به مناسبت روز عرفه؛ عید بخشایش مبارک

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، باز هم عرفه، با همه راز و رمزهایش از راه رسید؛ روزى پر از شور و شیدایى و شناخت؛ روز خوشه‏چینى بندگان از پهن دشت معرفت الهى؛ روزى که نگاه قلب‏ها، بیش از همیشه به آسمان است؛ روز چشم‏هاى بارانى و نیازهاى آسمانى.

عـرفـه آمــده و بـاز صـدایم کردی
میهمـان حـرمِ جود و سخـایم کردی
فرصت دیگری آمـد که مـرا عفو کنی
تا ببخشی گنهـم را تو صدایم کردی

باز هم عرفه، با همه راز و رمزهایش از راه رسید؛ روزى پر از شور و شیدایى و شناخت؛ روز خوشه‏چینى بندگان از پهن دشت معرفت الهى؛ روزى که نگاه قلب‏ها، بیش از همیشه به آسمان است؛ روز چشم‏هاى بارانى و نیازهاى آسمانى.

امروز عرفه است، عید بخشایش.روز کشیدن خط بطلان بر هر آنچه سیاهی‏ست در درون انسان در قلب انسان. روز بستن هر چه دریچه رو به ویرانی‏ست؛ ویرانی روح، ویرانی نفس. روز بازکردن هر چه پنجره‏ست؛ پنجره‏هایی که جز به نور باز نمی‏شوند.عرفه عید راستین روز محو شدن در ذات حق است. روز قربانی کردن نفس اماره، روز چون ابراهیم بودن است و روز چون اسماعیل بودن است. روز عرفه شب قدری دیگر است…

شب قدری در میان درخشش خورشید ایمان در دل های بندگان. «عرفه»، روز عشق است و مهربانی؛ روز بهار فرصت‌ها و هنگام رویش گلستان «رحمت».آری امروز عرفه است همان روزی که نگین انگشتری ذی حجه است، نغمه ی زیبای شکفتن در باغ صفا و مروه، شعر مشعر دل، صفای «صفا دلان»، مروّت «مروه پویان» و زمزمه ی «زمزم نوشان» است. امروز همان اکسیر شفابخشی است بر پوست تاول زده شب انسان. همان فرصت نابی که ملکوتیان و زمینیان در انتظار رسیدنش بودند، همان روزی که تک تک ثانیه‌هایش می‌تواند به اندازه یک عمر راهگشا باشد. عرفه، از آنجا جان می‌گیرد که «من عرفه نفسه، عرف ربّه»، پس به خود بنگر تا خدا را در تک تک اعضای وجودیت حس کنی .

این صحرا نقطه آغاز است برای روح و دلی که به جز خدا، هیچ معبودی را برنمی‏تابد و سر بر آستان بندگی هیچ ناخدایی نمی‏ساید و تنها خداوند را به پرستش لب می‏گشاید.این صحرا، صحرای شوق است و این روز، روز تحولی در زندگی، روز اول آفرینش عشق. امروز دل در جوشش ناب عرفه، وضو می‌گیرد و در صحرای تفتیده عرفات، جاری می‌شود. آن جا که ایوان هزار نقش خداشناسی است. لب‌ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده‌اند. دل، بیقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسین (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم‌ها از ضریح اجابت، تصویر می‌دهد و این صحرای عرفات است که با کلمات روحبخش دعای امام حسین (ع) و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می‌کند. امروز در عرفات، حضور موعود(عج) رونق صفا است. و ما این سو با اشتیاقى پر رنگ، آرزوى آن یار و دیار را داریم.

این سو به شیوه محفل جمعه ‏هاى پر ندبه نشسته‏ ایم و با کلمات ذى الحجه در خیمه‏ هاى تنهایى خویش، بهار بهار از فراق آخرین ذخیره خدا مى‏ گرییم و با چشمانی اشکبار زمزمه می‌کنیم:” الهی تو را می‌خوانیم، با اشک هایی که به ترنم آخرین نوای آسمانی مولایم حسین علیه السلام در روز عرفه، بر صورت شرمسارم روان شده است.

الهی! تو را می‌خوانیم به پاکی و خلوص بندگی در صحرای عرفات، به تکاپوی حاجیان؛ آن گاه که جان مشتاق را برای لقای تو روانه آسمان زلال عرفه می‌کنند.

خدای من! دلمان برای آشنایی و آشتی با تو، بی تاب تر از همیشه است و تنها دارایی مان در پیشگاه تو، دعایی است که به آن وعده اجابت داده‌ای. خدای من، من بنده توام، تو خالق منی پس خودت روح و جان و قلب مرا جلا بده به عشقی که فقط تو می‌توانی میوه این درخت عاشقی را بارو کنی، معشوقه لحظه‌های تنهایی‌ام، مرا رها نکن، نور تویی، دریا تویی، دنیای من در گشایش این در بسته است، باز کن که خسته‌ام، خسته این همه ناامیدی، امید تویی.

خدای من! چنان به عشق خود مرا بنواز و یاری ام کن تا دیده‌ام؛ به فراتر از نشانه هایت دل مشغول دارد و از درک نور تو که آفاق را روشن کرده، بازنماند.

بارالها! چنان خود را به من بنما که بی واسطه و با شهود قلب، شیفته جمال نورانی تو شوم.

معبود من! ظهور آن یگانه منجی عالم را برسان تا پرچم این انقلاب به دستان پرنورش برسد و تا آن زمان سایه رهبر عزیزمان را بر سر ما حفظ فرما.”

روز عرفه، بر عارفان حق، آنان که از خیمه وجود خویش بیرون می‌آیند و با آتش شوق و اشتیاق وصال، به دعا و نیایش متوسل می‌شوند، خجسته باد.

پایان/*

اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.