امام باقر (ع) در یکی از جلسات خود جابر را از آمدن جنّیان به محضر علی (ع) خبر داده و فرمود: روزی امیرالمؤ منین (ع) در مسجد کوفه بر منبر بود، که اژدهائی از طرف یکی از درها به مسجد داخل شد، مردم سراسیمه تلاش کردند تا او را بکشند. با اشاره امیرالمؤمنین (ع)، مردم دست نگه داشتند و از کشتنش خودداری کردند. در میان نگاه های حیرت زده جمعیتِ حاضر، آن حیوان سینه کشان میرفت تا پای منبر رسید، آنگاه برخاست و روی دمش ایستاد و به امیر المؤ منین (ع) سلام کرد، حضرت اشاره فرمود که بنشیند تا خطبه اش تمام شود، چون از خطبه فارغ گشت، متوجهش شد و فرمود: کیستی؟! گفت: من عمرو بن عثمان، خلیفه شما بر طایفه جنّیان هستم، پدرم از دنیا رفت و به من سفارش کرد که به محضر شما آمده و در تحت فرمانتان باشم، اکنون نزد شما آمدم تا دستورات و اوامر تان را شنیده و اطاعت کنم.
امیرالمؤ منین علی (ع) فرمود:
أُوصِیک بِتَقْوَی اللَّه وَ أَنْ تَنْصَرِفَ فَتَقُومَ مَقَامَ أَبِیک فِی الْجِنِّ فَإِنَّک خَلِیفَتِی عَلَیهِمْ؛
ترا بتقوای خدا سفارش میکنم و اینکه باز گردی و در میان جنیان بجای پدرت باشی، و تو به جای پدرت خلیفه من بر جنیان هستی.
عمرو با کمال ادب با امیرالمؤ منین (ع) خداحافظی کرد و به میان قومش باز گشت. او الآن خلیفه آن حضرتست بر جنیان. بعد از نقل این ماجرا جابر از امام باقر (ع) پرسید: قربانت گردم، آیا عمرو خدمت شما هم می آید و آمدن بر او واجبست؟ امام باقر فرمود: بلی.[۱]
پی نوشت
[۱] الکافى، ج ۱، ص ۳۹۶، باب أن الجن یأتیهم فیسألونهم.
