اخبار سلامت
بررسی سیستماتیک شواهد غیرقطعی از رابطه بین تروما در طول زندگی و خطر مرگ و میر در بزرگسالی یافت، با سه مطالعه نمونه بزرگتر که ارتباط مثبتی را نشان میداد و دو مطالعه کوچکتر، فقط مرد، هیچ رابطهای را پیدا نکردند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر،بررسی سیستماتیک شواهد غیرقطعی از رابطه بین تروما در طول زندگی و خطر مرگ و میر در بزرگسالی یافت، با سه مطالعه نمونه بزرگتر که ارتباط مثبتی را نشان میداد و دو مطالعه کوچکتر، فقط مرد، هیچ رابطهای را پیدا نکردند.برای اطلاعات بشتر اندیشه معاصر را دنبال کنید.
بررسی سیستماتیک شواهد غیرقطعی از رابطه بین تروما در طول زندگی و خطر مرگ و میر در بزرگسالی یافت، با سه مطالعه نمونه بزرگتر که ارتباط مثبتی را نشان میداد و دو مطالعه کوچکتر، فقط مرد، هیچ رابطهای را پیدا نکردند.
عواملی مانند اصطلاحات ناسازگار، فقدان معیارهای استاندارد شده برای ترومای مادام العمر، و تنوع محدود در جمعیت های نمونه به طور قابل توجهی بر مقایسه و تعمیم پذیری مطالعات تأثیر می گذارد.
این تحقیق در عین روشنگری، دارای محدودیتهای خاصی است، مانند ناهمگونی مطالعات، جلوگیری از فراتحلیل و عدم نمایش سنین اولیه و اواخر بزرگسالی در نمونهها.
درک تأثیر ترومای مادام العمر بر خطر مرگ و میر، پیامدهای مهمی برای سیاست های بهداشتی و مداخلات با هدف کاهش تجارب تروماتیک در طول عمر دارد.
آسیب های مادام العمر بیماری و خطر مرگ و میر آنها را بدانید!
رابطه بین قرار گرفتن در معرض حوادث تروماتیک و پیامدهای نامطلوب سلامتی به خوبی در ادبیات تثبیت شده است (D’Arcy-Bewick et al., ۲۰۲۲; Do et al., ۲۰۱۹; Hendrickson et al., ۲۰۱۳; López-Martínez et al. .، ۲۰۱۸).
در حالی که تحقیقات زیادی بر روی تأثیر ترومای دوران کودکی (آستین، ۲۰۱۸؛ D’Arcy-Bewick و همکاران، ۲۰۲۳؛ De Bellis & Zisk، ۲۰۱۴) و انواع خاصی از رویدادهای آسیب زا (Neria و همکاران، ۲۰۰۸) متمرکز شده است، کمتر در مورد تأثیر تجمعی ترومای تجربه شده در طول زندگی بر خطر مرگ و میر در بزرگسالی شناخته شده است.
با توجه به اینکه مردم اغلب بیش از یک رویداد آسیب زا را در زندگی خود تجربه می کنند (برسلاو و همکاران، ۱۹۹۹؛ کراوس و همکاران، ۲۰۰۴)، بررسی تأثیر ترومای زندگی بر طول عمر بسیار مهم است. تی
بررسی سیستماتیک او با هدف تعیین وضعیت ادبیات بررسی تروما و خطر مرگ و میر در طول زندگی در دوران بزرگسالی، بر اساس تحقیقات قبلی در مورد اثرات تجمعی تجربیات نامطلوب دوران کودکی (D’Arcy-Bewick et al., ۲۰۲۳; Felitti et al., ۱۹۹۸). ).
بررسی سیستماتیک مطابق با دستورالعملهای موارد گزارشگری ترجیحی برای بررسیهای سیستماتیک و متاآنالیز (PRISMA) انجام شد (Page et al., ۲۰۲۱).
شش پایگاه داده (Scopus، Web of Science، CINAHL، PsycInfo، Embase، و Medline) برای مطالعات منتشر شده تا آوریل ۲۰۲۳ که پیامدهای مرگ و میر بزرگسالان مرتبط با رویدادهای آسیب زا در طول زندگی را گزارش کرده بودند، جستجو شدند.
عبارات جستجو شامل انواع «بزرگسالان»، «تروما»، «سوءاستفاده»، «غفلت»، «رویدادهای استرس زای زندگی» و «مرگ و میر» بودند.اگر آنها معیاری برای ترومای مادام العمر داشتند (که به عنوان ترومای تجمعی و رویدادهای استرس زای زندگی مطابق با معیارهای DSM-۵ تعریف می شود) و داده های مرگ و میر را برای شرکت کنندگان ۱۸ ساله یا بالاتر گزارش می کردند، وارد شدند.
در صورتی که مطالعات مورد بازبینی همتایان قرار میگرفتند، تروما و مرگومیر مادامالعمر را در بزرگسالان مورد بررسی قرار میدادند، و به عنوان یک پیامد، معیاری از قرار گرفتن در معرض تروما و مرگومیر در طول عمر داشتند.
اگر مطالعاتی که این معیارها را نداشتند، صرفاً بر ترومای دوران کودکی متمرکز بودند، فقط یک نوع تروما را اندازهگیری میکردند، یا مرورهای سیستماتیک یا متاآنالیز بودند، حذف شدند.
به دلیل ناهمگونی پنج مطالعه شامل، متاآنالیز انجام نشد. در عوض، یک سنتز روایتی از داده ها انجام شد.
این جستجو ۲۶۰۷ مقاله را به دست آورد که پنج مورد از آنها معیارهای ورود (۱۹/۰ درصد از مجموعه اولیه) را داشتند. این مطالعات در ایالات متحده (K = ۴) و کانادا (K = ۱) با حجم نمونه از ۹۰ تا ۳۸۰۹ شرکتکننده (مجموع n = ۵۵۰۶) انجام شد.
سه مطالعه رابطه مثبتی بین تروما در طول زندگی و خطر مرگ و میر یافتند، در حالی که دو مطالعه مرد/فقط مرد هیچ ارتباطی را پیدا نکردند.
شایعترین آسیبهای دوران کودکی مورد بررسی، آزار روانی و جسمی بود، در حالی که شایعترین آسیبهای بزرگسالان، مرگ یکی از عزیزان و بیماری تهدیدکننده زندگی خود یا یکی از اعضای خانواده بود.
این بررسی سیستماتیک بینش های ارزشمندی را در مورد رابطه پیچیده بین تروما در طول زندگی و خطر مرگ و میر در بزرگسالی ارائه می دهد.
پایان/*
اندیشه معاصر را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.
