به گزارش اندیشه معاصر؛ «جواد جوادی»نامی آشنا برای مخاطبان چندسال اخیر شبکه دوم سیماست.ق هرمان سریالی که از سال ۹۶ تاکنون چهار فصل آن به روی آنتن رفته است.«بچه مهندس»جزو سریال هایی است که بخوبی توانست از یک جوان ایرانی قهرمان بسازد. مخاطب ...
به گزارش اندیشه معاصر؛ «جواد جوادی»نامی آشنا برای مخاطبان چندسال اخیر شبکه دوم سیماست.ق هرمان سریالی که از سال ۹۶ تاکنون چهار فصل آن به روی آنتن رفته است.«بچه مهندس»جزو سریال هایی است که بخوبی توانست از یک جوان ایرانی قهرمان بسازد. مخاطب با جواد جوادی بزرگ شد و شاهد رشد و قد کشیدن او بود،پسربچه باهوش و کنجکاو که گرچه مورد بی مهری روزگار قرار گرفت اما توانست روی پای خودش بایستد و از یک بچه یتیم به نخبه و طراح پهباد تبدیل شود.«خانه مهر»تصویر ذهنی مخاطب را از پرورشگاه عوض کرد،خانه ای پر از صفا و صمیمیت و عشق. تمامی کارکنان این خانه از رئیس گرفته تا خدمه و آشپز عمر و جوانی خود را به پای بچه هایی میگذارند که آنها را عاشقانه دوست دارند.
« بچه مهندس»در فصل اول و دوم توانست بخوبی تلنگری به جوانان و نوجوانانی باشد که تحت تأثیر مشکلات اقتصادی و خانوادگی دچار یأس و ناامیدی شده اند،جواد یک الگوی موفق و تمام عیار برای این جوانان بود،شخصیتی دوست داشتنی که مخاطب همیشه و در هر موقعیتی میتوانست با او همذات پنداری کند.
در فصل سوم سریال فیلمساز با گذر از کودکی و نوجوانی جواد وارد موضوعات جدی تری شد و توانست با داستانی پرکشش و جذاب کاری کند که سرنوشت جواد و دوستان هم دانشگاهی اش برای مخاطب مهم شود. این فصل که بیشتر بر فضای دانشگاه و موضوعات علمی و صنعتی مانور داشت بخصوص برای جوانان بسیار جذاب بود.
به نظر نگارنده داستان بچه مهندس عملا در فصل سوم به پایان رسیده بود.سرنوشت تمامی شخصیت ها مشخص شد،از دو دوست جواد گرفته تا خود جواد و مرضیه.مشخص نیست چرا سازندگان آن اصرار به ادامه داشتند در حالیکه در فصل چهارم هم کارگردان عوض شد و هم بازیگر نقش جواد و هم عملا فیلمنامه ای وجود نداشت به جز کش دادن ماجراهای فصل قبل.
در سری قبل مرضیه به جواد پاسخ مثبت داده بود و تردیدهایش در این فصل کاملا بچه گانه و غیرمنطقی است.در این فصل خبری از دوستان قبلی جواد نیست و بهروز وارد داستان میشود تا با شوخی ها و حرکاتش در مقابل شخصیت جدی جواد قرار بگیرد.شخصیت جواد نیز از جوانی سخت کوش،مقتدر و نکته سنج در این فصل به جوانی ناتوان در تصمیم گیری و عصبی تبدیل شده است.یادمان بیاید برخوردهای متعصبانه و غیرمنطقی و سرشار از حسادت و کینه او را نسبت به ناصر فیض.در واقع جواد جوادی« بچه مهندس ۴»دیگر شخصیتی دوست داشتنی و جذابی نیست و این ربطی به عوض شدن بازیگر آن ندارد و مشکل از فیلمنامه الکن و ضعیف سریال است.
در این فصل تنها ماجرای ناصرفیض تازگی داشت و صحنه درگیری نیروهای امنیتی و خرابکاران کمی سریال را از روند خسته کننده و تکراری خود نجات داد که آن هم در نمایش اقتدار و از خودگذشتگی نیروهای امنیتی بواسطه دیالوگ های اغراق آمیز شخصیت ها دچار شعار زدگی شد.فیلمساز بجای تمرکز بر داستان پردازی قوی از این موضوع به نوشتن دیالوگ های شعاری و فاقد تأثیر گذاری اکتفا نموده است.
داستان زندگی شیوا هم تکرار همان داستان بچه های پرورشگاهی و ترس آنها از برملا شدن راز زندگی شان است.شیوا درحالی از پرورشگاهی بودن خود خجالت میکشید که جواد در نزدیکی او در پرورشگاه بزرگ شده بود.رویارویی شیوا با مادر واقعی اش میتوانست گره جذابی باشد که فیلمساز از کنار آن به بدترین شکل ممکن گذشت.
خرده داستان های دیگر سریال مانند داستان امیر و ناپدری اش و زندگی سخت کودکان کار و یا داستان ازدواج مادر بهروز با صاحبخانه اش،سوئ استفاده الناز مافی به عنوان یک آقازاده از رانت،پول و قدرت پدرش نیز موضوعاتی هستند که به کلیشه ای ترین شکل ممکن و بدون هیچ نوآوری و خلاقیتی روایت میشوند.ماجرای بیماری جواد و تومور مغزی او هم به نظر می رسد تنها برای کش دادن سریال و پرکردن زمان باشد،گرچه برای مخاطب دیدن حرم امام رضا در این دوران محرومیت بدلیل کرونا خالی از لطف نیست.
در پایان باید گفت سریال های دنباله دار باید برای فصول بعدی خود فیلمنامه ای محکم و پرکشش و شخصیت های جدید جذاب و تأثیر گذاری داشته باشند تا نه تنها خاطرات خوب مخاطب از فصل های قبلی را ازبین نبرند بلکه مخاطبان بیشتری را جذب نمایند،نکته ای که متأسفانه «بچه مهندس ۴»در تحقق آن بسیار عاجز و ناتوان است.
*نفیسه ترابنده
