگی بسیار متداول است.
تفاوت قائلشدن بین حملههای وحشتزدگی و حملههای با نشانه محدود تا اندازهای اختیاری است، اما حملههای وحشتزدگی کامل با بیمارگونی بیشتر همراه هستند. اکثر افرادی که حملههای با نشانه محدود دارند در طی سیر این اختلال در زمانی دچار حملههای وحشت زدگی کامل شدهاند.
افراد مبتلا نگرانیها یا علایم خاصی دربارهٔ تلویحات یا پیامدهای ناشی از حملههای وحشت زدگی نشان میدهند. عده ای از این واهمه دارند که این حملهها دال بر وجود یک بیماری نامعلوم، و تهدیدکننده (مانند بیماری قلبی، اختلال حملهای در صرع) باشد.
حمله پانیک معمولاً زمان کوتاهی داشته و بعد از مدت کمی پایان میپذیرد ولی فرد برای رسیدن به حالت نرمال باید مدت بیشتری را به استراحت بپردازد تا به حالت اول برگردد.
عوامل روانی-اجتماعی بیماری پانیک
علت حملههای پانیک احتمالاً به ناخودآگاه وقایع پرفشار مرتبط است و پیدایش حملههای پانیک ممکن است به عوامل نوروفیزیولوژیکی مربوط باشد که بر اثر واکنشهای روانی برانگیخته میشود. بالینگرانِ روانپویشی همیشه در هنگام بررسی تشخیصی بیمار دچار حملهٔ پانیک باید در مورد برانگیزانندههای احتمالی حملههای پانیک نیز تحقیق کاملی انجام دهند. پویاییهای روانی حملههای پانیک بهطور خلاصه در زیر آمدهاست. موارد زیر، سببشناسی حملهٔ پانیک براساس مضامین روانپویشی است:
دشوار بودن تحمل خشم
جدایی فیزیکی یا هیجانی از یک فرد مهم (هم در دروان کودکی هم در بزرگسالی)
در موقعیتهای افزایش مسولیت کاری ممکن است تحریک و برانگیخته شود.
درک و شناخت از والدین به گونهای که آنها سلطهگر، وحشتناک، عیبجو و متوقع دیده شوند.
نمود درونی روابط شامل سوء رفتار جسمی و جنسی باشد.
احساس مزمن در دامافتادگی
چرخهٔ معیوب خشم نسبت به رفتار طردکنندهٔ والدین و سپس اضطراب از این که خیالپردازی مذکور سبب تخریب رابطه وابستگی به والدین خواهد شد.
شکست عملکرد اضطراب هشداردهنده در ایگو که با چندپارگی خود و سرگشتگی نسبت به حد و مرز میان خود و دیگران رابطه دارد.
مکانیسمهای دفاعی نوعی همانند: واکنش وارونه، ابطال، جسمانیسازی و برونسازی
نشانههای جسمی و روانی
تپش قلب
عرقکردن
لرزش بدن
احساس تنگی نفس
احساس خفگی
درد قفسهٔ سینه
تهوع
احساس سرگیجه
احساس گرما یا لرز
احساس خوابرفتگی عضلات
گسست از واقعیت
ترس دیوانه شدن
ترس از مرگ
یرای اطلاعات بیشتر از این بیماری میتوانید به اندیشه معاصر مراجعه کنید. اطلاعات بیشتری به دست آورید. و نظراتتان را با ما درمیان بگذارید
آپارات/
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.