بیماری پسوریازیس چیست / درمان بیماری پسوریازیس

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، بیماری پسوریازیس یکی از بیماری ها نادر پوستی می باشد که یک بیماری خود ایمنی می باشد. نام دیگر این بیماری صدفک یا  صدف پوستی نیز می باشد. بیماری پسوریازیس منشا ژنتیکی دارد و خود باعث بروز انواع بیماری ها مانند دیابت و … می باشد. بیماری پسوریازیس درمان صد درصد ندارد اما می شود این بیماری را کنترل کرد. در ادامه اندیشه معاصر به جزئیات بیشتر این بیماری می پردازیم با ما همراه باشید.

بیماری پسوریازیس چیست؟

بیماری پوستی پسوریازیس چندان شایع نیست ولی افرادی که با آن درگیر هستند مشکلات عدیده‌ای را پیش رو دارند. بیماری پسوریازیس که با نام‌های بیماری صدف پوستی یا صدفک هم شناخته می‌شود ، یک بیماری پوستی خودایمنی است. یعنی بدن علیه خودش عمل می‌کند. پسوریازیس یک بیماری مزمن است که در حال رفت‌و‌آمد است یعنی گاهی هست و گاهی نیست.

سلول‌های مرده و آسیب‌دیده پوست انسان دائم در حال ریزش هستند و سلول‌های سالم و جدید جایگزین آن‌ها می‌شوند ولی در این بیماری به دلیل سیگنال‌ها و دستورات اشتباهی که به سلول‌های پوستی می‌رسد، سلول‌ها با سرعتی بسیار بیشتر از ریزش سلول‌ها، تولید می‌شوند. به این ترتیب پسوریازیس سبب پوسته‌پوسته شدن پوست می‌شود و ظاهری نامناسب به پوست فرد می‌دهد.

این بیماری یک بیماری ژنتیکی بوده و به هیچ عنوان مسری و واگیردار نیست. دلیل اصلی بیماری پسوریازیس به وراثت باز می‌گردد. به این معنا که از بدو تولد در ژن فرد وجود دارد، ولی بروز آن قطعی نیست. برخی از عوامل مانند عفونت، تحریکات موضعی، داروهای خاص، آسیب پوست، آب و هوا، سیگار، الکل و استرس می‌تواند این بیماری را نمایان کند. هدف اصلی درمان این است که سرعت رشد سلول‌های پوست را کاهش دهد.

علائم بیماری پسوریازیس چیست؟

فلسی شدن پوست به همراه پینه‌های زبر قرمز یا صورتی برآمده؛

پوست خشک و ترک‌خورده که ممکن است خونریزی کند؛

خارش و سوزش و درد روی پوست؛

ضخیم شدن و برآمدگی ناخن‌ها

تاول‌های پر از چرک روی لکه‌های قرمز پوست (در موارد نادر).

این علائم می‌توانند در هر جایی از بدن ظاهر شوند اما بیشتر روی زانوها، آرنج‌ها و پوست سر ایجاد می‌شوند

علت بیماری پسوریازیس چیست؟

اینکه دقیقاً چه چیزی موجب بیماری پوستی پسوریازیس می‌شود به طور کامل کشف نشده است، اما بسیاری از تحقیقات در این زمینه در حال انجام است. چیزی که مشخص است این است که سیستم ایمنی بدن در این بیماری درگیر بوده و به نظر می‌رسد فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی باعث ایجاد التهاب می‌شود. التهاب منجر به ایجاد بسیاری از اثرات روی پوست، از جمله رشد عروق خونی اضافی در داخل پوست (که باعث ایجاد رنگ قرمز می‌شود) و تکثیر بیش از حد سلول‌های پوست (که باعث ایجاد پوسته پوسته شدن می‌شود) میگردد.

اثر ژنتیک

مانند بسیاری از بیماری‌ها، بیماری پسوریازیس از صفات ارثی متاثر است. در حدود ۵۰ ٪ از افراد مبتلا به پسوریازیس دیگر اعضای خانواده نیز مبتلا هستند. در بیماران با سابقه خانوادگی پسوریازیس بیماری معمولاً زودتر شروع می‌شود.

عفونت

عفونت ممکن است باعث عود پسوریازیس شود. گاهی اوقات، درمان عفونت ممکن است باعث پاک شدن یا بهبود پسوریازیس شود.

هورمون‌ها

رابطه هورمون‌ها با پسوریازیس دقیقاً مشخص نیست. حوالی سن بلوغ زمان شایع برای شروع بیماری پسوریازیس است. بارداری نیز ممکن است باعث شدت یافتن پسوریازیس یا بهبود آن شود. بیماری پسوریازیس مادر بر جنین تأثیری ندارد.

جراحت و ضربه

پسوریازیس ممکن است در تمام مناطق آسیب‌های فیزیکی (مثل ضربه) و شیمیایی ، عفونت و التهاب ایجاد شود (پدیده کوبنر).

استرس

استرس جسمی و روحی ممکن است باعث تشدید پسوریازیس شود بنابراین باید این بیماران از شرایط استرس زا اجتناب کنند.

.

 انواع پسوریازیس

انواع مختلفی از پسوریازیس وجود دارد. در اینجا برخی از این موارد را با جزئیات بیشتری بررسی می کند.

پسوریازیس معکوس

پسوریازیس معکوس یا reverse psoriasis نوعی از پسوریازیس است که درقسمت های خاص پوستی و در چین ها ایجاد می شود. این قسمتها عبارتند از:
– زیر بغل
– کشاله ران
– مناطق زیر سینه
– چین آرنج و پشت زانو
– سایر چین خوردگی های پوست مانند ناحیه تناسلی و باسن

پسوریازیس معکوس معمولاً ضایعاتی بدون فلس ایجاد می کند که در پسوریازیس پلاکی ایجاد می شود. ضایعات ممکن است صاف و براق باشند.
تحریک ناشی از مالش و تعریق می تواند این نوع پسوریازیس را بدلیل قرار گرفتن در چین های پوست و نواحی حساس بدتر کند. این بیماری بیشتر در افراد دارای اضافه وزن و کسانی که چین های عمیقی روی پوست دارند ظاهر می شود.

پسوریازیس پلاکی

بین ۸۰ تا ۹۰ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس به پسوریازیس پلاکی مبتلا هستند. در پوست روشن، معمولاً به صورت ضایعات برجسته، ملتهب و قرمز رنگ است که توسط فلس های سفید نقره ای پوشانده شده است. در پوست تیره، به صورت لکه های بنفش یا قهوه ای تیره با فلس های خاکستری ظاهر می شود.این پلاک ها اغلب خارش دار هستند و گاه پوسته ریزی آنها فرد را دچار مشکل می کند.
پسوریازیس پلاکی اغلب در آرنج، زانو، پوست سر و کمر ایجاد می شود.

پسوریازیس چرکی یا پوسچولر

پسوریازیس پوسچولر یک شکل نادر است که به صورت جوشهای سفید یا تاولهای چرکی در اطراف پوست ملتهب ظاهر می شود. این می تواند نواحی خاصی از بدن مانند دست و پا را تحت تأثیر قرار دهد یا به طور کلی ظاهر شود. این بیماری برخلاف ظاهرش یک عفونت نیست و مسری نیست.

پسوریازیس چرکی دارای چرخه ای است که در آن تشکیل جوش ها و پوسته پوسته شدن به دنبال تغییر رنگ پوست رخ می دهد.
پسوریازیس چرکی می تواند در هر نقطه از بدن انسان ایجاد شود
در برخی افراد ممکن است فقط یک ناحیه در پسوریازیس درگیر شود مانند پسوریازیس اسکالپ یا سر که در آن پوسته ها و پلاکها محدود به ناحیه سر هستند و این بیماری گاهی با درماتیت سبورییک یا شوره سر همراهی دارد.

پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک نوعی پسوریازیس است که می تواند باعث ایجاد التهاب در سراسر بدن شود. این بیماری نادر است و حدود ۱ تا ۲.۲۵ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس را تحت تاثیر قرار می دهد..
علاوه بر التهاب شدید، فرد مبتلا به پسوریازیس اریترودرمیک ممکن است خارش شدید، درد و ریزش وسیع پوسته ها را تجربه کند.
پسوریازیس اریترودرمیک نیز تعادل شیمیایی بدن را مختل می کند. این تداخل ممکن است باعث از دست رفتن پروتئین و مایعات و بر هم خوردن تعادل اریترودرمیک شود که می تواند منجر به ایجاد عوارض شدید در فرد مانند: ذات الریه و نارسایی قلب شود.
همچنین ممکن است تنظیم دمای بدن مشکل پیدا کند، که می تواند باعث لرز شود.

.

عوارض پسوریازیس اریترودرمیک می تواند خطرناک باشد. هر کسی که علائم این بیماری را دارد باید فوراً با پزشک  تماس بگیرید.

پسوریازیس گوتیت یا قطره ای

پسوریازیس گوتیت بیشتر در کودکان و نوجوانان شایع است تا بزرگسالان. این نوع در حدود ۳۰ درصد بیماران پسوریازیس دیده می شود و اغلب در سنین پایین کودکی و جوانی دیده می شود.

به صورت لکه های کوچک و مجزا شبیه قطره های آب روی پوست ظاهر می شود. لکه ها معمولاً به ضخامت ضایعات در پسوریازیس پلاکی نیستند.
طیف وسیعی از شرایط می تواند باعث پسوریازیس گوتات شود، از جمله:

– عفونت های تنفسی فوقانی
– عفونت های استرپتوکوکی
– ورم لوزه
– فشار و استرس های روحی
– آسیب به پوست
– داروهای خاص، از جمله داروهای ضد مالاریا، لیتیوم و برخی از بتابلاکرها

پسوریازیس گوته ممکن است بدون درمان برطرف شود و دیگر عود نکند. در اغلب موارد طی ۳ هفته تا ۳ ماه بهبود می یابد با این حال، ممکن است بعداً به صورت تکه هایی از پسوریازیس پلاکی دوباره ظاهر شود.

پسوریازیس چرکی یا پوسچولر

پسوریازیس پوسچولر یک شکل نادر است که به صورت جوشهای سفید یا تاولهای چرکی در اطراف پوست ملتهب ظاهر می شود. این می تواند نواحی خاصی از بدن مانند دست و پا را تحت تأثیر قرار دهد یا به طور کلی ظاهر شود. این بیماری برخلاف ظاهرش یک عفونت نیست و مسری نیست.

پسوریازیس چرکی دارای چرخه ای است که در آن تشکیل جوش ها و پوسته پوسته شدن به دنبال تغییر رنگ پوست رخ می دهد.
پسوریازیس چرکی می تواند در هر نقطه از بدن انسان ایجاد شود
در برخی افراد ممکن است فقط یک ناحیه در پسوریازیس درگیر شود مانند پسوریازیس اسکالپ یا سر که در آن پوسته ها و پلاکها محدود به ناحیه سر هستند و این بیماری گاهی با درماتیت سبورییک یا شوره سر همراهی دارد.

پسوریازیس ناخن

گاه ممکن است پسوریازیس فقط یک ناخن را درگیر کند یا تعداد بیشتری از ناخن های دست و پا درگیر شوند. این بیماری ممکن است همراه با پسوریازیس پوستی مثلا فرم پلاکی دیده شود یا به تنهایی در بیمار بروز کند.
ناخن درگیر درپسوریازیس ممکن است ضخیم شود سوراخهای کوچکی به شکل نقطه های ریز یا pitting روی آن ایجاد شود یا دچار تغییر رنگ زرد رنگ و تغییر شکل ناخن شود. ممکن است یکی یا همه این علایم در ناخن بیمار دیده شود. گاه منجر به دردناک شدن ناخن میشود و ممکن است درمان آن مشکل باشد.

عوارض پسوریازیس

اگرچه برخی از افراد پسوریازیس را یک بیماری پوستی می دانند، پسوریازیس همچنین می تواند استخوان ها، قلب و سیستم متابولیک را تحت تاثیر قرار دهد.
بخش های زیر برخی از عوارض پسوریازیس را با جزئیات بیشتری بررسی می کند:

آرتریت پسوریاتیک

حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس دارای التهاب مفصلی یا علائم آرتریت هستند. در مجموع، این بیماری به عنوان آرتریت پسوریاتیک شناخته می شود.
● این نوع پسوریازیس باعث آسیب پیشرونده به مفاصل می شود. این بیماری بیشتر در افراد ۳۰ تا ۵۰ ساله شایع است و با درمان به موقع و سریع میتوان از عوارض آن جلوگیری کرد. در اغلب بیماران نظارت هردو متخصص پوست و روماتولوژیست ضروری و مفید است.

داروهای بیماری پسوریازیس

چند دارو می‌تواند باعث تسریع و یا تشدید پسوریازیس شود:
لیتیم (استفاده از inositol ممکن است این حالت را کاهش دهد)
مسدود کننده‌های رسپتور بتا (مورد استفاده در درمان فشار خون)
ضد مالاریا مثل هیدروکسی کلروکین
قطع کورتیکواستروئیدهای خوراکی
قطع کورتیکواستروئیدهای موضعی قوی

چه عواملی باعث بیماری پسوریازیس شود؟

بیماری پسوریازیس به علت اختلال در سیستم ایمنی آغاز می‌شود. سیستم ایمنی از بدن شما در مقابل عفونت و بیماری محافظت می‌کند.

زمانی‌که شما به پسوریازیس مبتلا می‌شوید، سلول‌های T (نوعی گلبول سفید خون) به اشتباه به سلول‌های پوستی شما حمله می‌کنند. این اتفاق باعث می‌شود سلول‌های پوست به سرعت تولید و روی هم جمع و متورم شوند.

اغلب مبتلایان در سنین ۱۵ تا ۳۵ سالگی به این بیماری دچار می‌شوند. بیماری پوستی پسوریازیس مسری نیست و از طریق تماس فیزیکی به افراد دیگر منتقل نمی‌شود. با وجود این، پسوریازیس می‌تواند یک بیماری ژنتیکی و ارثی باشد. همچنین این بیماری به بخش‌های دیگر بدن شما منتشر نمی‌شود.

تشخیص بیماری بیماری پسوریازیس

تشخیص پسوریازیس ممکن است به علت شباهتش با دیگر بیماری‌های پوستی، مانند اگزما، سخت باشد. اگر فکر می‌کنید به این بیماری مبتلا شده‌اید، با پزشک خود مشورت کنید. پزشک شما معمولا با بررسی علائم و یک معاینه فیزیکی ساده، این بیماری را تشخیص می‌دهد.

پزشک همچنین ممکن است برای کمک به تشخیص این بیماری، از پوست شما نمونه‌برداری کند و آن را برای بررسی بیشتر در اختیار آزمایشگاه قرار دهد. در صورت نیاز، ممکن است او از شما بخواهد به پزشک متخصص پوست مراجعه کنید.

پسوریازیس شما چقدر شدید است؟

بیماری پسوریازیس می‌تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد. روش‌های درمانی بستگی به این دارد که پسوریازیس شما تا چه اندازه شدید باشد. اینکه چه مقدار از بدن شما تحت تأثیر این بیماری قرار گرفته است، شدت این بیماری را مشخص می‌کند. کل دست (کف دست، انگشت‌ها و انگشت شست) برابر یک درصد از سطح بدن شماست.

از سوی دیگر، شدت بیماری با بررسی اینکه چگونه پسوریازیس بر کیفیت زندگی بیمار تأثیر می‌گذارد نیز ارزیابی می‌شود. برای مثال، پسوریازیس می‌تواند تأثیر جدی بر فعالیت‌های روزانه فرد داشته باشد، حتی اگر بخش کوچکی از بدن را مانند کف دست یا کف پا درگیر کرده باشد.

درجه‌های مختلف پسوریازیس:

خفیف: علائم بیماری کمتر از سه درصد از بدن شما را درگیر می‌کند؛
متوسط: علائم بیماری بین ۳ تا ۱۰ درصد از بدن شما را درگیر می‌کند؛
شدید: علائم بیماری بیش از ۱۰ درصد از بدن شما را درگیر می‌کند.

راه‌هایی برای درمان پسوریازیس

چندین روش درمانی برای درمان بیماری پسوریازیس وجود دارد. ابتدا از داروهای بدون نسخه برای مرطوب نگه داشتن پوست استفاده کنید. لوسیون‌ بدن می‌تواند برای جلوگیری از خشکی پوست مناسب باشد. استفاده از لوسیون‌های مناسب می‌تواند پوسته‌ها و لکه‌های پوستی زبر را برطرف کند.

از نمک اپسوم، نمک بحرالمیت، روغن حمام یا جوی دوسر در وان حمام استفاده کنید. این مواد می‌توانند قرمزی پوست و خارش پوست را کاهش دهند و فلس‌های ایجادشده روی پوست را محو کنند.

اگر این روش‌های درمانی مؤثر واقع نشد پزشک می‌تواند داروهای موضعی تجویز کند که شامل کرم‌، پماد، لوسیون و ژل‌های تجویزی است. داروی تجویزی را روی قسمت آسیب‌دیده پوست بمالید و با یک پوشش پلاستیکی آن را بپوشانید تا دارو روی پوست‌تان باقی بماند. شما می‌توانید از شامپوی مخصوص پسوریازیس پوست سر استفاده کنید.

پزشک ممکن است داروهای تزریقی یا قرص برای شما تجویز کند. این نوع داروها برای موارد پسوریازیس شدید تجویز می‌شوند یا زمانی که بیماری در نقاط مختلف بدن گسترش یافته است.

برخی از این داروها می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند. این داروها معمولا برای مدت زمان کوتاه استفاده می‌شوند، مانند وقتی که نشانه‌های بیماری بروز کردند؛ پس بهتر است از مصرف خودسرانه آنها اجتناب کنید

پسوریازیس در کودکان

سالانه حدود بیست هزار کودک زیر ۱۰ سال به پسوریازیس مبتلا می‌شوند. گاهی اوقات پسوریازیس با سایر بیماری‌های پوستی اشتباه گرفته می‌شود و به درستی تشخیص داده نمی‌شود.

نشانه‌های این بیماری در کودکان شامل ناهمواری و تغییر رنگ در سطح ناخن‌ها، پوسته‌پوسته شدن شدید پوست سر، درماتیت و التهاب پوست در ناحیه پوشک کودک یا لکه‌هایی شبیه آنچه است که در پسوریازیس بزرگسالان روی بدن ایجاد می شود.

اگرچه پسوریازیس در نوزادان خیلی شایع نیست، امکان ابتلا آنها به این بیماری بعید نیست. تنها مشاهدات دقیق می‌تواند تعیین کند که آیا نوزاد دارای بیماری پسوریازیس است یا خیر.

اگر یکی از والدین این بیماری را داشته باشد، به احتمال ۱۰ درصد کودک آنها نیز به این بیماری مبتلا می‌شود. اگر هر دو والدین این بیماری را داشته باشند، این احتمال تا ۵۰ درصد افزایش می‌یابد.

.

آیا نور خورشید می‌تواند به درمان پسوریازیس کمک کند؟

نور خورشید به درمان پسوریازیس کمک می‌کند اما از قرارگرفتن در زیر نور خورشید برای مدت زمان طولانی اجتناب کنید. آفتاب‌سوختگی شرایط بیماری شما را وخیم‌تر می‌کند. با پزشک خود در مورد چگونگی قرار گرفتن در معرض نور خورشید به عنوان یک روش درمانی مشورت کنید.

اگر نشانه‌های بیماری به قسمت‌های خاصی از بدن شما محدود ‌شود، نور درمانی می‌تواند گزینه خوبی برای درمان باشد. در این روش درمانی قسمت آسیب‌دیده پوست در معرض اشعه فرابنفش قرار می‌گیرد.

گاهی ممکن است برای حساس کردن پوست خود نسبت به دریافت نور، از داروی پسورالن استفاده کنید. این روش «پووا-درمانی» (PUVA Therapy) نام دارد.

آیا می‌توان ابتلا به بیماری پوستی پسوریازیس را پیش بینی کرد؟

ابتلا به این بیماری به هیچ عنوان قابل پیش‌بینی نیست. بر اساس این مقاله، دانشمندان معتقدند که حداقل ۱۰ درصد از کل جمعیت، یک یا چند ژن را به ارث می‌برند که آنها را مستعد ابتلا به بیماری پسوریازیس می‌کند. به هر حال، تنها ۲ تا ۳ درصد از این جمعیت به این بیماری مبتلا می‌شوند.

بعضی از جوانان پس از یک دوره ابتلا به عفونت مانند گلودرد استرپتوکوکی به پسوریازیس مبتلا می‌شوند. ممکن است در یک‌سوم تا نیمی از جوانان علائم پسوریازیس، دو تا شش هفته بعد از گوش درد، گلودرد، برونشیت، ورم لوزه یا عفونت تنفسی عود کند.

بعضی اوقات، قسمت‌هایی از پوست که آسیب دیده یا زخم شده‌اند محلی برای تشکیل پلاک جدید پسوریازیس هستند که با نام «پدیده کوبنر» (Koebner phenomenon) شناخته می‌شود. البته این پدیده برای تمامی کسانی که به پسوریازیس مبتلا هستند، رخ نمی‌دهد.

اگر شما یا یکی از نزدیکان‌تان به بیماری پسوریازیس مبتلا شده‌اید، تجربه خودتان یا او را با ما در میان بگذارید. به نظر شما افراد مبتلا به این بیماری، چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

گردآورنده: زهرا قربانی

انتهای پیام/*