به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،نفیسه ترابنده: امروز خورشیدِ بهارانه ماه جمادی الاول با گشودن چشمهایت به روی دنیا، از افق نگاه بی کرانه تو طلوع کرد. گل لبخندت بر دامن نجابت زهرا شکفت و نوروز لحظه های صبوری، در تقویم آفرینش آغاز شد. . میلادت شوقی بهارانه در رگ های خاک دوانید. صدای گریه ات در هلهله آسمانیان و دست افشانی زمینیان پیچید و ترانه شادی آفرید. قدوم کوچک و مبارکت شادی آفرین بیت المقدس عشق علی و زهرا شد.
تو آمدی تا صبر را به زیبایی گل های یاس تفسیر کنی.تو در تمام تاریخ مظهر صبر شدی؛صبر در شهادت مادر،صبر در شهادت پدر،صبر در شهادت حسن و صبر در شهادت حسین،نام تو با کربلا عجین شده است،اگر وجود پاک تو نبود رسالت حسین ناتمام می ماند و کربلا دیگر کرب و بلا نبود.
نامت را باید این گونه سرود: زینب یعنی تبلور صبر علی و تجسم عصمت فاطمه. زینب یعنی، زینت شب های بی کسی و تنهایی و بی زهرایی پدر. زینب یعنی مرحم زخم های سینه مادر. زینب یعنی سنگ صبور غربت و مظلومیت حسن. زینب یعنی پرستار زخم های عاشورایی. زینب یعنی آغوش کبوتران پر و بال سوخته کربلا،اه کربلا،مگر میشود از عاشورا سخن گفت و صلابت و پایداری زینب را فراموش کرد،انجا که در میان نامردان و دژخیمان یکه و تنها ایستاد تا پیام رسان حسین باشد.

ای زینت علی! ما شیعیان علی به وقت ولادتت یادی می کنیم از همه پرستارانی که از پس ابر حیا و عفّت، باران عاطفه می بارند و با نور ایمان درونشان گرمای زندگی را در کالبد جامعه جاری می کنند،همان فرشتگان سپیدپوش که به تأسی از شما مرهم زخم های بشر هستند.
میلادت ای پرستار همه ستاره های درخشان آسمان امامت مبارک باد.
*نفیسه ترابنده
انتهای پیام/*